I SA/Wa 2726/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu 24 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na pismo Wójta Gminy T. z 10 października 2022 r. nr GOPS.4071.1480.2022 w przedmiocie informacji o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę

Pismem z 21 października 2022 r. K. S. (dalej jako skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Wójta Gminy [...] (dalej jako organ) z 10 października 2022 r. nr [...] w przedmiocie informacji o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie zasiłku węglowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako ppsa) sądy administracyjne sprawują kontroluję działalności administracji publicznej. Szczegółowy zakres kognicji sądów administracyjnych wyznaczony jest przez art. 3 ust. 2-4 oraz art 4 i 5 ppsa. W niniejszej sprawie zaskarżone zostało pismo zawierające informacje o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z 29 sierpnia 2022 r. o wypłatę dodatku węglowego. Pismo to zostało skierowane do skarżącej na podstawie art. 2 ust. 1, 2, 3a, 3b i ust. 4 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 1692, dalej jako ustawa). Kluczowa w sprawie jest treść art. 2 ust. 3b ustawy, zgodnie z którym w przypadku gdy wniosek o wypłatę dodatku węglowego złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania, to dodatek ten jest wypłacany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy. Pozostałe wnioski pozostawia się bez rozpoznania. Przewidziana w ww. przepisie instytucja pozostawienia wniosku bez rozpoznania stanowi analogię do instytucji pozostawienia podania bez rozpoznania, przewidzianej w art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.). Nie ulega wątpliwości, że zwrot podania (i analogicznie wniosku) nie następuje w drodze decyzji, postanowienia ani żadnego innego aktu z zakresu administracji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym pozostawienie podania bez rozpoznania następuje w formie czynności, która nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, ale czynnością materialno-techniczną i jako taka nie podlega osobnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego (zob. np. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 września 2013 r. sygn. akt I OPS 2/13, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lutego 2012 sygn. akt II OSK 225/12 i z 9 września 2011 r. sygn. akt II OSK 1696/11). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżone pismo stanowi informację o czynności materialno-technicznej, a zatem sprawa ze skargi na powyższe pismo nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i dlatego orzeczono jak w postanowieniu.