I SA/Sz 16/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, Sędzia WSA Bolesław Stachura Protokolant starszy sekretarz sądowy [...] po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] października 2025 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności syndyka masy upadłości za zobowiązania z tytułu zwrotu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie projektu wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę.

Zaskarżoną do Sądu decyzją z 28 października 2025 r. o nr WZS/2/2025 Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego (organ odwoławczy) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. (dalej: Dyrektor) z 17 marca 2025 r. o nr [...] Dyrektor ww. decyzją z dnia 17 marca 2025 r. 1) orzekł o odpowiedzialności Syndyka masy upadłości M. B. – J. w upadłości (Skarżący) pełniącej w okresie od 14 maja 2015 r. do 22 lutego 2018 r. funkcję Prezesa Zarządu E. sp. z o.o. za zobowiązania tej Spółki z tytułu braku zwrotu środków nieprawidłowości w wysokości [...] zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych w trybie art. 207 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (dalej u.f.p.) otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Z. 2014-2020 na podstawie umowy o dofinansowanie nr [...] z dnia 21 grudnia 2016 r. zawartej w związku z realizacją projektu pn. "Zawodowo aktywni na rynku pracy" i określonych w decyzji administracyjnej Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. nr [...] z dnia 12 stycznia 2023 r. która stała się decyzją ostateczną z dniem 15 lutego 2023 r. oraz 2) orzekł o umorzeniu w części postępowania wszczętego z urzędu w dniu 22 czerwca 2023 r. w wysokości [...] zł z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym sprawy: Wojewódzki Urząd Pracy w S., na mocy § 4 ust. 1 pkt 10 Porozumienia w sprawie powierzenia Instytucji Pośredniczącej zadań związanych z realizacją Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Z. 2014-2020 z dnia 6 maja 2015 r., pełni rolę Instytucji Pośredniczącej Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Z. 2014-2020 (dalej: IP), do której zadań należy m.in. zawieranie z beneficjentami umów o dofinansowanie projektu, zarządzanie środkami finansowymi przeznaczonymi na realizację programu operacyjnego, prowadzenie kontroli realizacji programu operacyjnego, w tym kontroli realizacji poszczególnych dofinansowanych projektów, a także odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków przeznaczonych na realizację projektów oraz decyzji o zapłacie odsetek, o których mowa w art. 207 ust. 9 u.f.p. 21 grudnia 2016 r. E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej Spółka) reprezentowana przez M. B.-J. - Prezesa Zarządu, zawarła umowę o dofinansowanie projektu (dalej: umowa) pn. "Zawodowo aktywni na rynku pracy" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Z. 2014-2020. Dyrektor wydał, w dniu 12 stycznia 2023 r., decyzję nr [...], orzekającą o zwrocie od Spółki środków w kwocie [...]zł. Od powyższej decyzji nie wniesiono odwołania w ustawowym terminie. Wobec braku zwrotu środków określonych w ww. decyzji nr [...], Dyrektor wystawił 18 kwietnia 2023 r. tytuł wykonawczy nr [...], który został przekazany do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. - [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. - [...] w dniu 29 maja 2023 r. wydał postanowienie w sprawie nieprzystąpienia do egzekucji. Z treści ww. postanowienia wynika, że w toku postępowania egzekucyjnego Urząd Skarbowy W. - [...] podjął szereg czynności, które nie doprowadziły do wyegzekwowania należności, bądź ustalenia majątku Spółki, z którego możliwe byłoby skuteczne przeprowadzenie egzekucji. Na podstawie informacji z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego odpowiadającej odpisowi pełnemu z Rejestru przedsiębiorców, Dyrektor ustalił, że w okresie powstania nieprawidłowości, tj. w okresie realizacji projektu od 1 września 2016 r. do dnia 30 czerwca 2018 r., w skład zarządu Beneficjenta wchodzili: M. B.-J. - Prezes Zarządu od 12 czerwca 2015 r. do 20 marca 2018 r. oraz G. J. - prezes Zarządu od 20 marca 2018 r. do 17 lutego 2021 r. Na podstawie dokumentów źródłowych pozyskanych z KRS Dyrektor ustalił, że M. E. B.-J. była Prezesem Zarządu od 14 maja 2015 r. do 22 lutego 2018 r. zaś G. J. pełnił tę funkcję od 23 lutego 2018 r. Projekt był realizowany w okresie 1 września 2016 r. - 30 czerwca 2018 r., a zatem w czasie jego trwania funkcję Prezesa sprawowali kolejno M.. B.-J. (do 22 lutego 2018 r.) i G.. J. (od 23 lutego 2018 r.). Dyrektor, pismem z 22 czerwca 2023 r., zawiadomił M. B.- J. oraz G. J. o wszczęciu z urzędu postępowania w celu ustalenia odpowiedzialności ww. za zobowiązania Spółki. Postępowanie w sprawie odpowiedzialności osób trzecich, tj. M. B.-J. oraz G. J., za zobowiązania Spółki zakończyło się wydaniem przez Dyrektora decyzji z 21 grudnia 2023 r. o nr [...] W związku z brakiem zwrotu środków określonych w decyzji nr [...] z 21 grudnia 2023 r. Dyrektor wezwał M. B.-J. oraz G. J. do uregulowania zobowiązań. 26 lutego 2024 r. Dyrektor, jako wierzyciel, wystawił tytuł wykonawczy nr [...] na M. B.- J. oraz tytuł wykonawczy nr [...] na G. J., które zostały przekazane do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. - Ursynów. 11 czerwca 2024 r. WUP w S. otrzymał postanowienie Naczelnika US W. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wobec M. B.-J. z powodu ogłoszenia jej upadłości jako osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej przez Sąd Rejonowy w W. (postanowienie z 5 października 2023 r. sygn. [...]). Postanowienie uprawomocniło się z dniem 10 listopada 2023 r., a syndykiem został P. M.. Z uwagi na to, że decyzja z 21 grudnia 2023 r. (nr [...]) została wydana po ogłoszeniu upadłości i skierowana bezpośrednio do osoby, która nie była już stroną w postępowaniu, co jest niezgodne z art. 144 ust. 1 Prawa upadłościowego, organ odwoławczy, decyzją nr [...] z 13 listopada 2024 r., stwierdził nieważność decyzji Dyrektora z 21 grudnia 2023 r. nr [...] w części dotyczącej zobowiązania M. B.- J.. Pismem z 17 stycznia 2025 r. Dyrektor zawiadomił S. B. (dalej: Syndyk) o toczącym się z urzędu postępowaniu (wszczętym 22 czerwca 2023 r.). Decyzją z dnia 17 marca 2025 r. nr [...] Dyrektor orzekł o odpowiedzialności Syndyka masy upadłości M. B.-J. w upadłości, za zobowiązania Spółki z tytułu braku zwrotu środków nieprawidłowości w wysokości [...] zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych oraz orzekł o umorzeniu w części postępowania wszczętego z urzędu w dniu 22 czerwca 2023 r. w wysokości [...] zł z uwagi na jego bezprzedmiotowość (ustalono w sprawie, że M. B. - J. nie pełniła funkcji zarządczych w okresie od 23 lutego 2018 r. do 27 lipca 2018 r., dlatego nie odpowiada za wydatki poniesione w ramach projektu w okresie od 14 marca do 27 lipca 2018 r. w wysokości [...] zł). Środki wraz z odsetkami nie zostały zwrócone w wysokości i terminie wskazanym w decyzji administracyjnej nr [...] dnia 17 marca 2025 r. W odwołaniu od decyzji z dnia 17 marca 2025 r. Syndyk zarzucił naruszenie szeregu przepisów O.p.(art. 107, 116), prawa upadłościowego (art. 160, art. 144), k.p.a. (art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1,art. 80 k.p.a. w zw. z art. 122 oraz art. 197 § 1 O.p.) Syndyk wskazał na wadliwe określenie podmiotu odpowiedzialnego za zobowiązania wynikające z decyzji Dyrektora z dnia 12 stycznia 2023 r. która stała się ostateczna w dniu 15 lutego 2023 r. W ocenie Syndyka, nawet przy założeniu, że istniały podstawy do orzeczenia odpowiedzialności za zobowiązania Spółki (czemu zaprzecza), odpowiedzialność ta winna być przypisana upadłej - M. B.-J. - jako materialnoprawnej stronie postępowania, nie zaś Syndykowi, który działa jedynie procesowo w jej imieniu. Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego zaskarżoną decyzja z 28 października 2025 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora z 17 marca 2025 r. Organ zwrócił uwagę na art. 66b ust. 1, ust. 2, art. 60 pkt 6, art. 189 ust. 3b oraz art. 207 ust. 9 u.f.p. i wyjaśnił, że osoby trzecie odpowiedzialne za zobowiązania do zwrotu środków, o których mowa w art. 60 pkt 6 u.f.p., ustala się według stanu z dnia powstania naruszeń określonych w art. 189 ust. 3 lub w art. 207 ust. 1 u.f.p. Przytoczone rozwiązanie zawarte w art. 66b ust. 2 u.f.p. zostało wprowadzone na mocy ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz.U.2022.1079). Jakkolwiek przepis ten wszedł w życie z 21 sierpnia 2022 r., to jednak potwierdza ukształtowaną zasadę, w myśl której dniem powstania obowiązku zwrotu środków nie jest dzień wydania decyzji na podstawie art. 207 u.f.p., ale moment zaistnienia zdarzenia, które było przesłanką zwrotu środków. Ostateczna decyzja o zwrocie środków ma bowiem charakter wyłącznie deklaratoryjny i jest potrzebna w celu wystawienia tytułu wykonawczego. Zdaniem organu, w rozpatrywanej sprawie zaistniały przesłanki orzeczenia o odpowiedzialności M. B. - J. jako osoby trzeciej. Odpowiedzialność ta obejmuje obowiązek spółki zwrotu dofinansowania z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi. W. M. B. - J. została ogłoszona upadłość, co - zgodnie z art. 144 PU - skutkuje tym, że postępowania sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczynane i prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu. W związku z powyższym, Dyrektor uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do orzeczenia odpowiedzialności wobec Syndyka masy upadłości M. B.- J.. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że Dyrektor po stwierdzeniu przez organ egzekucyjny bezskuteczności egzekucji z majątku Spółki, na mocy art. 108 O.p., wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w celu ustalenia odpowiedzialności M. B. - J. oraz G. J. za zaległości Spółki. Po dokonaniu analizy całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz stwierdzeniu, iż zaszły przesłanki, o których mowa w art. 116 § 1 O.p., Dyrektor w dniu 21 grudnia 2023 r. wydał decyzję administracyjną nr [...] orzekającą o odpowiedzialności Członków Zarządu w przedmiotowej sprawie, w związku z brakiem możliwości przymusowego zaspokojenia wierzyciela w drodze egzekucji (postanowienie o nieprzystąpieniu do egzekucji). Organ wskazał, że zobowiązanie Spółki w likwidacji zostało określone ostateczną decyzją Dyrektora nr [...] z dnia 12 stycznia 2023 r. W ocenie organu odwoławczego, w niniejszej sprawie ziściły się wszystkie pozytywne przesłanki umożliwiające orzeczenie przez Dyrektora odpowiedzialności osoby trzeciej, tj. M. B. - J. za zobowiązania Spółki w likwidacji. Odnosząc się natomiast do przesłanek uwalniających od odpowiedzialności za zobowiązania Spółki, organ odwoławczy wskazał, że ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji nie wynika, aby M. B. - J. zgłosiła we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania układowego. Z dokumentacji postępowania nie wynika także brak winy w niezgłoszeniu tych wniosków oraz wskazania mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie w znacznej części zaległości podatkowych, o czym mowa w art. 116 § 1 pkt 1 i 2 O.p. W niniejszej sprawie stwierdzono, iż egzekucja prowadzona wobec Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, wobec której powstało zobowiązanie, okazała się w całości bezskuteczna. W związku z tym, na podstawie art. 116 § 1 O.p. w zw. z art. 108 § 4 O.p., za zobowiązania spółki mogą odpowiadać solidarnie członkowie jej zarządu. W ocenie organu, w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do tego, by decyzję o odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wydać na syndyka masy upadłości członka zarządu tej spółki - jako osobę wykonującą prawa upadłego w zakresie majątkowym. Tym samym, w ocenie organu odwoławczego, postępowanie zostało prawidłowo prowadzone wobec Syndyka, który przejął uprawnienia i obowiązki upadłej w zakresie prowadzonego postępowania dotyczącego odpowiedzialności osoby trzeciej. Wskazanie Syndyka masy upadłości M. B.-J., jako strony postępowania administracyjnego nie stanowi naruszenia art. 144 ani art. 160 p.u.. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 144 ust. 1 tej ustawy, postępowania sądowe, administracyjne oraz sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być prowadzone wyłącznie przez Syndyka albo przeciwko niemu, co jednoznacznie oznacza, że Syndyk pełni w nich rolę procesową, niezależnie od tego, że materialnoprawną stroną pozostaje upadły. W praktyce obrotu prawnego, a także w zgodzie z wykładnią celowościową oraz systemową, organy administracyjne kierują decyzje do Syndyka jako podmiotu, który reprezentuje masę upadłości — również w zakresie odpowiedzialności wynikającej z decyzji administracyjnych. Taki model działania ma na celu zapewnienie skutecznego wykonania decyzji i ochrony interesu publicznego. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że, zaskarżona decyzja nie orzeka o osobistej odpowiedzialności Syndyka, lecz o odpowiedzialności masy upadłości, którą Syndyk zarządza. Wskazanie Syndyka jako adresata decyzji nie oznacza utożsamienia go z dłużnikiem w sensie materialnym, lecz wynika z konieczności zachowania prawidłowego toku postępowania po ogłoszeniu upadłości M. B. - J.. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że Syndyk nie wskazał żadnych konkretnych konsekwencji prawnych wynikających z domniemanej "niepewności prawnej" co do adresata decyzji. Twierdzenie to ma charakter wyłącznie hipotetyczny i nie wpływa na skuteczność oraz prawidłowość decyzji. Nie stanowi też w ocenie organu odwoławczego przeszkody w prowadzeniu i rozstrzygnięciu przedmiotowego postępowania przepis art. 145 ust. 1 p.u., zgodnie z którym postępowanie sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne w sprawie wszczętej przeciwko upadłemu przed dniem ogłoszenia upadłości o wierzytelność, która podlega zgłoszeniu do masy upadłości, może być podjęte przeciwko syndykowi tylko w przypadku, gdy w postępowaniu upadłościowym wierzytelność ta po wyczerpaniu trybu określonego ustawą nie zostanie umieszczona na liście wierzytelności. Przywołując tezy wyroku NSA z dnia 17.04.2009 r., organ dalej wyjaśnił, że wynikający z art. 145 p.u.. zakaz podjęcia po ogłoszeniu upadłości wszczętego wcześniej postępowania z tytułu wierzytelności podlegającej zgłoszeniu do masy upadłości nie odnosi się do wszczętego przed ogłoszeniem upadłości postępowania podatkowego. Zakaz podjęcia dotyczyć bowiem może jedynie postępowań, które uległy zawieszeniu. A jak wyżej wykazano brak - zarówno w O.p. jak i w ustawie p.u. - podstawy prawnej do stwierdzenia skutku zawieszenia postępowania podatkowego z mocy prawa lub istnienia nakazu obligatoryjnego zawieszenie postępowania decyzją organu podatkowego. Ponadto podatkowa decyzja wymiarowa nie konstytuuje nowej wierzytelności upadłego, lecz jedynie stanowi formalne potwierdzenie powstania wierzytelności podatkowej przed ogłoszeniem upadłości, umożliwiające organowi podatkowemu dokonanie jej zgłoszenia do masy upadłości sędziemu - komisarzowi. Ze wskazanych wyżej powodów prowadzenie wobec syndyka po ogłoszeniu upadłości postępowania podatkowego wszczętego przed tą datą w stosunku do upadłego nie może uznane za naruszające art. 145 § 1 p.u. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2009 r. I FSK 288/08). Wbrew twierdzeniom Syndyka, Dyrektor przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie niezbędnym do prawidłowego wyjaśnienia sprawy oraz do zastosowania art. 116 § 1 O.p., a ocena zebranego materiału dowodowego została dokonana zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 80 k.p.a. i art. 122 O.p Organ odwoławczy zaakcentował, że Dyrektor ustalił, że M. B.- J. pełniła funkcję członka zarządu w okresie, w którym powstały zobowiązania Spółki, a egzekucja wobec spółki okazała się bezskuteczna. Ta okoliczność uznana została za wystarczającą do przyjęcia odpowiedzialności z art. 116 § 1 O.p. Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzja administracyjna o zwrocie środków wydatkowanych nieprawidłowo na podstawie art. 207 ust. 1 u.f.p. ma charakter deklaratoryjny, a więc nie tworzy nowego zobowiązania, lecz potwierdza istnienie zobowiązania powstałego ex lege, tj. z mocy samego prawa, z chwilą zaistnienia naruszenia dyscypliny finansów publicznych. Zgodnie z art. 60 pkt 6 u.f.p., obowiązek zwrotu środków publicznych dotyczy również środków wydatkowanych niezgodnie z przepisami prawa, a odpowiedzialność ta aktualizuje się w momencie zaistnienia naruszenia, nie zaś dopiero z chwilą wydania decyzji. Zgodnie z art. 116 § 1 O.p., odpowiedzialność członka zarządu spółki z o.o. dotyczy zobowiązań podatkowych powstałych w czasie pełnienia tej funkcji, przy założeniu bezskuteczności egzekucji z majątku spółki. W niniejszej sprawie ustalono, że M. B.-J. pełniła funkcję Prezesa Zarządu od 14 maja 2015 r. do 22 lutego 2018 r., zaś naruszenie warunków wykorzystania środków publicznych, które skutkuje obowiązkiem ich zwrotu, miało miejsce w tym okresie. Tym samym, zobowiązanie spółki powstało w czasie, gdy pełniła funkcję członka zarządu, co spełnia przesłanki z art. 116 § 1 O.p. Organ odwoławczy wyjaśnił, że art. 116 § 1 O.p. nie uzależnia odpowiedzialności członka zarządu od tego, czy brał udział w czynnościach kontrolnych lub czy miał możliwość kwestionowania decyzji określającej wysokość zobowiązania. Organ odwoławczy podkreślił jeszcze, że Syndyk masy upadłości M. B.-J. nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania spółki - jest jedynie ustawowym reprezentantem upadłej osoby fizycznej (art. 144 ust. 1 p.u.). W związku z tym, zarzuty dotyczące rzekomego przypisania odpowiedzialności "syndykowi" również są całkowicie bezpodstawne. W skierowanej do Sądu skardze na opisaną wyżej decyzję, Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżył ją w całości i zarzucił: I. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej jako: "k.p.a.") w zw. z art. 121 § 1,122 i art. 187 § 1 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej jako: "O.p.") poprzez: a) niewłaściwe zastosowanie polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu przez organ materiału dowodowego, co doprowadziło do nieprawidłowych wniosków i stwierdzenia, że odpowiedzialność z tytułu braku zwrotu środków ponosi Syndyk masy upadłości M. B. - J.; b) zgromadzenie niepełnego materiału dowodowego, nieprzeprowadzenie rozważań na temat czasu właściwego do ewentualnego zgłoszenia wniosku o upadłość lub wszczęcia postępowania układowego, oraz w zakresie sytuacji finansowej ww. Spółki; c) nieuchylenie decyzji Organu I inst., pomimo naruszenia przez organy zasady swobodnej oceny dowodów i dokonania przez organy błędnej oceny materiału dowodowego oraz wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, w szczególności wobec dowolnego przyjęcia przez Organ zasadności obciążenia Syndyka masy upadłości M. B. - J. w upadłości jako Prezesa Zarządu Spółki za zobowiązania Spółki, a to wobec właściwego zbadania przesłanek negatywnych wynikających z przepisu art. 116 O.p., d) dokonanie błędnej oceny zebranego materiału dowodowego i uznanie że M. B. - J. ponosi winę za niezgłoszenie wniosku o upadłość, w sytuacji kiedy pełniła ona funkcję prezesa zarządu, podczas gdy w okresie gdy pełniła ona funkcję Prezesa, spółka regulowała wszelkie zobowiązania pieniężne; 2. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy przez Organ odwoławczy zaskarżonej Decyzji, w sytuacji gdy Decyzja naruszająca prawo powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego; II. naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 144 ust. 1 i 2 w zw. z art. 160 ust. 1-3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz. U. 2025, poz. 614, dalej "p.u.") poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji w zakresie orzeczenia o odpowiedzialności Syndyka masy upadłości M. B.-J. w upadłości za zobowiązania Beneficjenta z tytułu braku zwrotu środków w wysokości [...] zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych, podczas gdy prawidłowa wykładnia przepisu art. 144 p.u. prowadzi do wniosku, iż syndyk jest stroną postępowania w znaczeniu formalnym, zaś stroną postępowania w znaczeniu materialnym pozostaje upadły, co oznacza, że o ile w istocie czynności procesowe w postępowaniu administracyjnym podejmuje syndyk, to jednak sama treść rozstrzygnięcia decyzji administracyjnej ma za zadanie konkretyzować normę generalno-abstrakcyjną co do indywidualnej (konkretnej) sprawy danego podatnika, którym w niniejszym postępowaniu pozostaje M. B.-J. a nie bezpośrednio Syndyk masy upadłości; 2. art. 116 § 1 pkt 1 lit. b O.p., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie przez Organ, że w niniejszej sprawie M. B.-J. jest odpowiedzialna za zwrot środków przekazanych Beneficjentowi, ponieważ nie wykazała wystąpienia przesłanek egzeoneracyjnych zwalniających ją z odpowiedzialności jako Prezesa Zarządu spółki, podczas gdy w niniejszej sprawie, Organ w ogóle nie zbadał stanu niewypłacalności spółki w okresie pełnienia przez nią wskazanej funkcji w organach spółki, co doprowadziłoby do ustalenia, iż nie było podstaw do podjęcia przez nią czynności odnośnie ogłoszenia przez spółkę upadłości, gdyż spółka, regulowała swoje zobowiązania pieniężne, a także nie posiadała innych zaległości pieniężnych, wobec czego M. B.-J. nie ponosi winy za niezłożenie wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki-Beneficjenta; 3. art. 116 § 1-4 O.p. i art. 207 Ustawy o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. (dalej jako: u.f.p.), polegającego na ich błędnej wykładni prowadzącej do przyjęcia, że do dotacji podlegających zwrotowi na podstawie art. 207 u.f.p. nie jest istotne, w jakiej dacie powstało zobowiązanie/zaległość, która ma być przedmiotem owej odpowiedzialności, podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazanych przepisów prowadzi do wniosku, że skoro art. 207 ust. 1 u.f.p. wskazuje tryb, w jakim obowiązek do zwrotu dotacji wykorzystanej z naruszeniem procedur zmienia się w zobowiązanie oraz w jakim wyznaczony zostaje termin płatności, a zatem wskazuje termin, po upływie którego zobowiązanie to może być dochodzone przy wykorzystaniu środków przymusu, to brak jest podstaw do dezawuowania w ramach odpowiedniego stosowania przepisu art. 116 O.p. istotnej przesłanki "pełnienia obowiązków w dacie upływu terminu płatności", a zatem za dotacje podlegające zwrotowi, a niezwrócone, odpowiedzialność, o jakiej mowa wart. 116 O.p., ponoszą Ci członkowie organu zarządzającego, którzy zasiadali w nim w dacie, gdy upływał termin zapłaty. W związku z powyższym wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora z dnia 17 marca 2025 w części w jakiej orzekł o odpowiedzialności Syndyka masy upadłości M. B. - J. w upadłości, pełniącej w okresie od 14 maja 2015 r. do 22 lutego 2018 r. funkcję Prezesa Zarządu Spółki za zobowiązania Spółki z tytułu braku zwrotu środków w wysokości [...] zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych. W uzasadnieniu skargi przedstawił argumentację mająca popierać przedstawione zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż kontrolowana decyzja organu jest zgodna z prawem. Oceniając zaskarżoną decyzję według kryterium zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, j.t. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) w związku z art. 3 § 2 pkt 1 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, j.t. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), Sąd uznał za zasadne oddalić skargę, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, który uzasadnia jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Stosownie do art. 60 pkt 6 u.f.p. środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody państwowych funduszy celowych należności z tytułu zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz inne należności związane z realizacją projektów finansowanych z udziałem tych środków, a także odsetki od tych środków i od tych należności. Zgodnie z art. 66b u.f.p. decyzję o odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania do zwrotu środków, o których mowa w art. 60 pkt 6, wydaje się przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym decyzja, o której mowa w art. 189 ust. 3b, albo decyzja, o której mowa w 207 ust. 9, stała się ostateczna (art. 66b ust. 1). Osoby trzecie odpowiedzialne za zobowiązania do zwrotu środków, o których mowa w art. 60 pkt 6, ustala się według stanu z dnia powstania naruszeń określonych w art. 189 ust. 3 lub w art. 207 ust. 1 (art. 66b ust. 2). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się już pogląd, że decyzja wydana w trybie art. 207 ust. 9 u.f.p. ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, co oznacza, że stwierdza ona, że zobowiązanie do zwrotu kwoty powstało z chwilą naruszenia procedur, a nie z chwilą wydania ostatecznej decyzji o obowiązku jej zwrotu. Wykładnię tę potwierdza to, że zwrot takiej kwoty podlega oprocentowaniu od dnia pobrania płatności, a decyzja nakładająca zwrot nie musi być wydana, bowiem beneficjent sam może dobrowolnie zwrócić tę kwotę. Natomiast decyzja jest wydawana dopiero w przypadku bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego na dobrowolny zwrot pobranych środków. Zobowiązanie wynikające z decyzji o odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania do zwrotu środków, o których mowa w art. 60 pkt 6, przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od dnia: 1) w którym decyzja ta stała się ostateczna albo 2) o którym mowa w art. 66a ust. 1 pkt 1a i 2 - w zależności od tego, który z tych terminów nastąpi później (art. 66b ust. 3). Powyższa regulacja została wprowadzona do ustawy o finansach publicznych, poczynając od 21 sierpnia 2022 r., na mocy art. 113 pkt 5 ustawy o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz.U.2022.1079 - ustawa z 28 kwietnia 2022 r.). Jednocześnie w myśl art. 140 ustawy z 28 kwietnia 2022 r. do postępowań o odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania do zwrotu środków, o których mowa w art. 60 pkt 6 ustawy zmienianej w art. 113, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 113 pkt 4 lit. b i pkt 5, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 113, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą (art. 140 ust. 1). Do terminów przedawnienia zobowiązania do zwrotu środków, o których mowa w art. 60 pkt 6 ustawy zmienianej w art. 113, wynikających z decyzji o odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania do zwrotu takich środków, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 113 pkt 4 lit. b i pkt 5, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 113, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą (art. 140 ust. 2). Dodatkowo art. 67 u.f.p. przewiduje, że do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III ustawy Ordynacja podatkowa (art. 67 ust. 1). Następnie - w brzmieniu obowiązującym w dacie powstania naruszeń - art. 107 O.p. stanowił, że w przypadkach i w zakresie przewidzianych w niniejszym rozdziale za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem również osoby trzecie (art. 107 § 1). Osoby trzecie odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z następcą prawnym podatnika za przejęte przez niego zaległości podatkowe (art. 107 § 1a). Jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, osoby trzecie odpowiadają również za: 1) podatki niepobrane oraz pobrane, a niewpłacone przez płatników lub inkasentów; 2) odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych; 3) niezwrócone w terminie zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług oraz za oprocentowanie tych zaliczek; 4) koszty postępowania egzekucyjnego (art. 107 § 2). Ogłoszenie upadłości podatnika lub jego następcy prawnego nie ma wpływu na naliczanie odsetek za zwłokę w odniesieniu do osoby trzeciej (art. 107 § 3). Według zaś art. 116 O.p. za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu: 1) nie wykazał, że: a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, albo b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy; 2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części (art. 116 § 1). Jeżeli obowiązek zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości powstał i istniał wyłącznie w czasie, gdy prowadzona była egzekucja przez zarząd przymusowy albo przez sprzedaż przedsiębiorstwa na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, uznaje się, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez winy członka zarządu, o którym mowa w § 1 (art. 116 § 1a). Odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu, oraz zaległości wymienione w art. 52 oraz art. 52a powstałe w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu (art. 116 § 2). Za zobowiązania podatkowe powstałe na podstawie odrębnych przepisów po likwidacji spółki, za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał po likwidacji spółki, oraz zaległości wymienione w art. 52 oraz art. 52a powstałe po likwidacji spółki, odpowiadają osoby pełniące obowiązki członka zarządu w momencie likwidacji spółki. Przepis art. 115 § 4 stosuje się odpowiednio (art. 116 § 2a). W przypadku gdy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji lub spółka akcyjna w organizacji nie posiada zarządu, za zaległości podatkowe spółki odpowiada jej pełnomocnik albo odpowiadają wspólnicy, jeżeli pełnomocnik nie został powołany. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio (art. 116 § 3). Przepisy § 1-3 stosuje się również do byłego członka zarządu oraz byłego pełnomocnika lub wspólnika spółki w organizacji (art. 116 § 4). Następnie w art. 116a § 1 O.p. ustawodawca przyjął, że za zaległości podatkowe innych osób prawnych niż wymienione w art. 116 odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie organów zarządzających tymi osobami. Przepis art. 116 stosuje się odpowiednio. W świetle przytoczonego stanu prawnego przede wszystkim należy zauważyć, że postępowanie w sprawie odpowiedzialności skarżącej jako osoby trzeciej, dotyczącej obowiązku zwrotu środków z art. 60 pkt 6 u.f.p., zostało wszczęte postanowieniem z 24 sierpnia 2023 r., doręczonym skarżącej 29 sierpnia 2023 r. Wobec tego, mając na uwadze rozwiązanie przechodnie przyjęte w art. 140 ust. 1 ustawy z 28 kwietnia 2022 r., oznacza to, że osoby trzecie odpowiedzialne za obowiązek zwrotu środków, o których mowa w art. 60 pkt 6 u.f.p., należało ustalać według stanu z dnia powstania naruszeń określonych w art. 189 ust. 3 lub w art. 207 ust. 1 u.f.p., przy zastosowaniu art. 66b ust. 2 u.f.p. Z tego punktu widzenia - co do zasady – M. E. B.-J. ponosi odpowiedzialność jako osoba trzecia, solidarnie ze spółką, w odniesieniu do obowiązku zwrotu należności określonych w art. 60 pkt 6 u.f.p., skoro była członkiem zarządu spółki. Dyrektor ustalił, że M. E. B.-J. była prezesem zarządu Spółki od 14 maja 2015 r. do 22 lutego 2018 r. zaś G. J. pełnił tę funkcję od 23 lutego 2018 r. Projekt był realizowany w okresie 1 września 2016 r. do 30 czerwca 2018 r., a zatem w czasie jego trwania funkcję Prezesa sprawowali kolejno M.. B.-J. (do 22 lutego 2018r.) i G.. J. (od 23 lutego 2018 r.).Nie ulega zatem wątpliwości, że M. B. – J. sprawowała funkcję członka zarządu Spółki od w okresie od 14 maja 2015 r. do 22 lutego 2018 r. Okoliczność ta nie jest sporna w sprawie. Niewątpliwie też postępowanie egzekucyjne przeprowadzone w stosunku do Spółki okazało się bezskuteczne. Zatem, poza sporem pozostają okoliczności stanowiące podstawę do orzeczenia o odpowiedzialności M. B. – J. za zaległości Spółki w likwidacji z tytułu braku zwrotu środków orzeczonych ostateczną decyzją Dyrektora z dnia 12 stycznia 2023 r., a otrzymanych uprzednio w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Z. 2014 – 2020 na podstawy umowy o dofinansowanie zawartej 21 grudnia 2016 r. na realizacje projektu pn. "Zawodowo aktywni na rynku pracy". Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy postanowienia z dnia 29 maja 2023 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego W. – [...] nie przystąpił do egzekucji. Postanowienie to wydane zostało na podstawie art. 29 § 2 pkt 2 oraz § 2a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej: "u.p.e.a."). Organ ten wyjaśnił, że prowadził już wobec Spółki (E. sp. z o.o. w likwidacji) postępowanie egzekucyjne na podstawie wcześniejszych tytułów wykonawczych z wniosku 8 różnych wierzycieli na znaczne kwoty zobowiązań przyznanych dotacji i dofinansowań z Funduszu Europejskiego. Postępowania te zostały umorzone na podstawie art. 59 § 2 u.p.e.a. Nadto ustalił, że zajęcia rachunku bankowego Spółki w [...] S.A. dokonane na podstawie wcześniejszych tytułów wykonawczych nie doprowadziły do wyegzekwowania należności; Spółka nie figuruje jako właściciel/współwłaściciel pojazdów mechanicznych; nie jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem żadnej nieruchomości. Spółka nie składa Jednolitych Plików Kontrolnych, od 15 września 2020 r. została postawiona w stan likwidacji, ze składanych deklaracji podatkowych wynika, że zaprzestała prowadzenia działalności co najmniej od czerwca 2020 r. Stwierdzono, że postępowanie egzekucyjne nie daje żadnych możliwości wyegzekwowania zaległości, będzie generować dodatkowe koszty egzekucyjne. Zasadnie zatem organy orzekające w sprawie ustaliły, że egzekucja wobec majątku Spółki okazała się bezskuteczna. Dodać wypada, że postępowanie z art. 116 § 1 O.p. nie służy przeprowadzaniu kontroli prawidłowości prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a ewentualna wadliwość postępowania egzekucyjnego powinna być podnoszona i skarżona środkami prawnymi przewidzianymi w tym właśnie postępowaniu (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2024 r., sygn. akt III FSK 163/23). Na wstępie podejmowanych czynności w sprawie stwierdzono prawidłowo, że ostateczną decyzją z dnia 12 stycznia 2023 r. nr [...] (k.1 akt administracyjnych) Dyrektor orzekł o zwrocie od Beneficjenta – E. Sp. Z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. kwoty dofinansowania w wysokości [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. Po przeprowadzonym wnikliwie postępowaniu w sprawie ustalono na podstawie dokumentów źródłowych otrzymanych z Sądu Rejestrowego okres, w którym M. B. – J[...] pełniła funkcję członka zarządu (14 maja 2015 r. do 22 lutego 2018 r.) i okoliczność ta nie jest kwestionowana w sprawie. Zwrócenia uwagi wymaga, odnosząc się do zarzutów skargi, że zobowiązanie, które przerodziło się w dochodzoną zaległość Beneficjenta, powstało natomiast w okresie od 26 lutego 2017 r. do 27 lipca 2018 r. - to w tym przedziale czasowym ponoszone były w ramach projektu nieprawidłowe wydatki. Wbrew zatem stanowisku Skarżącego, zobowiązanie z tytułu zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich nie powstaje w chwili orzekania o istnieniu takiego zobowiązania, lecz powstaje z mocy prawa z chwilą zaistnienia zdarzenia, spełniającego przesłanki wskazane w art. 207 ust. 1 pkt 1-3 u.f.p. Zgodnie z brzmieniem art. 207 u.f.p., w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, 3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy. Decyzja wydana na podstawie art. 207 u.f.p. nie tworzy nowego stosunku prawnego, ma ona charakter deklaratoryjny i jest stosowana do zobowiązań powstałych wcześniej z mocy prawa co oznacza, że stwierdza ona, że zobowiązanie do zwrotu kwoty powstało z chwilą naruszenia procedur, a nie z chwilą wydania ostatecznej decyzji o obowiązku jej zwrotu. Wykładnię tę potwierdza to, że zwrot takiej kwoty podlega oprocentowaniu od dnia pobrania płatności, a decyzja nakładająca zwrot nie musi być wydana, bowiem beneficjent sam może dobrowolnie zwrócić tę kwotę. Natomiast decyzja jest wydawana dopiero w przypadku bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego na dobrowolny zwrot pobranych środków. Ponadto, jak już wcześniej wskazano, osoby trzecie odpowiedzialne za zobowiązania do zwrotu środków, o których mowa w art. 60 pkt 6, ustala się według stanu z dnia powstania naruszeń określonych w art. 207 ust. 1 u.f.p. (por np. wyroki NSA z 9 czerwca 2021 r. sygn. akt I GSK 1840/18; z 11 czerwca 2019 r. sygn. akt I GSK 170/18 czy z 24 sierpnia 2023 r. sygn. akt I GSK 1862/19; dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto wskazać trzeba na art. 66b u.f.p. – w myśl którego osoby trzecie odpowiedzialne za zobowiązania do zwrotu środków, o których mowa w art. 60 pkt 6, ustala się według stanu z dnia powstania naruszeń określonych w art. 189 ust. 3 lub w art. 207 ust. 1 u.f.p. Prawidłowa jest ocena organów orzekających w niniejszej sprawie, że Skarżący nie wykazał wystąpienia w tej sprawie przesłanek, które zwalniałyby członka zarządu z odpowiedzialności stosownie do art. 116 § 1 pkt 1 i 2 Op w zw. z art. 67 u.f.p. W toku postępowania strona postępowania nie wykazała, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2026 r. poz. 533) albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, albo że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez winy członka zarządu. W świetle akt sprawy uprawniona jest również ocena organów administracji, że członek zarządu ani Skarżący nie wykazali mienia Spółki, z którego egzekucja byłaby skuteczna. Nie została zatem spełniona przesłanka z art. 116 § 1 pkt 2 O.p. Wbrew zarzutom skargi (pkt I.1 c) wskazać należy, że organy nie dokonały ustaleń w sprawie odnoście do tego, że M. B. – J[...] ponosiła winę za niezgłoszenie wniosku o upadłości Spółki. Zwrócenia uwagi wymaga, że już w opisanym wyżej postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – [...] z 29 maja 2023 r. o nieprzystąpieniu do egzekucji wobec Spółki organ wskazał na postawienie Spółki w stan likwidacji od 15 września 2020 r., co potwierdzają zapisy w KRS Spółki, oraz na prowadzone uprzednio postepowanie egzekucyjne wobec Spółki z wniosku 8 różnych wierzycieli na znaczne kwoty zobowiązań przyznanych dotacji i dofinansowań z Funduszu Europejskiego, które zostały umorzone na podstawie art. 59 § 2 u.p.e.a. (bezskuteczność egzekucji z powodu braku majątku lub źródła dochodu zobowiązanego). Następnie ustalono, że postanowieniem z dnia 5 października 2023 r. sygn. akt [...], które uprawomocniło się z dniem 10 listopada 2023 r., Sąd Rejonowy dla W. XIX Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych ogłosił upadłość M. B. – J. , osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Stosownie do art. 144 p.u. po ogłoszeniu upadłości postępowania sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzonej wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu. Zasadnie zatem, mając na uwadze wszystko powyższe organ prowadził postępowanie w sprawie wobec syndyka masy upadłości M. B. – J[...] w upadłości konsumenckiej. Skierowanym do Syndyka w dniu 17 stycznia 2025 r. piśmie, zawiadomił o toczącym się wobec syndyka postępowaniu w sprawie odpowiedzialności członków zarządu Spółki w likwidacji za zaległości Spółki oraz zawiadomił o możliwości zapoznania się z całością materiału dowodowego oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Organ stwierdził bowiem uprzednio decyzją z dnia 13 listopada 2024 r. nieważność opisanej wyżej decyzji z dnia 21 grudnia 2023 r. adresowanej do M. E. B. -J. już po prawomocnym ogłoszeniu jej upadłości konsumenckiej, które miało miejsce 5 października 2023 r. (prawomocne z dniem 10 listopada 2023 r.). W ocenie Sądu nieuzasadnione okazały się zarzuty skargi kwestionujące zgodność z prawem zaskarżonej decyzji w sprawie. Zgodnie z art. 144 ust. 1 p.u., postępowania sądowe, administracyjne oraz sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu, co jednoznacznie oznacza, że syndyk pełni w nich rolę procesową, niezależnie od tego, że materialnoprawną stroną pozostaje upadły. Zgodzić się należało ze stanowiskiem organu, że w praktyce obrotu prawnego, a także w zgodzie z wykładnią celowościową oraz systemową, organy administracyjne kierują decyzje do syndyka jako podmiotu, który reprezentuje masę upadłości — również w zakresie odpowiedzialności wynikającej z decyzji administracyjnych. Taki model działania ma na celu zapewnienie skutecznego wykonania decyzji i ochrony interesu publicznego. W konsekwencji powyższych rozważań za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 116 § 1 O.p. w zw. z art. 66b ust. 2 u.f.p.. Wbrew stanowisku Skarżącego, w wydanych w tej sprawie decyzjach prawidłowo zastosowano te przepisy. Organy administracji wykazały bowiem pozytywne przesłanki obciążające odpowiedzialnością masę spadkowa członka zarządu w upadłości konsumenckiej za zobowiązania Spółki z tytułu zwrotu środków dofinansowania, a Skarżący ani członek zarządu nie wykazał istnienia przesłanek egzoneracyjnych, uwalniających członka zarządu od odpowiedzialności za zobowiązania powstałe w czasie, kiedy pełnił tę funkcję w Spółce. Takie okoliczności nie zostały podniesione ani w odwołaniu ani w skierowanej do Sądu skardze. Mając na uwadze przedstawione wyże ustalenia organów dokonane w sprawie, poparte prawidłowo zgromadzonym i ocenionym materiałem dowodowym w sprawie, stwierdzić należało, że w pełni uprawnione było orzeczenie o odpowiedzialności Skarżącego – syndyka masy upadłości członka zarządu spółki w upadłości konsumenckiej za niepodatkowe należności budżetowe Spółki określone decyzją z 12 stycznia 2023 r., a poczynione ustalenia i stwierdzenia organu zostały zaprezentowane w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu, zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. Jako nieuzasadnione należało ocenić podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów k.p.a. art. 7 (w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli), art. 77 § 1 (organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy), art. 80 (organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona) oraz 107 § 3. Ze wskazanych powodów Sąd uznając skargę za nieuzasadnioną oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.