I SA/Wa 691/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej prawo do świadczenia wychowawczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...].

Pismem z dnia [...] marca 2017 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r., M. P. (dalej jako: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej prawo do świadczenia wychowawczego. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2017 r. stanowiącym uzupełnienie skargi skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], nie uzasadniając swojego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.), stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia i nie wykazała istnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 P.p.s.a. Tym samym skoro strona nie wykazała, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak podstaw do udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej. Ponadto wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak również poprzedzająca ją decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. uchylającą decyzję ostateczną przyznającą prawo do świadczenia wychowawczego nie rodzi jakiegokolwiek uprawnienia po stronie skarżącej i nie nadaje się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Skoro zatem zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji nie nadają się do wykonania i jednocześnie nie wymagają wykonania, to należało uznać, iż brak jest podstaw do wstrzymania jej wykonania. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, postanowił jak w sentencji.