I SA/Wa 34/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz sędzia WSA Łukasz Trochym Protokolant specjalista Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 4 września 2023 r. nr 083710322/GSOL w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z dnia 4 września 2023 r. nr 083710322/GSOL Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (dalej: organ, Prezes KRUS) odmówił J. J. (dalej: skarżąca) przyznania prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa. Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: W dniu 31 lipca 2023 r. skarżąca wystąpiła do Oddziału Regionalnego KRUS w Lublinie z wnioskiem o przyznanie prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa. Do wniosku dołączyła: oświadczenie o niekaralności za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe popełnione w związku z pełnieniem funkcji sołtysa, wyciąg z dowodu osobistego, zaświadczenie Wójta Gminy [...] o pełnieniu funkcji sołtysa. Decyzją z dnia 24 sierpnia 2023 r. wydaną na podstawie art. 5 ust. 2 w związku z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa (Dz. U. z 2023 r. poz. 1073) – dalej ustawa, organ odmówił skarżącej przyznania prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa. W uzasadnieniu organ stwierdził, że skarżąca pełniła funkcję sołtysa przez 7 lat, 11 miesięcy i 18 dni zatem nie legitymuje się wymaganym okresem pełnienia funkcji sołtysa przez 8 lat wobec tego brak było podstaw do przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia. Od powyższej decyzji skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Prezes KRUS-u rozpoznając ponownie sprawę, powołując się art. 2 ust. 1 ustawy, podtrzymał w całości stanowisko organu wyrażone we wcześniejszej decyzji. Skarżąca nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której podniosła m.in., że pełniła funkcję sołtysa przez dwie kadencje po sobie następujące w latach 28 lutego 1999 r. do 28 lutego 2003 r. oraz od 16 lutego 2003 r. do 16 lutego 2007 r. Zdaniem skarżącej aby uzyskać dodatek należy pełnić funkcję sołtysa przez dwie kadencje, a nie przez konkretną ilość dni. Skarżąca wniosła o ponowne przeanalizowanie sprawy. Pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu zarzucił organowi naruszenie przepisów procedury, tj.: - przepisów art. 77 § 1 w zw. z art. 7 kpa poprzez brak wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz niepodjęcie z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego załatwienia sprawy, co miało istotny wpływ na wynik postępowania, - przepisów art. 79a w zw. z art. 81 w zw. z art. 10 kpa poprzez pozbawienie strony prawa do czynnego udziału w sprawie w szczególności poprzez uniemożliwienie skarżącej wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji, co w konsekwencji doprowadziło do tego, iż strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika , na skutek swojej niewiedzy co do mającego zastosowania w sprawie prawa, nie wykazała w sposób wyczerpujący wszystkich okoliczności przemawiających na jej niekorzyść Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę, Prezes KRUS-u wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest ocena zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Prezesa KRUS-u z dnia 4 września 2023 r. odmawiającej skarżącej prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa (Dz. U. z 2023 r. poz. 1073) – dalej: ustawa, który stanowi, że świadczenie pieniężne z tytułu pełnienia funkcji sołtysa przysługuje osobie, która spełnia łącznie następujące warunki: 1) pełniła funkcję sołtysa na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2023 r. poz. 40 i 572) przez okres co najmniej dwóch kadencji, nie mniej niż przez 8 lat; 2) osiągnęła wiek: a) w przypadku kobiet - 60 lat, b) w przypadku mężczyzn - 65 lat. Z powołanego przepisu art. 2 ust. 1 ustawy wynika zatem, że przyznanie świadczenia z tytułu pełnienia funkcji sołtysa uzależnione jest od spełnienia kumulatywnie przede wszystkim następujących przesłanek - pełnienie funkcji sołtysa przez co najmniej dwie kadencje nie mniej niż 8 lat na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz osiągnięcie odpowiednio wieku, w przypadku skarżącego 65 lat. W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do stwierdzenia czy skarżąca spełniła przesłankę dotyczącą pełnienia funkcji sołtysa przez okres nie mniej niż 8 lat. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że skarżąca pełnił funkcję sołtysa przez okres jedynie 7 lat, 11 miesięcy i 18 dni. Powyższe ustalenie organ oparł na znajdującym się w aktach sprawy dokumencie wystawionym przez Wójta Gminy [...] z którego wynika, że skarżąca pełniła funkcję sołtysa w sołectwie [...] przez dwie kadencje w okresie od 28 lutego 1999 r. do 28 lutego 2003 r. oraz od 16 lutego 2003 r. do 16 lutego 2007 r. Treść wskazanego zaświadczenia wójta nie budzą wątpliwości Sądu. Mając na względzie powyższe, w ocenie Sądu, organ prawidłowo ocenił, że brak było podstaw do przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia, bowiem skarżąca nie legitymuje się wymaganym okresem 8 lat pełnienia funkcji sołtysa, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia żadnych wątpliwości, że uzyskanie świadczenia uwarunkowane jest łącznym spełnieniem wymienionych w nim przesłanek: tj. uzyskaniem wskazanego w nim wieku, a także pełnienia funkcji przez co najmniej dwie kadencje, przy jednoczesnym zastrzeżeniu minimalnego okresu pełnienia tej funkcji ustalonego na 8 lat. Posłużenie się przez ustawodawcę w redakcji art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy sformułowaniem "przez okres co najmniej dwóch kadencji, nie mniej niż przez 8 lat", nie pozostawia w tym aspekcie pola do dokonywania jakichkolwiek innych interpretacji. W szczególności nie sposób zgodzić się ze skarżącą, że wystarczającym do uzyskania świadczenia jest udowodnienie pełnienia funkcji przez pełne dwie następujące po sobie kadencje, ale łącznie przez okres krótszy niż 8 lat. W związku z tym, że ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów jasno wynika, że skarżąca pełniła funkcję sołtysa przez dwie kadencje, jednak jedynie przez okres 7 lat, 11 miesięcy i 18 dni, czyli poniżej wymaganego przez ustawę okresu 8 lat, to w takiej sytuacji świadczenie skarżącej nie przysługuje, co prawidłowo ocenił organ w zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego należy uznać, że organ nie naruszył przepisów prawa materialnego jak i procesowego, w szczególności art. 7 i 77 § 1 kpa. Zasadnie pełnomocnik podniósł, że organ naruszył przepis art. 10 kpa i 79a kpa nie informując o możliwości wypowiedzenia się w sprawie i niewskazania przesłanek zależnych od skarżącej jednakże nie wykazał, że uchybienie to uniemożliwiło skarżącej dokonanie konkretnych czynności procesowych, a tylko w takiej sytuacji zarzut ten byłby skuteczny (wyrok NSA z 18.05.2006 r., II OSK 831/05, ONSAiWSA 2006/6, poz. 157). Wobec powyższego należy uznać, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu co przesądza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z uwagi na powyższe, stosownie do art. 151 ppsa, Sąd oddalił skargę.