I SA/Wa 1235/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Trochym (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi E. R. oraz Z. R. na decyzję Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 11 lutego 2026 r. nr DLI-VI.7615.43.2025.SS (DLI-IV) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargę.

E. R. i Z. R. (dalej: "skarżący"), pismem z 17 lutego 2026 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę zatytułowaną "sprzeciw" na decyzję Ministra Finansów i Gospodarki z 11 lutego 2026 r. nr DLI-VI.7615.43.2025.SS (DLI-IV) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w pkt 2 zarządzenia z 10 lipca 2026 r. wezwał skarżących do udzielenia informacji czy w związku z pkt 2 ich pisma z 5 czerwca 2026 r. zatytułowanym "sprzeciw wraz z uzasadnieniem i żądaniem" cofają swoją skargę z 17 lutego 2026 r., zaś jeżeli nie - wezwał skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego z 10 marca 2026 r. w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący odebrali wezwanie 16 lipca 2026 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru, k.56-57) i do dnia dzisiejszego nie udzieli na nie odpowiedzi (v. pismo skarżących z 20 lipca 2026 r.), w systemach sądowych nie odnotowano również na dzień 19 sierpnia 2026 r. uiszczenia wpisu przez skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism tych należy w szczególności skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a., jeżeli od pisma nie została uiszczona należna opłata, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W odniesieniu do skargi ustawodawca przewidział szczególny skutek niewykonania tego obowiązku. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skutek ten następuje z mocy ustawy po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu. W pierwszej kolejności należało odnieść się do kwestii pisma skarżących z 5 czerwca 2026 r. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi (z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie) wiąże sąd. Cofnięcie skargi jest jednak czynnością procesową strony, a zatem musi wynikać z jej oświadczenia. Samo nieudzielenie odpowiedzi na wezwanie Sądu zmierzające do ustalenia, czy skarżący zamierzają skargę cofnąć, nie może być utożsamiane ze złożeniem oświadczenia o jej cofnięciu. W rozpoznawanej sprawie skarżący, pomimo doręczenia im wezwania z 10 lipca 2026 r., nie udzielili odpowiedzi na pytanie, czy w związku z treścią pkt 2 pisma z 5 czerwca 2026 r. cofają skargę z 17 lutego 2026 r. W konsekwencji brak było podstaw do przyjęcia, że doszło do cofnięcia skargi w rozumieniu art. 60 p.p.s.a., a tym samym postępowanie wszczęte skargą z 17 lutego 2026 r. pozostawało w toku. Jednocześnie, na wypadek niecofnięcia skargi, skarżący zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia z 10 marca 2026 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skarżącym doręczone 16 lipca 2026 r. Bieg siedmiodniowego terminu rozpoczął się zatem następnego dnia, tj. 17 lipca 2026 r., a termin do uiszczenia wpisu upłynął 23 lipca 2026 r. Zgodnie bowiem z art. 82 p.p.s.a. bieg terminu wyznaczonego przez sąd lub przewodniczącego rozpoczyna się od doręczenia postanowienia lub zarządzenia, gdy ustawa przewiduje jego doręczenie z urzędu, zaś zasady obliczania terminów określa art. 83 p.p.s.a. Skarżący w zakreślonym terminie należnego wpisu nie uiścili. Jak wynika z informacji zawartych w systemach sądowych, również na 19 sierpnia 2026 r. wpłata z tego tytułu nie została odnotowana. Tym samym siedmiodniowy termin wyznaczony do wykonania prawomocnego zarządzenia upłynął bezskutecznie. W tej sytuacji spełnione zostały przesłanki określone w art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten nie pozostawia Sądowi możliwości odstąpienia od przewidzianego w nim skutku procesowego. Nieuiszczenie należnego wpisu od skargi pomimo prawidłowego wezwania i bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu obliguje Sąd do jej odrzucenia. Taki sposób stosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. jest konsekwentnie przyjmowany również w orzecznictwie sądów administracyjnych. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.