I SA/Wa 2257/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia i zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] kwotę 200 zł (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Postanowieniem z dnia [...] października 2017 r., nr [...], Prezydent [...], działając na podstawie art. 1 ust. 1, art. 20 ust. 1, art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju m.st. Warszawy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1438), art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.), 97 § 1 pkt 4, art. 147 i art. 149 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), art. 26 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości [...], wydanych z naruszeniem prawa (Dz. U. z 4.04.2017 r.): 1) wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...], 2) zawiesił postępowanie administracyjne do czasu zakończenia postępowania o sygn. [...] prowadzonego przez Komisję do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych, wydanych z naruszeniem prawa oraz ze względu na konieczność rozstrzygnięcia postępowania spadkowego zainicjowanego wnioskiem Skarbu Państwa – Prezydenta [...] o zmianę postanowienia z dnia [...] listopada 2004 r., sygn. akt [...], w przedmiocie nabycia spadku po zmarłym w [...] w dniu [...] stycznia 1940 r. F.S. poprzez ustanowienie spadkobiercą ustawowym Skarbu Państwa w całości. Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. skargę na powyższe postanowienie złożyła [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], reprezentowana przez adwokata, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 147 i art. 149 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez oparcie orzeczenia o przesłankę w sprawie niewystępującą, którą organ wskazał jako nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, podczas gdy sytuacja taka nie miała miejsca, tj. w sprawie nie pojawiły się jakiekolwiek nowe okoliczności faktyczne lub dowody nieznane w czasie wydawania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (...). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie o wznowieniu postępowania (pkt 1) i postanowienie o zawieszeniu wznowionego w pkt 1 postępowania (pkt 2), choć uzasadnienie zarzutów skargi ogranicza się do postanowienia zawartego w pkt 1. Jak wynika z art. 149 § 1 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Na postanowienie w tym przedmiocie zażalenie nie przysługuje; przysługuje natomiast na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 4 kpa w zw. z art. 141 § 1 k.p.a.). Postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji (art. 142 kpa). Skoro postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego nie jest zaskarżalne w administracyjnym toku instancji, nie kończy postępowania w sprawie i nie jest także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, to uwzględniając dyspozycję art. 3 § 2 pkt 2 ppsa - nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga na zawarte w pkt 1 postanowienie, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. Z kolei jeśli chodzi o zawarte w pkt 2 postanowienie o zawieszeniu wznowionego postępowania, to podlega ono odrzuceniu z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia - wymaganego przez art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Podstawę prawną dla zawieszenia postępowania wznowionego w pkt 1 – stanowił art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości [...], wydanych z naruszeniem prawa (Dz. U. z 2017 r., poz. 718). Postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania podlega zażaleniu (art. 101 § 3 k.p.a.). Wydane przez Prezydenta [...] w pkt 2 postanowienie o zawieszeniu wznowionego postępowania podlegało zatem zaskarżeniu do organu II instancji, jakim jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Zaniechanie przez skarżącą zainicjowania postępowania zażaleniowego skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.