I SA/Wr 1512/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpatrzenia postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie o przyznanie prawa pomocy.

Po doręczeniu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi w dacie 8 lutego 2016 r., skarżący w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wniósł pismo, które zostało zakwalifikowane jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 30 marca 2016 r. wniosek został pozostawiony bez rozpoznania na skutek niezłożenia go na urzędowym formularzu, który został skarżącemu przesłany, w wyznaczonym terminie 7 dni. Termin ten upłynął bowiem 29 lutego 2016 r. Przesyłką nadaną 25 marca 2016 r. skarżący nadesłał uzupełniony i podpisany formularz wniosku. Mając na uwadze powyższe, w ocenie referendarza sądowego, w sprawie znalazł zastosowanie przepis art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z jego treścią, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Zwrócić należy uwagę, że na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowego. Jakkolwiek skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w czasie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a więc jeszcze w toku postępowania sądowego, to jednak ten wniosek został pozostawiony bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia przez skarżącego braku formalnego – nie złożył bowiem wniosku na urzędowym formularzu w terminie 7 dni, to jest do 29 lutego 2016 r. Nadesłanie uzupełnionego formularza wniosku 25 marca 2016 r., a więc niemal miesiąc po upływie ww. 7-dniowego terminu, musiało skutkować przyjęciem, że jest to nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w podanej wyżej dacie. Istotne jest to, że nowy wniosek został złożony po uprawomocnieniu się postanowienia z dnia 25 stycznia 2016 r. o odrzuceniu skargi, które kończy postępowanie sądowe w sprawie. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 8 lutego 2016 r. z pouczeniem o prawie wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni. Stosownie to brzmienia art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Środek odwoławczy nie służy nie tylko w sytuacji, gdy nie jest przewidziany przepisami prawa, ale także, gdy upływa termin do jego wniesienia. Tym samym postanowienie o odrzuceniu skargi, doręczone 8 lutego 2016 r., stało się prawomocne z dniem 10 marca 2016 r. W rezultacie złożenie przez skarżącego przedmiotowego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w dniu 25 marca 2016 r. (zgodnie odciskiem pieczęci na kopercie) nastąpiło już po zakończonym postępowaniu sądowym, a nie w jego toku. W związku z powyższym, zdaniem referendarza sądowego, rozpoznanie niniejszego wniosku stało się zbędne, co uzasadniało umorzenie postępowania w sprawie o przyznanie prawa pomocy na podstawie powołanego wyżej art. 249a p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.