I OZ 746/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1099/16 o odrzuceniu zażalenia T. B., W. M. i M. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1099/16 o odrzuceniu skargi T. B., W. M., T. L. i M. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie T. B., W. M. i M. L. na postanowienie tego Sądu z dnia [...] kwietnia 2017 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, odpis postanowienia z dnia 25 kwietnia 2017 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącym T. B. w dniu 4 maja 2017 r., W. M. w dniu 2 maja 2017 r. oraz M. L. w dniu 4 maja 2017 r. W dniu 12 maja 2017 r. T. B. złożyła – w imieniu własnym oraz pozostałych skarżących – zażalenie na powyższe postanowienie. Odwołując się do przepisów art. 194 § 2 oraz art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji podkreślił, że siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia na powyższe postanowienie o odrzuceniu upłynął dla T. B. i M. L. w dniu 11 maja 2017r., zaś dla W. M. w dniu 9 maja 2017 r. Zażalenie złożone za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 12 maja 2017 r. nastąpiło natomiast po upływie ustawowego terminu. Z tych przyczyn Sąd pierwszej instancji orzekł jak na wstępie na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła T. B., zarzucając mu naruszenie art. 6 w związku z art. 140 § 1 i 3 w związku z art. 163 § 2 P.p.s.a. poprzez niejasne pouczenie co do przysługującego prawa wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi i jego terminu, co skutkowało odrzuceniem wniesionego zażalenia. Wskazując na powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji i zasądzenie kosztów zastępstwa z tytułu postępowania zażaleniowego na rzecz pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.): Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. W myśl z kolei art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. W okolicznościach niniejszej sprawy, jak prawidłowo ustalił Sąd pierwszej instancji zażalenie na postanowienie z dnia 25 kwietnia 2017 r. zostało wniesione z uchybieniem ww. siedmiodniowego terminu, a ustalenie to słusznie stało się podstawą do jego odrzucenia. Odnośnie natomiast argumentacji zażalenia stwierdzić trzeba, że doręczając skarżącym odpis postanowienia z dnia 25 kwietnia 2017 r. Sąd pouczył ich o sposobie i terminie wniesienia zażalenia, a także o konsekwencjach im uchybienia. Z tych też przyczyn nie można było Sądowi pierwszej instancji skutecznie zarzucić naruszenia ani art. 6, ani art. 140 § 1 i 3, ani art. 163 § 2 P.p.s.a. Podnoszone w zażaleniu okoliczności odnoszące się do wieku skarżącej i trudności we właściwym zrozumieniu pouczenia nie mogły być uwzględnione w ramach zażalenia na postanowienie odrzucające środek zaskarżenia. W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Odnośnie wniosku o zwrot kosztów postępowania wyjaśnić trzeba, iż wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.) przyznawane jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258- 261 P.p.s.a.