I SA/Wa 1351/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 26 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącemu A. S. kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], wydane na podstawie art. 37 § 1 kpa, w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta W. sprawy o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...]/[...], ozn. nr hip. [...] ([...]) . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, bowiem nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych zawiera przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.). Z treści wskazanego wyżej przepisu - obowiązującej do dnia 15 sierpnia 2015 r., a mającej zastosowanie w niniejszej sprawie - wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek Sygn. akt I SA/Wa 1351/15 samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W ocenie Sądu niniejsza sprawa, zainicjowana skargą A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, albowiem przedmiotem skargi jest postanowienie Kolegium uznające za nieuzasadnione zażalenie strony skarżącej, złożone w trybie art. 37 kpa. Zgodnie z art. 37 § 1 kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie zaś do dyspozycji art. 37 § 2 kpa, organ wymieniony w § 1 tego artykułu, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa, jest szczególnym środkiem przysługującym stronie postępowania, mającym całkowicie inny charakter aniżeli zażalenie, o którym mowa w art. 141–144 kpa. Rozpatrując takie zażalenie organ nie wydaje decyzji administracyjnej ani postanowienia na które przysługuje zażalenie. Postanowienia te nie podlegają zatem zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego. Wobec czego obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Kolegium z dnia [...] czerwca 2015 r. uznające zażalenie wniesione w trybie art. 37 kpa za nieuzasadnione, nie podlega jurysdykcji sądowoadministracyjnej, a zatem nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i skarga do sądu administracyjnego na ww. postanowienie jest niedopuszczalna. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Ppsa, postanowił jak w sentencji.