I SA/Wa 794/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 24 lutego 2025 r., nr KOC/865/Op/25 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 6 kwietnia 2025 r. A. B. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 24 lutego 2025 r., nr KOC/865/Op/25 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżona decyzja organu z 24 lutego 2025 r. została doręczona skarżącej w dniu 3 marca 2025 r. Następnie skarżąca w dniu 6 kwietnia 2025 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić jako wniesioną z uchybieniem terminu. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi przez skarżącą rozpoczął bieg w dniu 3 marca 2025 r. Zatem 30 dniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 2 kwietnia 2025 r. Tymczasem, skarga została wniesiona w dniu 6 kwietnia 2025 r., tj. z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.