I SA/Sz 916/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Anna Furtak-Biernat po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2025 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na 2024 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu [...] i miasta K. z dnia 14 lutego 2025 r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz R. M. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ("organ odwoławczy") decyzją z dnia 14 października 2025 r., nr [...] utrzymał w mocy wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. ("organ I instancji") decyzję z dnia 14 lutego 2025 r., nr [...] o przyznaniu R. M. (dalej: "Producent", "Strona", "Skarżący") płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020) na rok 2024. W podstawie prawnej organ wymienił: - art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: "k.p.a."); - art. 26 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2024 r. poz. 455; dalej: "w.r.o.w."); - § 2, § 4 ust. 2 pkt. 5, § 36a rozporządzania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 415 ze zm.; dalej: "rozporządzenie z 18 marca 2015 r."); - art. 19 rozporządzenia 640/2014 z dnia 11 marca 2014 roku uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r.; dalej: "rozporządzenia 640/2014"); - art. 38 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 227 S. 69 z 31.07.2014 r.; dalej: "rozporządzenie wykonawcze nr 809/2014"). W uzasadnieniu przyjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że 26 czerwca 2024 r., poprzez aplikację e-WniosekPlus, wpłynął wniosek Producenta o przyznanie płatności na rok 2024, w którym ubiegano się o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach Wariantu: 4.5 Półnaturalne łąki świeże na powierzchni [...] ha. Pracownicy Regionalnego Biura Kontroli na Miejscu – S. przeprowadzili w dniach od 27 listopada do 6 grudnia 2024 r. (z przerwą od 28 listopada do 5 grudnia 2024 r.) kontrolę w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego PROW 2014-2020. Na okoliczność przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządzono raport nr [...], który następnie wysłano do Producenta w dniu 27 stycznia 2025 r., a doręczono w dniu 29 stycznia 2025 r. (dalej: "Raport"). Dnia 14 lutego 2025 r. organ I instancji wydał decyzję w sprawie przyznania Stronie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020) do Wariantu: 4.5 Półnaturalne łąki świeże w wysokości [...] zł, która to kwota wynikała z pomniejszenia płatności o kwotę [...]zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia i nałożono sankcję w wysokości [...] zł. Decyzja została Stronie doręczona w dniu 18 lutego 2025 roku. W uzasadnieniu decyzji jako podstawę przyznania płatności w pomniejszonej wysokości z sankcjami wskazano nieprawidłowości stwierdzone podczas kontroli na miejscu przeprowadzonej w gospodarstwie producenta rolnego. Po rozpatrzeniu sprawy w instancji odwoławczej, organ w pełni zgodził się z organem I instancji. Zdaniem organu odwoławczego kwestią sporną w niniejszej sprawie jest pomniejszenie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020) oraz nałożenie sankcji z uwagi na uchybienie przez Stronę wymogów szczegółowych programu PROW 2014-2020 w Wariancie: 4.5 Półnaturalne łąki świeże dotyczących pozostawienia nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15-20% oraz uchybienie wymogu wykonania koszenia w odpowiednim terminie. Organ stwierdził, że pozostawienie większej niż 20% nieskoszonej powierzchni na działce rolnej - A, E i F oraz brak wykoszenia całej działki rolnej - H i J. Organ odwoławczy podał, że na rozstrzygnięcie sprawy w zakresie wnioskowanych płatności wpływ miały stwierdzone podczas kontroli nieprawidłowości, które znalazły swój wyraz w Raporcie. Organ zwrócił uwagę, że w objaśnieniach do Raportu znalazła się informacja o prawie do zgłoszenia na piśmie umotywowanych zastrzeżeń, co do ustaleń w nim zawartych, a które to zastrzeżenia można zgłosić do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę złożenia wniosku, w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia. Organ wskazał, że łączną powierzchnia wykluczona z płatności w ramach grupy płatności wyniosła 0,67 ha. Organ wyjaśnił, że zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne rolnika, który nie spełnił warunków przyznania pomocy w odniesieniu do danej działki rolnej lub jej części (a więc odmówiono mu w tym zakresie przyznania pomocy lub pomniejszono do powierzchni uprawnionej), nie obejmuje tej działki lub jej części. Spełnienie warunków przyznania pomocy jest konieczne do realizacji zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego, gdyż bez ich spełnienia nie ma zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego. O zakresie i treści zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego rozstrzyga nie tylko to co rolnik zadeklarował we wniosku o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej oraz to co zostało określone w planie działalności rolnośrodowiskowej, ale również treść decyzji w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej. Organ zauważył, że kontrolę terenową przeprowadzono metodą foto, a o zamiarze jej przeprowadzenia zawiadomiono Producenta w dniu 26 listopada 2024 r. Ustalenia poczynione w trakcie kontroli zawarte w raporcie z kontroli, podparte zdjęciami i szkicami pomiarowymi stanowią dowód w sprawie w myśl art. 75 k.p.a. Organ podkreślił, że w judykaturze wskazuje się na szczególne znaczenie dowodowe raportu z czynności kontrolnych w sprawach dotyczących wniosku producenta o przyznanie płatności. Organ odwoławczy uznał, że nie budzi wątpliwości autentyczność wyników przeprowadzonej w dniu 27 listopada 2024 r. kontroli na miejscu. Raport z przeprowadzonej w gospodarstwie kontroli na miejscu nie budzi wątpliwości co do jego treści, jest czytelny i zrozumiały. Wyniki z kontroli zostały podparte zdjęciami kontrolowanych działek (gdzie widoczny jest brak zabiegów koszenia wskazuje, czyli widać liczny obsyp kwiatostanów, które nie mogły się wytworzyć w okresie sugerowanym przez Producenta) i szkicami pomiarowymi z datą 27 listopada 2024 r. Raport z czynności kontrolnych sporządzony przez inspektorów został zweryfikowany w Biurze Kontroli na Miejscu w Zachodniopomorskim Oddziale Regionalnym ARiMR, przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. oraz organ odwoławczy. Organ odwoławczy podkreślił, że najistotniejszy dla sprawy jest walor dowodowy Raportu. Wynik kontroli potwierdził, że została ona przeprowadzona w czasie umożliwiającym ocenę okrywy roślinnej i uprawy dla powierzchni deklarowanej do płatności w 2024 roku, pod kątem spełnienia wymogów w wariancie 4.5 Półnaturalne łąki świeże. Zdaniem organu, w związku z tym, że Strona nie zwróciła się przed wydaniem decyzji organu I instancji z żądaniem o możliwość zapoznania się z aktami sprawy i wniesienia zastrzeżeń, nie istniała konieczność zawiadamiania o zakończeniu postępowania dowodowego. Organ odwoławczy podkreślił, że Strona złożyła zastrzeżenia do Raportu z kontroli na miejscu, wysyłając je 11 lutego 2025 roku za pośrednictwem Poczty Polskiej. Zastrzeżenia te wpłynęły do Z. Oddziału Regionalnego ARiMR w S. w dniu 17 lutego 2025 r., natomiast do Biura Kontroli na Miejscu trafiły 18 lutego 2025 r. Zatem według organu odwoławczego, mimo iż zastrzeżenia do Raportu wpłynęły do Biura Kontroli na Miejscu już po wydaniu przez organ I instancji decyzji, to nie mają one wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, z uwagi na nie uwzględnienie zastrzeżeń przez Biuro Kontroli na Miejscu. Okoliczność ta została natomiast potwierdzona stanowiskiem inspektorów terenowych w formie notatki służbowej z dnia 27 lutego 2025 r. Ponadto do notatki kontrolerzy dołączyli zrzuty z obrazowania satelitarnego z okresu, w którym rzekomo dokonany był zabieg koszenia, jak również z okresu poprzedzającego. W opinii organu odwoławczego porównanie tych obrazów (działki rolne A, H i J) wskazuje jednoznacznie, że zabieg koszenia był dokonany tylko w części na działce rolnej A. Organ podkreślił, że wbrew twierdzeniu Strony fakt nie wykoszenia działek nie był oparty tylko na oględzinach, lecz również na bogatej dokumentacji zdjęciowej, która została dołączona do Raportu z kontroli na miejscu. Część zdjęć (19 szt.) w formie wydruku fotografii dla poszczególnych działek rolnych zostało przekazane w załączeniu do odpowiedzi - na zastrzeżenia do Raportu z kontroli na miejscu – przesłanej do Strony w dniu 28 lutego 2025 r. i doręczonej w dniu 6 marca 2025 r. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że Strona dołączyła do odwołania 3 zdjęcia, a nie 4 jak wskazywała. Zdjęcia nie zostały również ponumerowane, a 2 z 3 wykonanych zdjęć nie wskazują szczegółów, które mogłyby umożliwić identyfikację miejsca ich wykonania. Brak jest także dat wykonania zdjęć. Tym samym twierdzenie Strony o braku odpowiedzi na wniesione przez Stronę zastrzeżenia do Raportu nie zasługiwały według organu odwoławczego na uwzględnienie. W konsekwencji organ odwoławczy w wyniku analizy zgromadzonych w sprawie dowodów, w tym Raportu z czynności kontrolnych nr [...] i przepisów prawa doszedł do przekonania, że organ I instancji właściwie uznał, iż Strona uchybiła wymogowi dotyczącemu pozostawienia większej niż 20% nieskoszonej powierzchni działki rolnej A, E, J oraz wymogu koszenia w odpowiednim terminie na działkach rolnych H oraz J. Strona złożyła skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego, zarzucając wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem norm prawa, a mianowicie: 1) art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 w.r.o.w. w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., tj. przez organ zasady praworządności poprzez zaniechanie obowiązkowi podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy, a w szczególności poprzez wydanie decyzji wyłącznie w oparciu o wadliwy materiał dowodowy, tj. protokół z czynności kontrolnych, z zupełnym pominięciem przedłożonych przez skarżącego dowodów, w szczególności w postaci zdjęć wykoszonych działek, jak również zaniechanie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka P. S.; 2) art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 w.r.o.w. w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., tj. naruszenie przez organ zasady praworządności oraz wydanie decyzji jedynie na szczątkowym materiale dowodowym tj. raporcie z kontroli wykonanym na podstawie oględzin dokonanych w grudniu 2024 roku, w którym to kontrolerzy mieli stwierdzić stan działek z lipca 2024 roku i wyciągniecie z tego materiału dowodowego nielogicznych, sprzecznych z wiedzą wniosków; 3) art. 10 § 1 k.p.a. poprzez: a) niezapewnienie skarżącemu aktywnego udziału w sprawie, polegające na: przeprowadzeniu kontroli terenowych bez udziału strony, co uniemożliwiło skarżącemu wykazanie, że na wykluczonym z płatności dokonał obowiązku koszenia; b) niezapewnienie skarżącemu aktywnego udziału w sprawie i niepowiadomienie go o tym, że organ I instancji zamierza zakończyć postępowanie i wydać decyzję, co uniemożliwiło mu wniesienie zastrzeżeń do protokołu kontroli przed wydaniem decyzji I instancji oraz uniemożliwiło skarżącemu powołanie obiektywnych dowodów na okoliczności wykonania obowiązku koszenia działek; c) sporządzenie raportu z kontroli terenowej w sposób nieczytelny niezrozumiały, co uniemożliwiło stronie ustosunkowanie się do zawartych w nim wniosków; 4) art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez nieprawidłową ocenę materiału dowodowego i ustalenie niewłaściwego stanu faktycznego sprawy, polegającego na nietrafnym przyjęciu, że istniejące w sprawie dowody pozwalają na uznanie, że skarżący nie wywiązał się z obowiązku wykoszenia działek; 5) art. 6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 80, art. 107 w zw. z art. 138 § 2 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej, a także należytego i wyczerpującego gromadzenia materiału dowodowego i informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych oraz sporządzenie uzasadnienia w sposób niespełniający wymogów ustawowych; 6) art. 29 ust. 2 pkt w.r.o.w. w zw. z § 33 ust. 3 rozporządzenia z 18 marca 2015 r. poprzez ich bezpodstawne zastosowanie i zmniejszenie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej oraz bezpodstawne nałożenie sankcji na skarżącego, co spowodowane jest błędnym, bezpodstawnym ustaleniem, że skarżący uchybił obowiązkowi koszenia działek wskazanych w decyzji. Wskazując na powyższe zarzuty, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, a także zasądzenie od organu odwoławczego na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania kosztami zastępstwa procesowego. Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, jej zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron, oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 §1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W badanej sprawie zasadniczym przedmiotem sporu było to czy istniały podstawy do pomniejszenia płatności przysługującej Stronie w związku z ustalonym przez organ pozostawieniem większej niż 20% nieskoszonej powierzchni na działce rolnej - A, E i F oraz brakiem wykoszenia całej działki rolnej - H i J. Sporne są też powyższe ustalenia, które nastąpiły w ramach kontroli w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego PROW 2014-2020. Na okoliczność przeprowadzonych przez pracowników Regionalnego Biura Kontroli na Miejscu – S. czynności kontrolnych w dniach od 27 listopada do 6 grudnia 2024 r. sporządzono Raport stanowiący podstawę ustaleń do wydania decyzji. W pierwszym rzędzie Sąd zauważa, że do powyższego Raportu Strona złożyła za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 11 lutego 2025 r. zastrzeżenia. Wpłynęły one do Biura Kontroli na Miejscu ARMIR w dniu 18 lutego 2025 r. (do Oddziału Regionalnego ARiMR w dniu 17 lutego 2025 r.). Tymczasem jeszcze przed otrzymaniem ww. zastrzeżeń, już w dniu 14 lutego 2025 r. organ I instancji wydał decyzję w sprawie przyznania płatności stronie, obejmującą pomniejszenie płatności przysługującej stronie spowodowane ustaleniami kontroli. Sąd zauważa, że wg uzasadnienia decyzji organu odwoławczego Raport doręczono Stronie w dniu 29 stycznia 2025 r., a Strona nadała zastrzeżenia do Raportu za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 11 lutego 2025 r. Po pierwsze zatem Sąd stwierdza, że w aktach sprawy przedłożonych Sądowi brak dowodu doręczenia Raportu Stronie, co nie pozwala ustalić daty i prawidłowości doręczenia jej przedmiotowego Raportu. Po drugie nawet gdyby twierdzenia organu polegały na prawdzie oznaczałoby to, że Strona nadała zastrzeżenia w 14 dniowym terminie. Oznaczałoby to też, że wydano decyzję organu I instancji bez oczekiwania na złożone przez Stronę zastrzeżenia do Raportu – czemu organ w istocie nie zaprzecza, a jedynie bagatelizuje wpływ zastrzeżeń na wydane rozstrzygnięcie, twierdząc, iż nie miały one wpływu na wynik sprawy. Wobec powyższego stanowiska Sąd jest zobowiązany wyjaśnić, że w postępowaniu administracyjnym jedną z naczelnych zasad postępowania jest zasada dwuinstancyjności. Zasada dwuinstancyjności została podniesiona do rangi reguły konstytucyjnej. W myśl bowiem art. 78 Konstytucji RP każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Wyjątki od tej zasady oraz tryb zaskarżania określać może odrębna ustawa. K.p.a. w art. 15 wskazuje, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, iż strona postępowania niezadowolona z rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji może zwrócić się w odwołaniu do organu drugiej instancji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o rozpatrzenie swojej sprawy. W ocenie Sądu, poprzez pominięcie zastrzeżeń strony i wydanie decyzji I instancyjnej bez oczekiwania na ich wpływ dochodzi - jak już wcześniej to zauważono – do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjął się pogląd, że istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organy administracji sprawy. Pominięcie zastrzeżeń przez organ I instancji wskutek wydania decyzji przed ich otrzymaniem, pozbawia stronę prawa do pełnego rozpoznania jej sprawy przez organ I instancji, a przez to narusza zasadę dwuinstancyjności. Należy tu szczególnie podkreślić, że sąd administracyjny, stwierdzając naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, nie może uznać tej okoliczności za nieistotną (por. wyrok NSA z dnia 30 marca 2004 r., FSK 169/04 czy wyrok NSA z dnia 16 marca 2017 r. sygn. akt I GSK 302/15). Bez znaczenia zatem dla oceny naruszenia zasady dwuinstancyjności jest stwierdzenie organu odwoławczego, że pominięcie zastrzeżeń nie miało wpływu na wynik sprawy, czy też sporządzanie na ten temat notatek służbowych, bądź informowanie Strony o zajętym stanowisku odrębnym pismem już po wydaniu decyzji. Stanowisko organu w przedmiocie zastrzeżeń do Raportu z kontroli bezwzględnie winno być zawarte w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Dodatkowo też Sąd zwraca uwagę, iż przedstawiony Sądowi materiał dowodowy nie pozwala ocenić stanowiska organu odwoławczego również we względzie istotności wpływu złożonych zastrzeżeń na poczynione ustalenia. Sąd zauważa iż materiał dowodowy został częściowo Sądowi przedstawiony w formie miniaturowych fotografii w ilości 9 zdjęć na jedną stronę formatu A4, które w istocie nie pozwalają na ich odczytanie (w przypadku zdjęć stron zawierających tekst) jak i ich analizę (w odniesieniu do zdjęć terenowych czy map). Takie postępowanie organu w ocenie Sądu należy uznać za niedopuszczalne i uniemożliwiające weryfikację prawidłowości zaskarżonej decyzji. Materiał dowodowy znajdujący się w sprawie powinien pozwolić Sądowi na ocenę prawidłowości wydanej decyzji zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym. Tymczasem wymienione wyżej braki jak i wadliwości w dokumentacji poddanej ocenie Sądu, włącznie z brakiem dowodu doręczenia Stronie Raportu z kontroli sprawiają, iż konieczne było uchylenie decyzji organów obu instancji. Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a. sąd uchylił zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ja decyzję organu I instancji w całości. W punkcie drugim wyroku Sąd, na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 ze zm.), zasądził od organu na rzecz strony [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę [...]zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi, kwotę [...]zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika oraz [...] zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej za złożenie pełnomocnictwa. Powołane w niniejszym wyroku orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (http://orzeczenia.nsa.gov.pl).