I SA/Sz 1072/13

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Ł. L. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S.) z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi Ł. L. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, kwotę [...] zł ([...] ), w tym wynagrodzenie w kwocie [...] zł ([...] złotych) oraz podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł ([...] ).

Postanowieniem referendarza sądowego WSA w Szczecinie z dnia 28 października 2013r. sygn. akt I SA/Sz 1072/13 ustanowiono dla skarżącego W. S. adwokata z urzędu, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w S. wyznaczyła adwokata Ł. L. Wyrokiem z dnia 11 września 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 1072/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę orzekając jednocześnie o wynagrodzeniu pełnomocnika. Pełnomocnik skarżącego złożył w dniu 31 października 2014 r. skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej do NSA. Skarżący oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone w jakiejkolwiek części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3829/14 uchylił zaskarżony wyrok w całości i uchylił zaskarżoną decyzję w sprawie. Jak wynika ze sporządzonego protokołu rozprawy (karta nr 121 akt sprawy), adwokat Ł. L. nie stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej: "p.p.s.a.") pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów, zagadnienie to normuje aktualnie, od 2 listopada 2016 r., rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1714). Mając na uwadze treść § 22 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, należało do rozpoznania wniosku adwokata o przyznanie wynagrodzenia za postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zastosować przepisy dotychczasowe, tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013 r., poz. 461 ze zm., dalej "rozporządzenie"). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" w związku z § 8 pkt 1 lit c) rozporządzenia, stawka minimalna za koszty nieopłaconej pomocy prawnej adwokata w sprawie w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1([..] zł), nie mniej niż [..] zł. Opłatę tę zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%), co w konsekwencji dało kwotę [..] zł. Z tych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia, należało orzec jak na wstępie.