I SA/Wa 917/15

Starszy Referendarz Sądowy Aneta Wirkowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku radcy prawnego R. S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego R. S., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 917/15 oddalił skargę L. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W dniu 7 czerwca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego wyroku, sporządzona przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącego. Pełnomocnik wniósł jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone nawet w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 czerwca 2018 r. oddalił skargę kasacyjną. Na rozprawie wyznaczony z urzędu pełnomocnik ponownie wystąpił z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805), które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2016 r. Zgodnie z § 2 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stosownie do treści § 4 ust. 1 opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3). W myśl natomiast § 3 powołanego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. W rozpoznawanej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik wystąpił o przyznanie wynagrodzenia w związku pomocą prawną udzielona z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Wniosek zawiera oświadczenie, o którym mowa w § 3 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia, opłaty maksymalne za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynoszą - 75% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Z kolei opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 480 zł (§ 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia). Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów, uwzględniając charakter sprawy, nakład pracy pełnomocnika, jego wkład w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a także fakt, że pełnomocnik prowadził sprawę w pierwszej instancji, postanowiono przyznać wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 180 zł, tj. zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, czyli ½ opłaty maksymalnej wynoszącej 360 zł, stanowiącej 75 % z kwoty 480 zł. W myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia wynagrodzenie należało podwyższyć o stosowną stawkę podatku od towarów i usług. W świetle powyższego w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.