I SA/Wa 1345/17

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. S. na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia: przyznać R. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Sygn. akt I SA/Wa 1345/17 2 UZASADNIENIE W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji skarżący R. S. w piśmie z dnia [...] października 2017 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu PPF wnioskodawca podał, że nie posiada środków pozwalających mu na udział w postępowaniu sądowym. Z wniosku wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł. W skład majątku skarżącego wchodzi mieszkanie o powierzchni [...] m². Skarżący przedstawił szczegółowy spis ponoszonych wydatków na utrzymanie, z którego wynika, że pochłaniają one w całości uzyskiwany dochód (wyżywienie – [...] zł, telefon – [...] zł, woda – [...] zł, gaz – [...] zł, czynsz – [...] zł, energia elektryczna – [...] zł, paliwo – [...] zł, ubezpieczenie – [...] zł, odzież – [...] zł, środki czystości – [...] zł, lekarstwa – [...] zł. Skarżący, zgodnie z przedstawionym wyjaśnieniem, zadeklarował, że nie posiadania oszczędności ani innych wartościowych przedmiotów. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena zdolności wnioskodawcy do ponoszenia kosztów postępowania uwzględniała to, że jedynym źródłem utrzymania skarżącego pozostają niewielkie dochody z wynagrodzenia za pracę, co oznacza, że – w sytuacji braku oszczędności - nie da się powyższych środków traktować jako realnego źródła zabezpieczenia zarówno potrzeb bytowych, jak i pokrycia kosztów sądowych, pomimo że koszty ten, uwzględniając ich wysokość, nie mogą być uznane obiektywnie za wysokie ([...]zł). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.