Sygnatura
I SA/Wa 2173/26
Postanowienie WSA w Warszawie z 22 października 2026 r., I SA/Wa 2173/26
Wynik
Odrzucono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
- Data orzeczenia
- 22 października 2026
- Prawomocne
- nie
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na uchwałę Rady Miejskiej Konstancin- Jeziorna z dnia 25 lutego 2015 r. Nr 29/VII/5/2015 w sprawie zasad sprzedaży komunalnych lokali mieszkalnych w budynkach wielomieszkaniowych postanawia: 1) odrzucić skargę. 2) zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 zł (słownie: trzysta złotych).
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Pismem z 29 lipca 2026 r. M. R. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miejskiej Konstancin - Jeziorna z dnia 25 lutego 2015 r. Nr 29/VII/5/2015 w sprawie zasad sprzedaży komunalnych lokali mieszkalnych w budynkach wielomieszkaniowych. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że jest najemcą komunalnego lokalu mieszkalnego nr 39 w budynku przy ul. [...] w [...], na podstawie umowy najmu na czas nieokreślony. W 2019 r. do Urzędu Miasta i Gminy Konstancin-Jeziorna zaczęły wpływać pierwsze formalne wnioski najemców budynku przy ul. [...] (w tym skarżącej) o podjęcie uchwały przeznaczającej lokale mieszkalne w tym budynku do wykupu. W 2020 r. Urząd poinformował najemców lokali, że negatywnie zaopiniował możliwość przeznaczenia zajmowanych przez nich lokali do wykupu, odmawiając dodania budynku przy ul. [...] do wykazu. W Programie Gospodarowania Mieszkaniowym Zasobem Gminy Konstancin-Jeziorna na lata 2026-2030 budynek przy [...] nie został ujęty jako przeznaczony do sprzedaży, jednocześnie w tym samym programie do sprzedaży przeznaczono 140 lokali we wspólnotach mieszkaniowych, w tym lokale przy ul. [...]. To potwierdza, że Gmina prowadzi aktywną sprzedaż lokali komunalnych na rzecz najemców z innych budynków, jednocześnie odmawiając takiej możliwości najemcom z budynku przy ul. [...]. W ocenie skarżącej brak obiektywnych, mierzalnych kryteriów różnicowania najemców stanowi naruszenia art. 32 Konstytucji i skutkuje wadliwością uchwały w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola jej dopuszczalności. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.) i akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze skargą na akt o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 559 ze zm. – dalej jako u.s.g.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Zgodnie z ww. przepisem, prawo do zaskarżania uchwały rady gminy na jego podstawie przysługuje jedynie podmiotowi, który wykaże naruszenie przez zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie własnego interesu prawnego lub uprawnienia, a zatem, że zaskarżona uchwała lub zarządzenie godzi w sferę prawną tego podmiotu przez wywołanie negatywnych następstw prawnych np. przez zniesienie, ograniczenie, czy też uniemożliwienie realizacji jego uprawniania lub interesu prawnego, który musi być konkretnym, indywidualnym interesem prawnym wynikającym z określonej normy prawa materialnego. Do wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie legitymuje, ani sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Interes prawny, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., musi być rzeczywisty i bezpośredni, powinien on "realnie" istnieć w dacie wniesienia skargi do sądu administracyjnego." (wyrok NSA z dnia grudnia 2015 r. sygn. akt II FSK 817/14 te i poniżej przytoczone orzeczenia publ. CBOIS). Ponadto wskazać należy, że na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, w jaki sposób uchwała lub zarządzenie narusza jego własny indywidualny interes prawny; musi wykazać istnienie związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą lub zarządzeniem, a jego indywidualną sytuacją prawną. Zatem musi udowodnić, że zaskarżona uchwała lub zarządzenie naruszając prawo, jednocześnie negatywnie wpływa na jego sferę prawnomaterialną i pozbawia go np. pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację, lub też nakłada na niego obowiązki (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 października 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 1273/13). Dopiero zatem ustalenie przez sąd administracyjny, że nastąpiło naruszenie zaskarżoną uchwałą interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego otwiera drogę do merytorycznego rozpoznania skargi, czyli do badania czy do uchybienia tego doszło jednocześnie z istotnym naruszeniem prawa. Podobne stanowisko prezentowane jest również w doktrynie (por. A. Kabat (w:) B.Dauter, B.Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2002, J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2004). W analizowanej sprawie należy podkreślić, że Gmina, jako właściciel mienia komunalnego ma prawo wynikające chociażby z art. 18 ust. 2 pkt 9a u.s.g. do określenia zasad zbycia nieruchomości, bowiem przeznaczenie nieruchomości do obrotu należy wyłącznie do ich właściciela. W tym uprawnieniu mieści się możliwość wskazania określonych lokali z zamiarem ich sprzedaży, a także określenia dodatkowych uwarunkowań ich sprzedaży. Natomiast organ wykonawczy gminy gospodarując mieniem komunalnym, w rozumieniu art. 30 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 u.s.g., decyduje o tym, które konkretne lokale mieszkalne z kategorii lokali dopuszczonych przez radę do zbycia należy przeznaczyć do sprzedaży lub z tej sprzedaży wycofać (vide: wyrok NSA z dnia 28 lipca 2018 r. sygn. akt I OSK 2367/17). Tym samym należy jednoznacznie stwierdzić, iż tylko gmina jest uprawniona do określenia jakie jej mienie znajdujące się w zasobie komunalnym przeznaczone zostanie do sprzedaży. W ten sposób gmina realizuje bowiem swoje uprawnienia właścicielskie. Za bezsporne w świetle stanowisk stron i materiału zgromadzonego w aktach administracyjnych należy uznać, że skarżąca jest najemcą lokalu mieszkalnego nr 39 położonego w budynku nr 9 przy ul. Wilanowskiej w Konstancinie – Jeziornie na podstawie umowy najmu na czas nieoznaczony. Jej lokal nie został wymieniony w załączniku do uchwały nr 29/VII/5/2015 r. z 25 lipca 2015 r. Rady Miejskiej w Konstancinie- Jeziornie. Naruszenia interesu prawnego skarżąca upatruje w tym, że na podstawie zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej Konstancina - Jeziornej została pozbawiona możliwości nabycia zajmowanego lokalu. W tym zakresie skarżąca powołuje się na przewidziane przez ustawę na rzecz najemców prawo pierwokupu lokalu mieszkalnego należącego do zasobu gminy. W odniesieniu do powyższego stanowiska wskazać należy, że przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - o gospodarce nieruchomościami (dalej: "u.g.n.") regulują zasady zbywania nieruchomości gminnych m.in. na rzecz ich dotychczasowych najemców. W przypadku zbywania nieruchomości osobom fizycznym i prawnym pierwszeństwo w ich nabyciu, z zastrzeżeniem art. 216a, przysługuje osobie, która jest najemcą lokalu mieszkalnego, a najem został nawiązany na czas nieoznaczony (art. 34 ust. 1 pkt 3 u.g.n.). Z treści powyższej regulacji wynika, że ustawodawca zastrzegł na rzecz najemców lokali mieszkalnych pierwszeństwo ich nabycia w sytuacji, gdy gmina będąca ich właścicielem wyrazi wolę ich sprzedaży. Z tej przyczyny w orzecznictwie przyjmuje się, że z art. 34 ust. 1 pkt 3 u.g.n. nie wynika roszczenie o zawarcie umowy sprzedaży, a jedynie pierwszeństwo nabycia nieruchomości, jeżeli została ona przez właściwy organ przeznaczona do sprzedaży. Tym samym pierwszeństwo przewidziane w art. 34 ust. 1 pkt 3 u.g.n. nie jest równoznaczne z roszczeniem, nie jest bowiem prawem podmiotowym, z którego wynikałoby roszczenie najemcy mogące przymusić gminę będącą właścicielem do sprzedaży określonej nieruchomości. (vide: wyrok SN z dnia 12 czerwca 2015 r. sygn. akt II CSK 518/14, Lex 1754050). Przepisy u.g.n. wskazują zatem, iż powyższe prawo podmiotowe najemcy może zaktualizować się, ale nastąpi to dopiero wówczas, gdy gmina wyrazi swą wolę sprzedaży lokalu. Tak więc sam zamiar wykupu zajmowanego mieszkania komunalnego, nie kreuje po stronie najemcy uprawnienia do domagania się od Gminy jako właściciela lokalu, zbycia na jego rzecz wynajmowanego lokalu, nawet w sytuacji gdy Gmina ta postanowiła zbyć lokale znajdujące się w budynkach sąsiednich. Zatem brak wskazania lokalu skarżącej w załączniku do uchwały nr 29/VII/5/2015 r. z 25 lipca 2015 r. Rady Miejskiej w Konstancinie- Jeziornie nie narusza jej interesu prawnego jako najemcy tego lokalu. Skarżąca nadal posiada uprawnienia do nieograniczonego w czasie korzystania z przedmiotowego lokalu zgodnie z jego przeznaczeniem tj. zaspokajania swoich potrzeb mieszkaniowych. Co więcej zaskarżona uchwała nie pozbawia skarżącej przysługującego jej ustawowego pierwszeństwa w zakupie wynajmowanego lokalu. Należy dodać, że podobne stanowisko jest prezentowane w orzecznictwie. Rozstrzygając podobną kwestię, Naczelny Sąd Administracyjny w motywach postanowienia z 27 października 2023 r., I OSK 1170/20 stwierdził, że najemca lokalu komunalnego z uwagi na brak interesu prawnego nie posiada legitymacji skargowej do zaskarżenia uchwały rady gminy dotyczącej zasad sprzedaży lokali, jeśli gmina nie zdecydowała się na przeznaczenie tego lokalu do sprzedaży. Sąd kasacyjny wyjaśnił, że gmina – jako właściciel mienia komunalnego – ma prawo, wynikające chociażby z art. 18 ust. 2 pkt 9a u.s.g., do określenia zasad zbycia nieruchomości, bowiem przeznaczenie nieruchomości do obrotu należy wyłącznie do ich właściciela. Organ wykonawczy gminy, gospodarując mieniem komunalnym w rozumieniu art. 30 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 u.s.g., decyduje o tym, które konkretne lokale mieszkalne z kategorii lokali dopuszczonych przez radę do zbycia należy przeznaczyć do sprzedaży lub z tej sprzedaży wycofać. Tym samym należy jednoznacznie stwierdzić, iż tylko gmina jest uprawniona do określenia, jakie jej mienie znajdujące się w zasobie komunalnym przeznaczone zostanie do sprzedaży. W ten sposób gmina realizuje bowiem swoje uprawnienia właścicielskie. Reasumując, sformułowana skarga nie pozwala uznać, że zaskarżona uchwała narusza interes prawny lub uprawnienie skarżącej. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji. Konsekwencją stwierdzenia przesłanki do odrzucenia skargi jest brak konieczności odniesienia się do pozostałych zarzutów skargi. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2. sentencji postanowienia).
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 21 sierpnia 2026
- Symbol z opisem
- 6079 Inne o symbolu podstawowym 607 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
- Hasła tematyczne
- Odrzucenie skargi
- Skarżony organ
- Rada Miasta
- Sędziowie
- Joanna Skiba /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 58 par. 1 pkt 5 a · Dz.U. 2026 poz. 143
Powiązane dokumenty
Sygnatura: I SA/Op 958/25 · 13 października 2026
Postanowienie WSA w Opolu z 13 października 2026 r., I SA/Op 958/25
Sygnatura: II SA/Go 342/26 · 30 września 2026
Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 30 września 2026 r., II SA/Go 342/26
Sygnatura: II SA/Ke 407/26 · 23 września 2026
Wyrok WSA w Kielcach z 23 września 2026 r., II SA/Ke 407/26
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny