I SA/Wa 1099/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T. B., W. M., T. L. i M. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1099/16 w sprawie ze skargi T. B., W. M., T. L. i M. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić zażalenie T. L.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1099/16 odrzucił skargę T. B., W. M., T. L. i M. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oraz nakazał zwrócić T. B. 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z 10 maja 2017 r. T. B. złożyła zażalenie na ww. postanowienie. Zarządzeniem z 18 maja 2017 r. wezwano T. B. do wskazania, czy zażalenie złożyła w imieniu własnym, czy w imieniu własnym i pozostałych skarżących. W piśmie nadanym 16 czerwca 2017 r. skarżąca wskazała, że zażalenie zostało złożone w imieniu wszystkich skarżących. Postanowieniem z 3 sierpnia 2017 r. przyznano T. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z 18 września 2017 r. wezwano pełnomocnika z urzędu T. B. do usunięcia braków formalnych zażalenia z 10 maja 2017 r. poprzez nadesłanie pełnomocnictw procesowych upoważaniających T. B. do złożenia ww. zażalenia w imieniu pozostałych skarżących tj. W. M., T. L. i M. L., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone 21 września 2017 r. 27 września 2017 r. nadano do tutejszego sądu przesyłkę zawierającą pełnomocnictwo udzielone przez W. M. – T. B. 28 września 2017 r. nadano do tutejszego sądu przesyłkę zawierającą pełnomocnictwo udzielone przez M. L. – T. B. Zarządzeniem z 24 października 2017 r. zobowiązano pełnomocnika z urzędu T. B. do wskazania, w terminie 7 dni, czy zażalenie z 10 maja 2017 r. T. B. zażalenie złożyła w imieniu własnym, czy w imieniu własnym i pozostałych skarżących. W piśmie z 10 listopada 2017 r. pełnomocnik z urzędu T. B. wskazał, że z informacji które posiada wynika, że T. B. chciała wnieść zażalenie w imieniu własnym i pozostałych skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zażalenie T. L. podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "Ppsa" wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 194 § 3 Ppsa zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 Ppsa. Stosownie do treści art. 46 § 3 Ppsa do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W przedmiotowej sprawie do zażalenia z 10 maja 2017 r. nie zostało dołączone pełnomocnictwo udzielone przez m.in. T. L. Skoro pełnomocnik T. L. prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, pod rygorem jego odrzucenia, nie nadesłał w wyznaczonym przez Sąd terminie pełnomocnictwa potwierdzającego jego umocowanie do wniesienia zażalenia w imieniu skarżącego T. L., to zażalenie wniesione w jego imieniu należało z uwagi na nieuzupełnienie jego braków formalnych odrzucić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.