Sygnatura
I SA/Wr 205/18
Postanowienie WSA we Wrocławiu z 23 kwietnia 2018 r., I SA/Wr 205/18 – podatek od towarów i usług
Wynik
*Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
- Data orzeczenia
- 23 kwietnia 2018
- Prawomocne
- nie
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A sp. z o.o. z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r. oraz za II kwartał 2012 r. postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
W dniu 15 lutego 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wpłynęła skarga A sp. z o.o. z/s we W. (dalej również jako: Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. (dalej również jako: organ administracji publicznej) nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r. oraz za II kwartał 2012 r. Jednocześnie (w tej samej dacie) Spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na w/w decyzję. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zaskarżona w sprawie decyzja została doręczona pełnomocnikowi Spółki w dniu 14 sierpnia 2014 r. Zdaniem Spółki, doręczenie niniejsze nie było jednak skuteczne, ponieważ Spółka nie posiadała wówczas organów uprawnionych do jej reprezentacji. A sp. z o.o. z/s we W. wywodziła dalej, że jej wcześniejsza skarga na w/w decyzję, będąca przedmiotem rozpoznania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 2247/14 została odrzucona, gdyż – jak wskazał Sąd w postanowieniu z dnia 22 lutego 2016 r. (sygn. akt I SA/Wr 2247/14) - w dacie wnoszenia skargi, Spółka nie miała organu uprawnionego do jej reprezentacji. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy we W. ustanowił kuratora Spółki. W związku z powyższym organ administracji publicznej dokonał ponownego doręczenia decyzji z dnia [...] lipca 2014 r. (w dniu 14 grudnia 2016 r.), tym razem – kuratorowi spółki. Następnie, uchwałą nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników z dnia 12 grudnia 2016 r., powołano jednoosobowy zarząd Spółki. Przyjmując termin doręczenia decyzji kuratorowi za datę otwierającą termin do jej zaskarżenia, Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W postępowaniu uruchomionym wskutek ponownego wniesienia skargi, w dniu 20 grudnia 2017 r., w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Wr 131/17, Sąd wydał postanowienie o odrzuceniu skargi, które zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 16 stycznia 2018 r. Sąd wskazał, że skargę należało odrzucić z uwagi na to, że została wniesiona po terminie. Uznając za skuteczne doręczenie dokonane pełnomocnikowi Spółki w dniu 14 sierpnia 2014 r. Sąd podniósł, że przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują możliwości przyjęcia dwóch różnych dat doręczenia decyzji. Skoro według wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym na dzień wydania decyzji, Spółka posiadała organ uprawniony do jej reprezentacji, nie sposób wywodzić, że postępowanie Dyrektora Izby Skarbowej we W. było błędne. Organ podatkowy nie miał wiedzy odnośnie rezygnacji członka zarządu z pełnionej funkcji a tym samym o tym, iż Spółka nie posiada organu uprawionego do jej reprezentacji. Na dzień wydania decyzji organ nie posiadał wiedzy dotyczącej podjęcia uchwały w sprawie rezygnacji członka zarządu. Fakt ten został ujawniony dopiero w dniu 2 grudnia 2015 r. w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Z uwagi na doręczenie postanowienia Sądu w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 131/17 w dniu 16 stycznia 2018 r. i dowiedzeniu się przez Spółkę o zakwestionowaniu przez Sąd stanowiska organu o nieskuteczności doręczenia decyzji pełnomocnikowi Spółki, a tym samym powzięciu w tej właśnie dacie wiedzy o błędnym stanowisku organu, A sp. z o.o. z/s we W. wniosła ponownie skargę na w/w decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. (obecnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W.) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Podkreślono również, że w związku z przekonaniem o prawidłowości swojego dotychczasowego działania w odniesieniu do kwestii doręczenia decyzji (w którym Spółkę utwierdziło stanowisko zajmowane przez organ) Spółka bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Jednocześnie wskazano, że nawet gdyby przyjąć, że doręczenie decyzji w sierpniu 2014 r. było prawidłowe, nie sposób przypisać Spółce winy w niezaskarżeniu decyzji w terminie. Skoro nie posiadała organu uprawnionego do jej reprezentacji, nie mogła podejmować czynności zmierzających do obrony swych praw w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Taki brak powodowałby każdorazowo odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 t. j.; dalej jako: p.p.s.a.) spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie należało odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi A sp. z o.o. z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. W ocenie Sądu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. był przedwczesny i tym samym należało go uznać za niedopuszczalny z mocy samej ustawy i z tej przyczyny za podlegający odrzuceniu. Wniosek o przywrócenie terminu, może uaktualnić się dopiero wówczas, gdy zapadnie prawomocne rozstrzygnięcie czy termin dokonania czynności upłynął, czy nie. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt II GZ 222/12, LEX nr 1230562; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II FZ 960/12, LEX nr 1240559). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż nie została dotychczas prawomocnie rozstrzygnięta kwestia, czy termin do dokonania czynności wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. upłynął czy też nie, bowiem postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o odrzuceniu skargi A sp. z o.o. z/s we W., zapadłe w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 131/17 jest nieprawomocne. W wyniku zaskarżenia go zażaleniem, będzie stanowić przedmiot rozpoznania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Dopiero w wyniku prawomocnego rozstrzygnięcia w/w zażalenia przez NSA uaktualni się ewentualnie kwestia możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu wniesienia skargi na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję, co w sposób oczywisty wpłynie również na postępowanie w niniejszej sprawie. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 15 lutego 2018
- Symbol z opisem
- 6110 Podatek od towarów i usług
- Hasła tematyczne
- Przywrócenie terminu
- Skarżony organ
- Dyrektor Izby Skarbowej
- Sędziowie
- Zbigniew Łoboda /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
art. 88 · Dz.U. 2017 poz. 1369
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: III SA/Gl 793/17 · 23 kwietnia 2018
Wyrok WSA w Gliwicach z 23 kwietnia 2018 r., III SA/Gl 793/17 – podatek od towarów i usług
Sygnatura: III SA/Gl 792/17 · 23 kwietnia 2018
Wyrok WSA w Gliwicach z 23 kwietnia 2018 r., III SA/Gl 792/17 – podatek od towarów i usług
Sygnatura: I FZ 70/18 · 23 kwietnia 2018
Postanowienie NSA z 23 kwietnia 2018 r., I FZ 70/18 – podatek od towarów i usług
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny