I SA/Wa 921/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. I. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego postanawia: przywrócić M. I. termin do wniesienia skargi.

W dniu 26 czerwca 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. I. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący we wniosku zaznaczył, że w związku ze stwierdzoną u niego [...] nie był w stanie terminowo wnieść skargi na ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Zatem wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Jednocześnie stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżący dowiedział się o wydaniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w dniu 12 kwietnia 2017 r. Skargę wniósł natomiast w dniu 30 maja 2017 r. Sąd uznał, że skarżący uprawdopodobnił w złożonym wniosku, iż niezłożenie skargi w ustawowym terminie nastąpiło bez jego winy. W aktach administracyjnych znajduje się zaświadczenie lekarskie z [...] lutego 2017 r., z którego wynika, że skarżący jest osobą [...], został przekazany pod opiekę poradni [...], od dłuższego czasu nasilają się [...] , a także nie jest zdolny do samodzielnej egzystencji i potrzebuje opieki osoby dorosłej. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 4 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.