I SA/Wa 1781/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), Sędziowie: sędzia WSA Przemysław Żmich, asesor WSA Kamil Kowalewski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 marca 2024 r. sprawy ze skargi S. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 10 lipca 2023 r. nr KOA/5776/Op/22 w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z 10 lipca 2023 r., nr KOA/5776/Op/22, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (dalej: "Kolegium", "SKO", organ odwoławczy") po rozpoznaniu odwołania S. O. (dalej: "skarżący") - utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Pruszkowa (dalej: "Prezydent", "organ I instancji") z 9 listopada 2021 r., nr 173/2022/D w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej. Decyzja organu odwoławczego została wydana w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy. K. O. (ojciec skarżącego) przebywa w Domu Pomocy Społecznej w [...] (dalej: "DPS") od 10 kwietnia 2014 r. na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa z 25 marca 2014 r., nr 20 oraz decyzji Starosty Powiatu Grójeckiego z 2 kwietnia 2014 r. nr PCPR 8226.1.09.02.2014 o umieszczeniu w placówce. Dnia 25 maja 2022 r. organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie ustalenia opłaty za pobyt ojca skarżącego w DPS. Powołaną na wstępie decyzją z 9 listopada 2022 r. Prezydent Miasta Pruszkowa - na podstawie art. 60, 61 i art. 62 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2268 z późn.zm.) - ustalił S. O. opłatę za pobyt ojca – K. O. w Domu Pomocy Społecznej w [...] w kwocie 583,85 zł miesięcznie (pkt 1 decyzji). Jak ustalono opłata ma być wnoszona na rachunek bankowy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w terminie do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od miesiąca wydania decyzji tj. od 1 listopada 2022 r. (pkt 2 decyzji). Prezydent wyjaśnił, że Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] przekazuje z tytułu pobytu ojca skarżącego w DPS miesięcznie kwotę 4 567,31 zł, wynikającą z różnicy pomiędzy obowiązującym średnim miesięcznym kosztem utrzymania mieszkańca w DPS w [...] w wysokości 5 080 zł, a opłatą wnoszoną przez mieszkańca wynosząca 512,69 zł (według decyzji z 27 grudnia 2018 r., nr 143). Koszt pobytu w DPS w [...] został ustalony Zarządzeniem Starosty Grójeckiego z 21 stycznia 2022 r., nr 7/2022 (Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego z dnia 28 stycznia 2022 r. poz. 1014). Dalej organ I instancji wskazał, że w toku prowadzonego postępowania, na wniosek MOPS w [...], pracownik socjalny Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] przeprowadził w dniu 19 lipca 2022 r. wywiad środowiskowy z S. O. Z wywiadu wynikało, że sytuacja dochodowa skarżącego pozwala na wnoszenie odpłatności za pobyt ojca w DPS. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] zwrócił się do skarżącego pismami z 22 sierpnia 2022 r. i z 26 września 2022 r. (w których informował o zasadach ustalania powyższej opłaty) o udzielenie informacji czy skarżący wyraża zgodę na podpisanie umowy w trybie art. 103 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej co do ponoszenia opłaty w kwocie 583,85 zł. Skarżący nie odebrał korespondencji, która wróciła z adnotacją o powtórnym awizowaniu. Dnia 2 listopada 2022 r. S. O. skontaktował się telefonicznie z pracownikiem Ośrodka i oświadczył, że nie będzie wnosił opłaty za pobyt ojca w DPS. Organ I instancji stwierdził, że różnicę pomiędzy ustaloną od mieszkańca opłatą a średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej powinny wnosić osoby zobowiązane na podstawie odrębnych umów lub decyzji. Osoby zobowiązane z pierwszej linii zstępnych to: S. O. i D. O. (siostra). Przypadająca na skarżącego część to kwota 2 283,65 zł. Ośrodek prowadzi również postępowanie dotyczące partycypacji w kosztach utrzymania ojca w DPS przez D. O. Prezydent wskazał, że z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego i dołączonych dokumentów wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z konkubiną, małoletnią córką oraz dorosłym synem. Dochód rodziny wynosi 9 535,43 zł, czyli 2 383,85 zł na osobę w rodzinie. Na dochód składają się: dochód z pracy dorywczej S. O. w wysokości 1 500 zł, wynagrodzenie M. J. w wysokości 4 012,47 zł oraz wynagrodzenie M. O. w kwocie 4 022,96 zł. W konsekwencji, przy dochodzie na osobę w rodzinie w wysokości 2 383,85 zł, opłata skarżącego za pobyt ojca w DPS w [...] winna wynosić 583,85 zł miesięcznie. Kwota ta wynika z różnicy pomiędzy dochodem na osobę w rodzinie a kryterium do opłaty wynoszącym 1 800 zł (600 zł x 300%), jak stanowi art. 61 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy o pomocy społecznej. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł S. O. wskazując na błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy i brak uwzględnienia jego comiesięcznych kosztów utrzymania we wspólnym gospodarstwie domowym. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji Kolegium przywołało przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2021 r., poz. 2268 z późn. zm.), dalej: "u.p.s.", mające zastosowanie w sprawie. Organ odwoławczy podkreślił, że katalog osób zobowiązanych do ponoszenie tej opłaty i kolejność w jakiej ich ona obciąża ustalony został w art. 61 u.p.s. Z przepisu tego wynika, że obowiązani do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są w kolejności: 1) mieszkaniec domu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, 2) małżonek, zstępni przed wstępnymi, 3) gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej - przy czym osoby i gmina określone w pkt 2 i 3 nie mają obowiązku wnoszenia opłat, jeżeli mieszkaniec domu ponosi pełną odpłatność. Jak z kolei wynika z art. 61 ust. 2 u.p.s., opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wnoszą: 1) mieszkaniec domu, nie więcej jednak niż 70% swojego dochodu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, nie więcej niż 70% tego dochodu; 2) małżonek, zstępni przed wstępnymi - zgodnie z umową zawartą w trybie art. 103 ust. 2: a) w przypadku osoby samotnie gospodarującej, jeżeli dochód jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, jednak kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% tego kryterium, b) w przypadku osoby w rodzinie, jeżeli posiadany dochód na osobę jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, z tym, że kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie; 3) gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej - w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej a opłatami wnoszonymi przez osoby, o których mowa w pkt 1 i 2. Na podstawie art. 61 ust. 2d. cytowanej ustawy, w przypadku odmowy przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zawarcia ww. umowy wysokość ich opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej ustala w drodze decyzji organ gminy właściwej zgodnie z art. 59 ust. 1, z uwzględnieniem ograniczeń, o których mowa w art. 61 ust. 2 pkt 2 i art. 103 ust. 2. Natomiast, zgodnie z art. 61 ust. 2e. ustawy, w przypadku odmowy przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zawarcia umowy, o której mowa w art. 103 ust. 2 oraz niewyrażenia zgody na przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego, wysokość ich opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej ustala, w drodze decyzji, organ gminy właściwej zgodnie z art. 59 ust. 1, w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej a opłatą wnoszoną przez mieszkańca domu i opłatami wnoszonymi przez inne osoby obowiązane, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 2. Wysokość opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej, o której mowa w ust. 2e, ustała się proporcjonalnie do liczby osób obowiązanych do jej wnoszenia (art. 61 ust. 2f ustawy). Opłata, o jakiej mowa w art. 61 ust. 2f ustawy, to opłata ustalana w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej a opłatą wnoszoną przez mieszkańca domu i opłatami wnoszonymi przez inne osoby obowiązane, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy. Kolegium podkreśliło, że przepis art. 61 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy uzależnia wysokość opłaty od dochodów, nie zaś od ponoszonych wydatków czy rzeczywistych możliwości finansowych. Natomiast art. 103 u.p.s. wskazuje co prawda, że przy ustalaniu opłaty bierze się pod uwagę wysokość dochodów i możliwości (małżonka czy zstępnych), jednak ma on zastosowanie w przypadku ustalania wysokości opłaty w drodze umowy i to wówczas, gdy wysokość opłaty przewyższa minimalne obciążenia wynikające z ustawy. Organ odwoławczy wyjaśnił, że prawidłowy sposób ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej polega na obliczeniu wysokości dochodu na osobę w rodzinie podmiotu zobowiązanego w sposób określony w art. 6 pkt 3 u.p.s., to jest poprzez podzielenie sumy dochodów członków rodziny przez ilość członków rodziny, a następnie odjęciu od tej kwoty sumy odpowiadającej 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Wynik powyższego działania matematycznego (o ile stanowi liczbę dodatnią) stanowić będzie górną granicę opłaty, jaką obciążyć można daną osobę zobowiązaną (tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 maja 2020 r., sygn. akt I OSK 2144/19). Kolegium wskazało, że zgodnie z § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2021 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U., poz. 1296) od dnia 1 stycznia 2022 r. kryterium dochodowe dla osoby w rodzinie wynosi 600 zł. Natomiast przez dochód na osobę w rodzinie, stosownie do art. 6 pkt 3 u.p.s., należy rozumieć dochód rodziny podzielony przez liczbę osób w rodzinie. Zgodnie z art. 8 ust. 3 u.p.s. za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych i koszty uzyskania przychodu; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Wobec powyższego Kolegium stwierdziło, że organ I instancji prawidłowo ustalił wysokość dochodu w gospodarstwie domowym skarżącego oraz ponoszone przez jego ojca kwoty odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej wynoszące 70% jego dochodu. Ponadto uwzględnił średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca domu pomocy społecznej. Organ ustalił również krąg osób zobowiązanych do ponoszenia odpłatności, spokrewnionych w tym samym stopniu z osobą umieszczoną w DPS i w konsekwencji tego, wysokość opłaty została ustalona proporcjonalnie do liczby osób zobowiązanych, przy uwzględnieniu różnicy między odpłatnością osoby przebywającej w domu pomocy społecznej, a średnim miesięcznym kosztem utrzymania mieszkańca DPS. Jednocześnie organ odwoławczy podniósł (za organem I instancji), że z uwagi na okoliczności związane z sytuacją rodzinną, skarżący może ubiegać się o zwolnienie z odpłatności pod warunkiem spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 64 i 64a ustawy o pomocy społecznej i przedstawienia wymaganych dokumentów. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwolnienia z opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej może jednak zostać wydane dopiero po ostatecznym ustaleniu osoby zobowiązanej i określeniu wysokości opłaty miesięcznej za pobyt. Skargę na decyzję SKO w Warszawie z 10 lipca 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. O. zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 7, 77 i 107 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia sprawy i obciążenie skarżącego obowiązkiem zapłaty za pobyt jego ojca w Domu Pomocy Społecznej w sytuacji, kiedy ojciec nie uczestniczył w utrzymaniu skarżącego w dzieciństwie, nie płacił należnych alimentów, a obecna sytuacja majątkowa skarżącego (spłacane kredyty i egzekucja komornicza) uniemożliwiają mu uiszczanie opłaty za pobyt ojca w DPS bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że organy zsumowały jego dochód z dochodami pozostałych osób wspólnie mieszkających ze skarżącym, w sytuacji gdy jego dochód nie jest stały a syn prowadzi osobne gospodarstwo i nie dokłada się do utrzymania skarżącego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd w zakresie dokonywanej kontroli bada czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., 1634, dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Rozpoznając sprawę niniejszą w ramach powyższych kryteriów, Sąd uznał skargę za niezasadną. Materialnoprawną podstawę decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa z 9 listopada 2022 r. utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Warszawie z 10 lipca 2023 r. stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Zgodnie z art. 60 ust. 1 powołanej ustawy, pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca (...). Na podstawie art. 61 ust. 1 tej ustawy obowiązani do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są w kolejności: 1) mieszkaniec domu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka; 2) małżonek, zstępni przed wstępnymi; 3) gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej. Stosownie natomiast do treści ust. 2 art. 61 ustawy o pomocy społecznej opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wnoszą: 1) mieszkaniec domu, nie więcej jednak niż 70 % swojego dochodu (...), 2) małżonek, zstępni przed wstępnymi - zgodnie z umową zawartą w trybie art. 103 ust. 2: a) w przypadku osoby samotnie gospodarującej, jeżeli dochód jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, jednak kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% tego kryterium, b) w przypadku osoby w rodzinie, jeżeli posiadany dochód na osobę jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, z tym że kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie; 3) gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej – w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej, a opłatami wnoszonymi przez osoby, o których mowa w pkt 1) i 2). Zastępcze ponoszenie opłat przez gminę, o którym mowa w art. 61 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej może mieć miejsce jedynie w sytuacji, w której osoby, na które obowiązek wnoszenia opłat został nałożony w drodze decyzji lub które podjęły się wnoszenia takiej opłaty na podstawie umowy, nie wywiązują się z tego obowiązku (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 października 2012 r., sygn. akt I OSK 653/12). Wskazana kolejność podmiotów zobowiązanych do ponoszenia opłaty ma znaczenie o tyle, że obowiązek jej wnoszenia nie obciąża równocześnie wszystkich zobowiązanych, ale przechodzi na nich we wskazanej wyżej kolejności, będąc determinowany wysokością osiąganych dochodów. W uzasadnieniu uchwały składu siedmiu sędziów z dnia 1 czerwca 2018 r., sygn. akt I OPS 7/17 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał wprost, że "dokonując wykładni przepisów dotyczących obowiązku ponoszenia opłaty, należy mieć na uwadze, aby przyjęte rozwiązania realizowały podstawową zasadę, zgodnie z którą pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny, a obowiązek ponoszenia opłaty powstaje od chwili umieszczenia osoby uprawnionej w domu pomocy społecznej. To ustawodawca zdecydował, że powstanie ustawowego obowiązku ponoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej zostało połączone z takim zdarzeniem prawnym, jak umieszczenie osoby uprawnionej w domu pomocy społecznej. Tym samym, o ile skonkretyzowanie i zindywidualizowanie tego ustawowego obowiązku pozwoli na ustalenie osoby zobowiązanej do ponoszenia opłaty i wysokości tej opłaty, o tyle samo zobowiązanie istnieje począwszy od dnia powstania tego obowiązku, czyli od dnia umieszczenia osoby uprawnionej w domu pomocy społecznej. (...)". W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy średni miesięczny koszt pobytu pensjonariusza w Domu Pomocy Społecznej w [...], w którym przebywa ojciec skarżącego wynosi 5 080 zł, co wynika z zarządzenia Starosty Grójeckiego z 21 stycznia 2022 r. Opłata ponoszona przez K. O. to 512,69 zł, zaś Gmina – Miejski Ośrodek w [...] przekazuje z tytułu pobytu ojca skarżącego w DPS miesięcznie kwotę 4 567,31 zł. W dniu 7 października 2022 r. skarżący – podczas wywiadu środowiskowego – oświadczył, że nie udzieli pomocy ojcu w jakiejkolwiek formie, gdyż nie czuje żadnej więzi z ojcem. Ostatni raz widział go gdy miał około 12 lat zaś ojciec nigdy nie był obecny w jego życiu. Ponadto skarżący sam ma problemy finansowe. Z wywiadu wynika, że skarżący wraz z partnerką starają się zapewnić dzieciom dobre warunki bytowe, rodzina ma szereg wydatków związanych z prowadzeniem domu oraz zadłużenie, pomocy finansowej rodzinie udziela syn skarżącego, który rozpoczął pracę. Z treści powołanych powyżej przepisów ustawy o pomocy społecznej wynika, że gdy osoba zobowiązana nie zgodzi się na podpisanie umowy, różnicą między kwotą uiszczaną przez mieszkańca domu a kosztami pobytu w placówce obciąża się osoby zobowiązane (przed gminą). Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że osobą zobowiązaną do wnoszenia opłaty za pobyt ojca w domu pomocy społecznej jest skarżący S. O. oraz jego siostra D. O., wobec której prowadzone jest odrębne postępowanie. Przypadająca więc na skarżącego kwota do partycypacji w kosztach utrzymania ojca w DPS w [...] to 2 283,65 zł (4 567,31 zł : 2). Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego w dniu 19 lipca 2022 r. i dołączonych dokumentów wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z konkubiną, małoletnią córką oraz dorosłym synem. Dochód rodziny wynosi 9 535,43 zł, czyli 2 383,85 zł na osobę w rodzinie. Na dochód składają się: dochód z pracy dorywczej S. O. w wysokości 1 500 zł, wynagrodzenie M. J. w wysokości 4 012,47 zł a także wynagrodzenie M. O. w kwocie 4 022,96 zł. W konsekwencji, przy dochodzie na osobę w rodzinie w wysokości 2 383,85 zł, prawidłowo została określona i nałożona na skarżącego opłata za pobyt ojca w DPS w [...] w wysokości 583,85 zł miesięcznie. Kwota ta wynika z różnicy pomiędzy dochodem na osobę w rodzinie (2 383,85 zł) a kryterium dochodowym na osobę w rodzinie wynoszącym 1 800 zł miesięcznie (tj. 300% x 600 zł), co wynika z art. 61 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy o pomocy społecznej i cyt. Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2021 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. Podsumowując uznać należy, że organy obu instancji nie naruszyły przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę wydanych w sprawie rozstrzygnięć, ani też przepisów postępowania powołanych w skardze. Stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo, ocena materiału dowodowego nie nosi cech dowolności, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi z art. 107 § 3 k.p.a. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że rozstrzygnięcia w zakresie ustalenia odpłatności oraz zwolnienia z opłaty następują w odrębnych postępowaniach, co oznacza, że przesłanki zwolnienia z opłaty (na które, w trakcie postępowania administracyjnego i w skardze powoływał się skarżący) nie mają znaczenia przy ocenie zasadności i prawidłowości ustalenia odpłatności za pobyt ojca skarżącego w DPS. Prawidłowo organy stwierdziły, że rozstrzygnięcie w zakresie zwolnienia z opłaty z uwagi na przesłanki wskazane w art. 64 u.p.s. (postępowanie w tym zakresie prowadzone jest na wniosek) jest wydawane po ostatecznym ustaleniu osoby zobowiązanej i określeniu miesięcznej opłaty za pobyt w DPS. Ze wskazanych wyżej przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - oddalił skargę.