I SA/Wa 1958/16

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] listopada 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy.

Zaskarżając do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości, K. B. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wnioskodawczyni wskazała we wniosku, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem jej utrzymania pozostaje świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł. Określone we wniosku zsumowane wydatki stałe gospodarstwa domowego wynoszą, jak podano, [...] zł. Uzasadniając swój wniosek, skarżąca wyjaśniła, że uzyskiwane aktualne dochody nie pozwalają jej na poczynienie oszczędności. Te oszczędności, które posiada, pochodzą z okresu, kiedy była jeszcze zatrudniona i są przeznaczone na przeprowadzenie wraz z pozostałymi współwłaścicielami remontu domu. Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2017 r. wnioskodawczyni została zobowiązana w związku z tym, że oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało uznane za niewystarczające do oceny jej aktualnego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, do uzupełnienia złożonego wniosku, stosownie do art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej: p.p.s.a., w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem niewykazania przesłanek przyznania prawa pomocy, poprzez przedstawienie wymienionych w zarządzeniu dokumentów. Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. wnioskodawczyni oświadczyła, że cofa złożone żądanie przyznania prawa pomocy. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Stosownie do art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wobec ustalenia, że w toku wszczętego złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy postępowania K. B. złożyła oświadczenie cofające żądanie przyznania prawa pomocy, zachodziła podstawa faktyczna do uznania, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W tych warunkach, na podstawie art. 249a p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.