I SA/Wa 2535/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, asesor WSA Anna Milicka-Stojek, Protokolant starszy referent Aleksandra Cymerska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12 maja 2022 r. nr DPP-TPZ-0272-57/2022 w przedmiocie wpisu na listę osób i podmiotów wspierających agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętą w dniu 24 lutego 2022 r. oddala skargę

Zaskarżoną decyzją z dnia 12 maja 2022 r. znak sprawy: [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej jako: organ/minister): 1. wpisał na listę, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz. U. poz. 835, dalej jako ustawa) na podstawie jej art. 3, A. B. (A. B.), obywatela [...], urodzonego [...] listopada 1963 r. w [...] ([...]), nr PESEL [...] (dalej jako skarżący), 2. zastosował wobec skarżącego: a) zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych w rozumieniu rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz. Urz. UE L 78 z 17.03.2014, str.6, z późn. zm., dalej jako rozporządzenie), będących własnością, pozostających w posiadaniu, pozostających w faktycznym władaniu lub pod kontrolą osoby wskazanej w pkt 1, w pełnym zakresie, b) zakaz udostępniania osobie wskazanej w pkt 1 lub na jej rzecz - bezpośrednio lub pośrednio — jakichkolwiek środków finansowych lub zasobów gospodarczych w rozumieniu rozporządzenia 269/2014, c) zakaz świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie środków wskazanych w lit. a i b. W uzasadnieniu organ podał, że decyzja została podjęta na wniosek Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego, w którym wskazano, że A. B. obywatel [...] jest bezpośrednio związany z podmiotami oraz osobami wspierającymi agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę w szczególności poprzez utrzymywanie bieżących, osobistych kontaktów oraz wymianę informacji z przedstawicielami administracji rządowej Federacji Rosyjskiej, a ponadto prowadzi na rzecz Federacji Rosyjskiej działania w obszarze gospodarczym i finansowym. Minister wyjaśnił, że skarżący współpracuje z podmiotami gospodarczymi o istotnym znaczeniu dla rządu rosyjskiego, a w związku z tym, czerpie korzyści lub wspiera rząd Federacji Rosyjskiej, którego działania destabilizują lub podważają integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy a także destabilizują sytuację międzynarodową w bezpośrednim sąsiedztwie Polski. Minister wskazał, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy do postępowań w sprawach wpisu na listę oraz wykreślenia z niej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, mają zastosowanie przepisy (...) art. 107 § 1, art. 112, art. 113 § 1 kpa jednak art. 4 ust. 1 ustawy nie odsyła do art. 107 § 3 kpa, a więc uzasadnienie faktyczne decyzji nie musi zawierać faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej itd., a przy tym zgodnie z art. 3 ust. 9 ustawy minister może ograniczyć zakres uzasadnienia (...) ze względu na bezpieczeństwo państwa lub porządek publiczny. W ocenie organu taka sytuacja, w sposób oczywisty, występuje w sprawach tego rodzaju, stąd uzasadnienie nie musi spełniać wymogów z art. 107 § 3 kpa, a wymóg uzasadnienia ustawodawca odnosi tylko do wniosku o wydanie przedmiotowej decyzji (art. 3 ust. 3 ustawy). Organ podał, że wg art. 3 ust. 1 i 2 ustawy minister właściwy do spraw wewnętrznych wydaje decyzje w sprawach wpisu na listę - względem osób i podmiotów dysponujących środkami finansowymi, funduszami oraz zasobami gospodarczymi w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz. Urz. UE L 134 z 20.05.2006, str. 1, z późn. zm.) lub rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz. Urz. UE L 78 z 17.03.2014, str. 6, z późn. zm.) bezpośrednio lub pośrednio wspierających: 1) agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętą w dniu 24 lutego 2022 r. lub 2) poważne naruszenia praw człowieka lub represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej lub których działalność stanowi inne poważne zagrożenie dla demokracji lub praworządności w Federacji Rosyjskiej lub na Białorusi - lub bezpośrednio związanych z takimi osobami lub podmiotami, w szczególności ze względu na powiązania o charakterze osobistym, organizacyjnym, gospodarczym lub finansowym, lub wobec których istnieje prawdopodobieństwo wykorzystania w tym celu dysponowanych przez nie takich środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych. Wydając decyzję w sprawie wpisu na listę, minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić zakres środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych w rozumieniu rozporządzenia 269/2014 lub rozporządzenia 765/2006, objętych środkami, o których mowa w art. 1 pkt 1 lub 2 ustawy (art. 3 ust. 7 ustawy). Uwzględniając powyższy stan prawny minister stwierdził, że zachodzą uregulowane w art. 3 ust. 2 ustawy przesłanki do zastosowania wymienionych w sentencji decyzji środków wobec osoby skarżącego. Podał dalej, że skarżący dysponuje środkami finansowymi oraz zasobami gospodarczymi w rozumieniu rozporządzenia 269/2014, bezpośrednio lub pośrednio wspierającymi agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętą w dniu 24 lutego 2022 r. Wskazano tu w szczególności, że skarżący jako osoba fizyczna jest właścicielem 50 % udziałów w spółce [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o. s.k. (i innych) prowadzących sprzedaż [...], tzn. oficjalnym przedstawicielem w Polsce rosyjskiej spółki [...] produkujących [...] oraz [...] – rosyjskiego biura konstrukcyjnego (produkującego [...]) wchodzącego w skład [...], która jest częścią korporacji [...]. Sam skarżący jest też reprezentantem na terenie RP interesów rosyjskiej [...] z siedzibą w [...] ([...]), pełniącej funkcje narodowego pośrednika w obsługi techniki [...] przeznaczenia wojskowego. Wg ministra skarżący jest więc osobą dysponującą odpowiednio środkami finansowymi oraz zasobami gospodarczymi w rozumieniu rozporządzenia 269/2014, bezpośrednio lub pośrednio wspierającym agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętą w dniu 24 lutego 2022 r. Wskazany w sentencji zakres zastosowanych środków Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji określił stosownie do art. 1 ustawy, przy uwzględnieniu definicji zawartych odpowiednio w art. 1 lit. d i g rozporządzenia 269/2014. Zgodnie z art. 1 ustawy, w celu przeciwdziałania wspieraniu agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętej w dniu 24 lutego 2022 r., wobec osób i podmiotów wpisanych na listę, o której mowa w art. 2 (tj. listę prowadzoną przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych), stosuje się: 1) odpowiednio środki określone w art. 2 ust. 1-3 rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz. Urz. UE L 134 z 20.05.2006, str. 1, zpóźn. zm.), (...) na zasadach określonych w tym rozporządzeniu, z wyłączeniem art. Ijb, art. Ifc i art. 7; 2) odpowiednio środki określone w art. 2 i art. 9 rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz. Urz. UE L 78 z 17.03.2014, str. 6, zpóźn. zm.), (...), na zasadach określonych w tym rozporządzeniu, z wyłączeniem art. 8, art. 12 i art. 16; 3) wykluczenie z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego lub konkursu prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. — Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1129, 1598, 2054 i 2269 oraz z 2022 r. poz. 25); 4) wpis do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, o którym mowa w art. 434 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2021 r. poz. 2354 oraz z 2022 r. poz. 91, 583, 830 i 835). Rozstrzygając o zastosowaniu środków wskazanych w sentencji zaskarżonej decyzji Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wziął także pod uwagę art. 3 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym uwzględnia się w szczególności charakter i zakres działalności prowadzonej przez adresata decyzji, jego strukturę kapitałową oraz względy bezpieczeństwa narodowego. W skardze skarżący zarzucił ministrowi: 1. naruszenie prawa materialnego tj. art. 3 ust. 9 ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz.U. poz. 835 - dalej jako "ustawa") poprzez brak określenia przez organ, ze względu na jaką przesłankę - czy bezpieczeństwo państwa czy porządek publiczny - zostało ograniczone uzasadnienie decyzji, a w konsekwencji uniemożliwienie mu odniesienie się do motywów wydanej decyzji, co uniemożliwia kontrolę legalności wydanej decyzji; 2. naruszenie prawa materialnego tj. art. 3 ust. 2 pkt 1) ustawy poprzez wpis skarżącego na listę, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy, w sytuacji, gdy skarżący nie jest osobą dysponującą środkami finansowymi, funduszami oraz zasobami gospodarczymi w rozumieniu rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających oraz nie jest osobą bezpośrednio lub pośrednio wspierającą agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętą w dniu 24 lutego 2022 r.; 3. naruszenie prawa materialnego tj. art. 1 pkt 2) ustawy poprzez: a) zastosowanie wobec skarżącego zamrożenia środków finansowych i zasobów gospodarczych w rozumieniu rozporządzenia, będących własnością, pozostających w posiadaniu, pozostających w faktycznym władaniu lub pod kontrolą skarżącego, w pełnym zakresie, b) zakazanie udostępniania skarżącemu lub na jego rzecz - bezpośrednio lub pośrednio - jakichkolwiek środków finansowych lub zasobów gospodarczych w rozumieniu rozporządzenia; c) zakazanie świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie środków wskazanych w lit. a i b powyżej; - w sytuacji, gdy skarżący nie jest osobą dysponującą środkami finansowymi, funduszami oraz zasobami gospodarczymi w rozumieniu rozporządzenia oraz nie jest osobą bezpośrednio lub pośrednio wspierającą agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętą w dniu 24 lutego 2022 r. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) ppsa, w całości decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12 maja 2022 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego, w celu przeciwdziałania wspieraniu agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętej w dniu 24 lutego 2022 r., wobec osób i podmiotów wpisanych na listę, o której mowa w art. 2, stosuje się: 1) odpowiednio środki określone w art. 2 ust. 1-3 rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz. Urz. UE L 134 z 20.05.2006, str. 1, z późn. zm.) na zasadach określonych w tym rozporządzeniu, z wyłączeniem art. 1fb, art. 1fc i art. 7; 2) odpowiednio środki określone w art. 2 i art. 9 rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz. Urz. UE L 78 z 17.03.2014, str. 6, z późn. zm., zwanego dalej rozporządzeniem lub rozporządzeniem 269/2014), na zasadach określonych w tym rozporządzeniu, z wyłączeniem art. 8, art. 12 i art. 16; 3) wykluczenie z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego lub konkursu prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1710, 1812, 1933 i 2185); 4) wpis do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, o którym mowa w art. 434 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2021 r. poz. 2354, z późn. zm.). Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy, lista osób i podmiotów, wobec których są stosowane środki, o których mowa w art. 1, zwana dalej "listą", jest prowadzona przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Lista jest publikowana w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Lista zawiera oznaczenie osoby lub podmiotu, wobec których stosuje się środki, o których mowa w art. 1, wraz z rozstrzygnięciem, który z tych środków ma do nich zastosowanie. Z kolei zakres środków, o których mowa w art. 1, stosowanych wobec osób i podmiotów wpisanych na listę nie może powielać zakresu środków określonych względem tych osób i podmiotów w wykazach określonych w rozporządzeniu 765/2006 lub rozporządzeniu 269/2014 (ust. 2). Wg art. 3 ust. 1 i 2 ustawy minister właściwy do spraw wewnętrznych wydaje decyzje w sprawach wpisu na listę - względem osób i podmiotów dysponujących środkami finansowymi, funduszami oraz zasobami gospodarczymi w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz. Urz. UE L 134 z 20.05.2006, str. 1, z późn. zm.) lub rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz. Urz. UE L 78 z 17.03.2014, str. 6, z późn. zm.) bezpośrednio lub pośrednio wspierających: 1) agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętą w dniu 24 lutego 2022 r. lub 2) poważne naruszenia praw człowieka lub represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej lub których działalność stanowi inne poważne zagrożenie dla demokracji lub praworządności w Federacji Rosyjskiej lub na Białorusi - lub bezpośrednio związanych z takimi osobami lub podmiotami, w szczególności ze względu na powiązania o charakterze osobistym, organizacyjnym, gospodarczym lub finansowym, lub wobec których istnieje prawdopodobieństwo wykorzystania w tym celu dysponowanych przez nie takich środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych. Jak zasadnie podał minister, decyzję w sprawie wpisu na listę minister właściwy do spraw wewnętrznych wydaje z urzędu lub na uzasadniony wniosek wskazanych tam właściwych, w tym także wyspecjalizowanych w dziedzinie bezpieczeństwa państwa i porządku publicznego, organów lub podmiotów, takich jak wnioskodawca w niniejszej sprawie (art. 3 ust. 3 ustawy). Zgodnie przy tym z art. 3 ust. 4 ustawy, propozycję zastosowania środków, o których mowa w art. 1, określa się z uwzględnieniem w szczególności charakteru i zakresu działalności prowadzonej przez osobę lub podmiot, struktury kapitałowej tego podmiotu oraz względów bezpieczeństwa narodowego. W kontrolowanej sprawie mamy zatem do czynienia z decyzją ministra podjętą na wniosek szefa służb wojskowych - a przy tym przy udziale podmiotów wyspecjalizowanych w dziedzinie bezpieczeństwa państwa i porządku publicznego, akta zawierają też dodatkowe materiały zdeponowane w kancelarii tajnej. Trzeba uwzględnić, że postępowanie w sprawie wpisu na listę nie jest typowym postępowaniem administracyjnym, bowiem zgodnie z art. 4 ustawy, do tego rodzaju postępowań stosuje się, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, jedynie niektóre, szczegółowo wymienione, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wśród nich nie znalazł się m.in. art. 107 § 3 kpa. Stąd, w postępowaniu toczącym się na podstawie przepisów ustawy organ nie jest zobowiązany oceniać, czy dana okoliczność została udowodniona, na podstawie całokształtu materiału dowodowego, zaś uzasadnienie decyzji nie musi zawierać wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Koresponduje to także treścią art. 3 ust. 9 ustawy, który stanowi, że minister może ograniczyć zakres uzasadnienia decyzji w sprawie wpisu na listę ze względu na bezpieczeństwo państwa lub porządek publiczny. Ustawodawca uznał zatem, że charakter tego rodzaju spraw, a w szczególności okoliczność, iż wykazanie powiązań z podmiotami wspierającymi agresję może wiązać się z koniecznością ujawnienia informacji uzyskanych w toku działań operacyjnych służb bezpieczeństwa państwa. Jakkolwiek zatem rację ma strona skarżąca wywodząc, że minister nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających wprost wspieranie przez skarżącego agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę; pominął jednak, że ustawodawca uznał, że już choćby samo potencjalne podejrzenie w tym zakresie, oparte na bezpośrednich bądź choćby tylko pośrednich powiązaniach gospodarczych z podmiotami wymienionymi np. w załączniku do rozporządzenia – może uzasadniać zastosowanie środków określonych w ustawie. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał, że pozostając powiązanym gospodarczo (jako współwłaściciel) spółki będącej przedstawicielem na terenie RP rosyjskiej spółki zależnej w pełni od [...] wpisanej na listę określoną w rozporządzeniu –skarżący pozostaje potencjalnie w kręgu podmiotów powiązanych z podmiotami wspierającymi agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę. W tym zakresie można też wskazać na inne podmioty współpracujące z firmą [...] bądź od niej zależne - jako już wpisane na sankcyjną listę unijną w związku z organizacyjnymi powiazaniami z korporacją [...], [...] [...], [...] (vide załącznik do rozporządzenia). Trzeba podkreślić przy tym, że z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że ustawodawca przewidział, iż wpisowi na listę podlegać będą nie tylko podmioty bezpośrednio lub pośrednio wspierające agresję, lecz także wszelkie inne osoby lub podmioty o ile są bezpośrednio powiązane z podmiotami wspierającymi. Powiązania takie mogą mieć m.in. charakter osobisty lub gospodarczy, jednak użycie w analizowanym przepisie zwrotu "w szczególności", oznacza, że podstawą wpisu na listę mogą być powiązania różnego rodzaju, o ile można im przypisać choćby przymiot działań pośrednich (tak WSA w wyroku z 2 lutego 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 2527/22 i I SA/Wa 2524/22). Kwestie, na które wskazał skarżący, związane z zaprzestaniem działalności przez spółkę będącą jego współwłasnością, bądź te związane z jej likwidacją - są wtórne, i mogą ewentualnie stanowić podstawę do wykreślenia skarżącego z listy, nie mają jednak wpływu na ocenę przesłanek zaistniałych w dacie podejmowania przez ministra zaskarżonej decyzji. I wreszcie, bez znaczenia dla wyniku sprawy pozostaje z jakiego powodu, będąc do tego uprawnionym, minister ograniczył tezy uzasadnienia, zwłaszcza że w kontrolowanej sprawie część materiałów zalega w kancelarii tajnej, a Sąd zapoznał się z nimi przed wyrokowaniem. Istotnie, pewne elementy uzasadnienia, zwłaszcza gdy chodzi o powiązania gospodarcze, pozostają lakoniczne, jednak finalnie pozostaje to bez istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż same powiazania ze spółką "matką" jako głównym podmiotem zanegowanym przez społeczność unijną jest wystarczające do uznania, że zachodzi pośredni związek z finansowaniem (choćby poprzez generowanie obrotu) wpisanych na listę unijną podmiotów odprowadzających z kolei podatki w Federacji Rosyjskiej. Zarzuty naruszenia art. art. 3 ust. 2 pkt 1) ustawy czy jej art. 1 pkt 2) okazały się zatem niezasadne. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a z jej uzasadnienia wynika, jakie fakty legły u podstaw rozstrzygnięcia organu. Minister wyjaśnił bowiem, że w całości podziela ustalenia i argumentację zawartą we wniosku Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia 11 maja 2022 r. (znak: [...]). Wykazane powiązania organizacyjne i gospodarcze wskazują, że mamy do czynienia z sytuacją spełnienia przesłanek ustawowych do wydania kwestionowanej decyzji. Bez znaczenia przy tym jest, że spółka skarżącego w ostatnich latach nie prowadziła już działalności bądź że wcześniej jej udział polegał na uczestniczeniu w państwowych oficjalnych przetargach zbrojeniowych. Same już tylko organizacyjne (bieżące bądź uprzednie) powiązania ze spółką [...] mogą wskazywać na generowanie zysków (dowolnymi metodami) dla budżetu Federacji Rosyjskiej, finansującego potrzeby działań wojennych. Potencjalnie może to być zatem uznane za pośrednią formę wspierania agresji, a bezpośrednie lub choćby tylko pośrednie powiązania z takim podmiotem wypełnia dyspozycję art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy. Zauważyć też trzeba, że powołany przepis wskazuje na "istnienie prawdopodobieństwa" wykorzystania dysponowanych środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych. Nie ma zatem w tej sprawie znaczenia prawnego, argumentacja strony skarżącej wskazująca na brak "udowodnienia" przez organ przekazywania określonych środków czy nawet dysponowania takimi środkami. Bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji pozostają skutki ekonomiczne dla strony skarżącej, na wynik sprawy nie ma też przełożenia kwestia długości pobytu skarżącego w Polsce czy sprowadzenie na jej terytorium rodziców. Są to okoliczności sprawy zdecydowanie irrelewantne. Zakres oceny Sądu (oceny legalności zaskarżonej decyzji) ogranicza się do zbadania czy zostały spełnione przesłanki wynikające z ustawy do wydania decyzji o wpisie skarżącego (jako osoby fizycznej) na listę osób i podmiotów, wobec których są stosowane środki, o których mowa w art. 1 ustawy. Ustawa z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego, jest szczególnym aktem prawnym gdyż ma za zadanie przeciwdziałać wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służyć ochronie bezpieczeństwa narodowego. Te dwa główne cele stały się priorytetem dla ustawodawcy, i przez ich pryzmat należy odczytywać przepisy ustawy. Ewentualne negatywne skutki dla określonego podmiotu wpisanego na listę, nie mogą stanowić podstawy uchylenia decyzji, pozostawałoby to w sprzeczności z ratio legis omawianej ustawy i nie służyło głównym jej celom. Oczywistym przy tym jest, że ustawa z dnia 13 kwietnia 2022 r. ma charakter represyjny, sankcyjny i trudno oczekiwać aby zastosowanie jej przepisów do określonego podmiotu nie miało wywoływać negatywnych dla tego podmiotu skutków. W postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją nieskuteczna musiała okazać się więc argumentacja skarżącego nakierowana na pozbawienie środków egzystencjalnych czy możliwości prowadzenia działalności gospodarczej - w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Skutkowało to oddaleniem skargi (art. 151 ppsa).