I SA/Wr 2395/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. postanawia odrzucić skargę.

W dniu 24 września 2014 r. pełnomocnikowi Skarżącej spółki (doradcy podatkowemu) doręczono decyzję Dyrektora IS. Decyzja ta zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. W dniu 23 października 2014 r. pełnomocnik spółki wniósł skargę na powyższą decyzję, kierując ją bezpośrednio na adres WSA. W konsekwencji, skarga wpłynęła do biura podawczego Sądu w dniu 27 października 2014 r. W dniu 28 października 2014 r., za pismem z dnia 27 października 2014 r., WSA przekazał skargę do organu odwoławczego. W dniu 30 października 2014 r. pełnomocnik spółki złożył - za pośrednictwem organu - wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z 9 lutego 2015 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z 18 czerwca 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na ww. postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej w skrócie: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1). Z przywołanych regulacji wynika, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi do sądu decyduje data złożenia skargi bezpośrednio w siedzibie organu administracji albo data nadania tej skargi w placówce operatora pocztowego na adres organu administracji. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym (nie jest możliwe jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd), procesowym (w razie jego uchybienia, istnieje możliwość jego przywrócenia) oraz prekluzyjnym (upływ terminu sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 24 września 2014 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, z zachowaniem wskazanego trybu pośredniości, upływał w dniu 24 października 2014 r. Wprawdzie skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 23 października 2014 lecz adresatem był Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Do Sądu skarga wpłynęła 27 października 2014 r. i niezwłocznie w dniu 28 października 2014 r. została przekazana zgodnie z właściwością Dyrektorowi Izby Skarbowej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że nadanie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego nakłada na sąd obowiązek przekazania tej skargi do organu właściwego. Nie wpływa to jednak na bieg terminu do jej wniesienia. O zachowaniu terminu decyduje wówczas data przekazania skargi przez sąd do organu administracji (por. postanowienia NSA: z dnia 30 września 2011 r. sygn. akt II FSK 1768/11, z dnia 17 marca 2011 r. sygn. akt II FSK 2336/10, czy z dnia 2 marca 2011 r. sygn. akt II FZ 65/11, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W okolicznościach faktycznych sprawy uznać więc należało, że wymóg określony w art. 54 § 1 p.p.s.a. został w niniejszej sprawie spełniony dopiero w dniu 28 października 2014 r., co oznacza, że wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, orzekł jak sentencji.