I SA/Rz 911/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi T.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność organu egzekucyjnego - postanawia – odmówić zmiany postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 stycznia 2017 r. sygn. I SA/Rz 911/16 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

T.S. (dalej: skarżący), wezwany do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie, ponowił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W rubryce wniosku dotyczącej jego uzasadnienia skarżący wskazał, że nie jest stroną w sprawie i nie wywołuje kosztów, powołując się na art. 77 Konstytucji RP. Poza dochodami w kwocie 3.300 zł z tytułu uposażenia rodzinnego skarżący nie wskazał innego majątku ani informacji o swojej sytuacji, nadmieniając jedynie, że posiada ogromny deficyt po uwzględnieniu wydatków z dochodami oraz podając, że miesięczny koszt utrzymania więźnia to 3.150 zł. Skarżący został wezwany do złożenia dodatkowego oświadczenia o swoim stanie majątkowym, w tym o przedłożenie wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych i kart kredytowych, rachunków papierów wartościowych, posiadanych lokat, z ostatnich trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, przedłożenie zeznania podatkowego skarżącego za 2016, wyjaśnienie warunków mieszkaniowych (tytuł prawny do budynku/ lokalu, powierzchnia, szacunkowa wartość) i wyszczególnienie rodzaju wydatków i kwot pieniężnych związanych z kosztami jego utrzymania oraz przedłożenie kserokopii rachunków za energię elektryczną, gaz, telefon, czynsz, inne opłaty, podanie rodzaju wydatków i kwot pieniężnych związanych z kosztami utrzymania, a w szczególności na: żywność, odzież, obuwie, zdrowie, transport, udzielenia informacji o ewentualnym uzyskiwaniu pomocy materialnej od instytucji, tj. zasiłków, dodatków, zapomóg i przedłożenia dokumentów wskazujących na trudną sytuację materialną, zdrowotną itp. jeśli takowe są w posiadaniu strony, podania wszystkich innych informacji, mających znaczenie w kwestii postępowania o przyznanie prawa pomocy, a nie ujętych we wniosku złożonym na formularzu, w tym wyjaśnienie czy sytuacja materialna i życiowa skarżącego uległa zmianie i w jaki sposób, od czasu rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 r. , sygn. I SA/Rz 911/16. W odpowiedzi skarżący napisał, że jest osobą pokrzywdzoną w sprawie, nie jest stroną, nie wywołuje procesów, koszty które skarżący poniósł w sprawie są ogromne, dodając, że w procesie obowiązuje służebność sądu. Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje Nadesłany wniosek należało potraktować jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 11 stycznia 2017 r. sygn. I SA/Rz 911/16 odmawiającego przyznania prawa pomocy. Żądanie o przyznanie prawa pomocy złożone na wezwanie o opłacenie skargi jest drugim żądaniem skarżącego w zakresie przyznania prawa pomocy, identycznym w swojej treści, jak wniosek rozpoznany postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 r. Dodać należy, że przy jego rozpoznawaniu zwrócono się o dodatkowe informacje i dokumenty, uprawdopodobniające brak możliwości finansowych w dalszym partycypowaniu w prowadzeniu sprawy. W rozpoznawanej sprawie należało dokonać porównania sytuacji majątkowej i możliwości finansowych istniejących w dacie zgłoszenia pierwszego wniosku z sytuacją przedstawioną w niniejszym wniosku, ponieważ aktualny wniosek skarżącego, co już zostało nadmienione, należało potraktować jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy. W takiej sytuacji, skoro dane zawarte w treści aktualnego wniosku – oświadczenia są zgodne z treścią uprzednio rozpoznanego wniosku, informacje o sytuacji materialnej i majątkowej, w tym użyte w nich sformułowania językowe są niemal identyczne, a skarżący wzywany nie wykazał zmiany swojej sytuacji materialnej i życiowej w sposób mający znaczenie w rozpoznawanej sprawie (jego sytuacja nie uległa pogorszeniu, nie ujawniono nowych okoliczności, z których wynikałyby przesłanki przyznania prawa pomocy) zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.)- zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem postanowienia niekończące postępowania w sprawie – a do takiej kategorii należy zaliczyć postanowienia w przedmiocie prawa pomocy- mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Należy podkreślić, że bez zmiany okoliczności sprawy sąd nie może zmienić lub uchylić swego postanowienia, nawet gdyby doszedł do wniosku, że jego poprzednia ocena tych okoliczności była błędna (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 listopada 1970 r. , sygn. II CZ 139/70, OSPiKA 1971, nr 10, poz. 178). Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy", zgodnie z orzecznictwem i doktryną, należy rozumieć wszelkie zmiany w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i obowiązujących przepisach prawnych, które uzasadniają wydanie postanowienia odmiennej treści niż uprzednio wydane (zob. B. Dauter w:B.Dauter, B.Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 382-383). W przypadku sprawy dotyczącej prawa pomocy zmiana musiałaby być tego rodzaju, by przyznanie prawa pomocy stało się zasadne. W rozpoznawanej sprawie, skarżący nie wskazał na okoliczności, które mogłyby zostać ocenione w taki sposób, że uzasadniałyby wzruszenie prawomocnego postanowienia z dnia 11 stycznia 2017 r. Z porównania wniosków, tj. wniosku z dnia 31 grudnia 2016 r. (k. 15) i 23 kwietnia 2017 r. (k. 57) wynika, że zarówno stan majątkowy, sytuacja rodzinna jak też wysokość dochodów skarżącego nie uległy zmianie. Powyższe stanowi przeszkodę do zmiany prawomocnego postanowienia z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. I SA/Rz 911/16 i przyznania prawa pomocy, ponieważ brak jest okoliczności, które dawałyby podstawę do przyjęcia, że wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 165 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał bowiem, by w okresie od wydania ww. prawomocnego postanowienia do chwili obecnej, tj. do dnia wydania niniejszego postanowienia nastąpiła istotna zmiana okoliczności dotyczących jego sytuacji życiowej determinującej w istotny sposób sytuację majątkową, co uzasadniałoby wydanie postanowienia o treści innej, niż treść postanowienia z dnia 11 stycznia 2017 r. Skarżący nie powołał się na ponoszenie nowych wydatków, np. związanych z leczeniem, okoliczności nadzwyczajnych w wyniku których istniałaby konieczność przekierowania środków utrzymania na tenże nadzwyczajny cel, a nawet zaciągnięcia zobowiązań finansowych. Wnioskując o przyznanie prawa pomocy skarżący każdorazowo wskazywał na okoliczności, które nie stanowiłyby podstawy do zmiany postanowienia z dnia 11 stycznia 2017 r. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 165 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.