I SA/Rz 814/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska / spr./ WSA Piotr Popek Protokolant sekr. sąd. Aleksandra Baczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2017 r. sprawy ze skargi "A." s.c. B. Ł., Z. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Volsvagen Tuareg oddala skargę.

I SA/Rz 814/16 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2016r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania "A" S.C. B. Ł., Z. Ł., z siedzibą w D. (dalej: spółka/skarżąca), od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] marca 2016r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki VOLKSWAGEN TOUAREG o nr nadwozia: [...], pojemności silnika 2461 cm3, roku produkcji 2003, w wysokości 8.155,00 zł, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Z uzasadnienia decyzji oraz akt sprawy wynika, że w wyniku przeprowadzonej wobec spółki kontroli podatkowej ustalono, że w dniu [...] maja 2009 r. spółka dokonała na terenie Belgii zakupu samochodu marki VOLKSWAGEN TOUAREG o numerze nadwozia: [...], za kwotę 11.200,00 Euro. W dniu [...] maja 2011r. przedmiotowy pojazd został na terytorium Polski poddany pierwszym badaniom technicznym. W zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym stwierdzono, że nabyty pojazd jest samochodem ciężarowym, w którym można przewozić 5 osób. Przedmiotowy pojazd został w dniu [...] maja 2011r. zarejestrowany przez Starostę D. jako samochód ciężarowy. Z uwagi na wątpliwości dotyczące klasyfikacji taryfowej ww. samochodu, Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016r., wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w związku z dokonanym przez spółkę nabyciem wewnątrzwspólnotowym przedmiotowego samochodu. W toku postępowania organ I instancji podjął czynności zmierzające do przeprowadzenia dowodu z oględzin spornego pojazdu, jednakże w odpowiedzi na wezwanie organu strona oświadczyła, że przedstawienie pojazdu do oględzin nie jest możliwe z uwagi na zawarcie w dniu [...] grudnia 2015r. przez spółkę przedwstępnej umowy sprzedaży spornego pojazdu. Po dokonaniu analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że nabyty wewnątrzwspólnotowo przez spółkę samochód marki VOLKSWAGEN TOUAREG, jest pojazdem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób, przez co podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym i decyzją z dnia [...] marca 2016r., określił spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego w kwocie 8.155zł. Od powyższej decyzji spółka wniosła odwołanie, po rozpatrzeniu którego, Dyrektor Izby Celnej powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] lipca 2016r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ II instancji podzielił stanowisko organu I instancji, że sporny pojazd powinien być klasyfikowany do pozycji 8703 jako zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Zdaniem organu odwoławczego, o powyższej klasyfikacji przesądzają poczynione w sprawie ustalenia faktyczne co do cech nabytego pojazdu. Przedmiotowy pojazd posiadał w chwili przemieszczenia na terytorium kraju szereg cech projektowych, które nakazują klasyfikować go do kodu CN 8703. Z informacji od przedstawiciela producenta Volkswagen Group Polska z siedzibą w P., wynika, że sporny pojazd został wyprodukowany jako samochód osobowy, 5-miejscowy z nadwoziem rodzaju KOMBI, całkowicie przeszklonym, bez przegrody stałej, z drzwiami: 2 lewych, 2 prawych i klapa tylna, z jednolicie wyposażonym i tapicerowanym wnętrzem. Zdaniem organu odwoławczego istotą cech projektowych jest ich trwałość i względna niezmienialność. Producent już w fazie projektowania auta przesądza o jego zasadniczym przeznaczeniu. Projektując je w karoserii w pełni przeszklonej, nie montując stałej przegrody za przednim rzędem siedzeń oraz wyposażając je w fabryczne punkty montażu pasów bezpieczeństwa dla 5 osób nadaje mu zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Producent nie wyklucza wykorzystania samochodu w sposób odbiegający od jego zasadniczego przeznaczenia (np. do przewozu towarów) i dlatego umożliwia w prosty sposób wymontowanie np. siedzeń II rzędu, jednakże zabiegi takie, choć znajdują swoje odzwierciedlenie w dokumentach rejestracyjnych pojazdu, nie mają przełożenia na sposób klasyfikacji pojazdu wg kodu CN, który zdeterminowany jest cechami projektowymi, wskazującymi na przeznaczenie zasadnicze. Organ II instancji wyjaśnił, że ustawodawca dla celów opodatkowania akcyzą odwołał się do Nomenklatury Scalonej, a klasyfikacja towaru w oparciu o jej postanowienia daje efekt trwały i jednoznaczny. W ocenie organu odwoławczego, ogół cech konstrukcyjnych przedmiotowego pojazdu wykazuje przeznaczenie do przewozu osób, co wynika z informacji od przedstawiciela producenta spornego pojazdu w której wskazano, że pojazd został wyprodukowany jako osobowy 5-miejscowy, zapisów zawartych w polskim dowodzie rejestracyjnym z którego wynika, że jest to pojazd 5 miejscowy, a także informacji przekazanych przez stronę, że przed rejestracją pojazdu w pojeździe został zamontowany drugi rząd siedzeń, potrzebny do przewozu osób. Zdaniem organu odwoławczego, na podstawie powyższych dowodów, organ I instancji prawidłowo wywnioskował, że zasadniczym przeznaczeniem pojazdu był przewóz osób. Ponadto zdaniem organu II instancji, brak jest podstaw, aby negować te twierdzenia tylko w oparciu o zawarty w zagranicznym czy polskim dowodzie rejestracyjnym zapis, że jest to pojazd ciężarowy. Na ciężarowy charakter nie wskazuje bowiem ani budowa tego pojazdu, ani możliwości jego wyposażenia, ani informacja od producenta. Organ odwoławczy podkreślił, że z ogólnie dostępnych informacji wynika, że samochody marki VOLKSWAGEN TOUAREG to samochody sportowo-użytkowe, produkowane przez niemiecki koncern Volksvagen AG od 2002r. W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowy samochód ze względu na zachowaną nieprzerwanie od momentu produkcji możliwość przewozu 5 pasażerów zachował cechę pojazdu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób i powinien być klasyfikowany do pozycji CN 8703, jako pojazd zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, a zatem na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11, ze zm. – dalej: u.p.a)., jego nabycie wewnątrzwspólnotowe podlegało opodatkowaniu akcyzą. Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ II instancji stwierdził, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia o klasyfikacji pojazdu do kodu CN, a ustalenie na podstawie zeznań Z. Ł. oraz informacji od Volkswagen Group Polska Sp. z o.o. z siedzibą P., jakie cechy pojazd posiadał w chwili nabycia wewnątrzwspólnotowego, stanowiło wystarczający dowód w sprawie. Niezasadne przy tym było sięganie do dalszych środków dowodowych, w tym oczekiwania aż sporny pojazd powróci na terytorium kraju, aby można było dokonać jego oględzin. Organ II instancji podkreślił, że nieprzeprowadzenie dowodu z oględzin spornego pojazdu, wbrew zarzutom strony, wynikło z przyczyn niezależnych od organu. W dniu [...] lutego 2016r. organ I instancji wezwał stronę do przedstawienia przedmiotowego pojazdu do oględzin, a w odpowiedzi strona poinformowała, że w dniu [...] grudnia 2015r. zawarła z D. W. przedwstępną umowę sprzedaży spornego pojazdu. Podkreślił również, że na gruncie przepisów u.p.a. - z uwagi na własne uregulowania - dla prawidłowej klasyfikacji samochodu nabytego przez stronę nie mogła mieć znaczenia jego kwalifikacja ani w świetle zagranicznych przepisów, ani w świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym. Za niezasadne organ II instancji uznał również zarzuty dotyczące nieprawidłowo sporządzonego uzasadnienia decyzji organu I instancji, stwierdzając, że spełnia ono wymogi określone w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm. – dalej: O.p.). Organ odwoławczy uznał również, że wbrew zarzutom strony, w sprawie nie doszło do rażącego przekroczenia ustawowego terminu na załatwienie sprawy, a organ I instancji nie naruszył postanowień art. 140 § 1 O.p. Wskazał, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte dopiero w dniu [...] stycznia 2016r., tj. w dniu skutecznego doręczenia stronie postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie, nie zaś – jak twierdzi strona - w dacie wydania tego postanowienia tj. [...] stycznia 2016r. Wbrew twierdzeniom strony, w toku postępowania organ I instancji wydał postanowienie z dnia [...] lutego 2016r., nr [...], którym powiadomił stronę o wyznaczeniu na dzień [...] kwietnia 2016r. nowego terminu zakończenia przedmiotowego postępowania podatkowego, a postanowienie to zawierające uzasadnienie przyczyn wyznaczenia nowego terminu, wydane zostało przed upływem ustawowego miesięcznego terminu na załatwienie sprawy. Z kolei decyzja Naczelnika Urzędu Celnego, wydana została przed upływem terminu wskazanego w ww. postanowieniu i z zachowaniem ustawowego 2-miesięcznego terminu na załatwienie sprawy. Ponadto organ II instancji stwierdził, że prawidłowo organ I instancji przyjął za datę powstania obowiązku podatkowego dzień [...] maja 2011r., tj. dzień przemieszczenia pojazdu na terytorium kraju. Właściwie przyjął również za podstawę opodatkowania kwotę wynikającą z faktury z dnia [...] maja 2011r. w wysokości 11 200 Euro tj. 43.845,00 zł. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej, postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone zgodnie z wymogami wynikającymi z przepisów O.p. zebrany materiał dowodowy był wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy, a ocena dowodów została przeprowadzona prawidłowo, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów i nie była dowolna. Na powyższą decyzję organu odwoławczego spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie o kosztach postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie arbitralnych ocen organów celnych nie popartych zgromadzonym materiałem dowodowym w zakresie głównego przeznaczenia spornego samochodu jako pojazdu do przewozu osób, a ponadto w rażącej sprzeczności z tym materiałem, który zawiera dowody jednoznacznie potwierdzające, że sporny pojazd w chwili sprowadzenia do kraju był samochodem ciężarowym. Zdaniem skarżącej, z powodów niezależnych od strony w toku postępowania nie przeprowadzono istotnych czynności dowodowych, od których uzależnione było rozstrzygnięcie sprawy. Organ I instancji miał możliwość zabezpieczenia samochodu dla potrzeb oględzin, gdyż posiadał informacje, że umowa użyczenia samochodu kończy się w dniu [...] grudnia 2015r., ale nie podjął żadnych działań, więc skarżąca zawarła kolejną umowę najmu. Ponadto skarżąca zarzuciła, że organy celne nie rozstrzygnęły wniosków dowodowych strony oraz nie wyjaśniły powodów tego zaniechania. Bezpodstawnie pominięto również zapisy zawarte w dokumentach rejestracyjnych, określających rodzaj pojazdu jako ciężarowy oraz nie przeprowadzono oględzin pojazdu, przez o zaskarżona decyzja jest wadliwa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2016r., poz.1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz.718 - dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Skarga jest niezasadna. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja określająca zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki VOLKSWAGEN TOUAREG. Istota powstałego w sprawie sporu dotyczy tego, czy nabyty i sprowadzony na terytorium kraju przez skarżącą spółkę samochód jest, jak dowodzą orzekające w sprawie organy, samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób (klasyfikowanym do kodu CN 8703), czy też samochodem przeznaczonym do transportu towarowego (pozycja CN 8704), jak twierdzi skarżąca. W ocenie Sądu, prawidłowe jest stanowisko orzekających w sprawie organów. Dla ustalenia istnienia obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym istotne znaczenie mają przepisy art. 100 ust. 4 u.p.a., zgodnie z którym przedmiotem opodatkowania akcyzą są pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 3 ust. 2 u.p.a., do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej. Scaloną Nomenklaturę Towarową Handlu Zagranicznego (CN) określają przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006r. zmieniającego załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE 301 z dnia 31 października 2006r.). Z kolei w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (Monitor Polski z dnia 4 grudnia 2006r., Nr 86, poz. 880 ze zm.) opublikowano Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej. Nomenklatura Scalona jest 8-znakowym rozwinięciem Nomenklatury Systemu Zharmonizowanego wprowadzonego Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (zwanego dalej HS) sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983r. i zmianami do niej dokonanymi protokołem z dnia 24 czerwca 1986r., zatwierdzonej w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987r. (Dz.U. WE L 198, str. 1). Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. konwencji, każda z umawiających się stron zobowiązuje się do tego, że jej nomenklatury celne i statystyczne będą zgodne z HS, że będzie stosowała wszystkie pozycje i podpozycje HS bez dodatków lub modyfikacji wraz z ich odpowiednimi kodami cyfrowymi oraz że będzie przestrzegała kolejności cyfrowych tego systemu. Każda z umawiających się stron zobowiązuje się do stosowania ogólnych reguł interpretacji HS, a także wszystkich uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji HS oraz do tego, że nie będzie modyfikowała ich zakresu. Przy ustalaniu prawidłowego kodu towaru w pierwszej kolejności należy kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji. Zgodnie z regułą 1 dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działu, i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności korzystać z kolejnych reguł od 2-6. Z przytoczonych przepisów wynika, że pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria zostały objęte działem 87 CN. W ramach tego działu do pozycji 8703 zaliczono pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702) włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, zaś do pozycji 8704 samochody do transportu towarowego. Pomocne, chociaż nie decydujące w klasyfikacji pojazdu, są również wyjaśnienia zawarte w notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, noty wyjaśniające opracowane w odniesieniu do CN przez Komisję w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji, jednakże nie są prawnie wiążące. (C-15/05, C-400/05, C 486/06, C-12/10). Noty te wśród cech właściwych dla pojazdów zasadniczo przeznaczonych do przewozu osób wymieniają: - obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących lub składanych; - obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; - obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; - brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów, a przestrzenią tylną, która może być używana zarówno do przewozu osób, jak i towarów; - wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Pojazdy przeznaczone do transportu towarowego, to według not wyjaśniających m.in : - zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.), - ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju, - ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.), - cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp), - ciężarówki - chłodnie i izotermiczne, - ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z butanem itp., - ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu czołgów, urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów elektrycznych itp., - ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705, - śmieciarki nawet wyposażone w urządzenia do załadunku, zgniatania itp. Z kolei cechy, którymi według not charakteryzują się te pojazdy, to: - siedzenia-ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) ani bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów, - oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup), - brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany), - zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu, a częścią tylną, - brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Przypomnieć należy, że procedura klasyfikowania pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN oznacza, że w pierwszej kolejności powinno zostać ustalone przez organy podatkowe przeznaczenie danego pojazdu. Zakwalifikowanie pojazdu jako przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób uprawnia do zastosowania dalszej procedury klasyfikacji w oparciu o noty wyjaśniające. W orzecznictwie sądowym wielokrotnie podkreślano, że klasyfikacja pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami, co do głównej funkcji użytkowej samochodu, wskazującej, że jest nią przewóz osób. Świadczą o tym cechy konstrukcyjne pojazdu, jego wyposażenie i ogólny wygląd, które są podporządkowane przede wszystkim transportowi osób albo towarów. W sytuacji, gdy konstrukcja oraz wyposażenie pojazdu wskazuje, że dany pojazd jest w głównej mierze przeznaczony do przewozu osób, a przewóz towarów stanowi jego uboczną funkcję, to taki pojazd należy zaklasyfikować do samochodów osobowych CN 8703, podlegających akcyzie. Jeżeli głównym przeznaczeniem danego pojazdu jest przewóz towarów, a przewóz osób stanowi tylko uzupełnienie funkcjonalności pojazdu, wówczas taki pojazd należy klasyfikować do samochodów ciężarowych do kodu CN 8704, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Sformułowanie "zasadniczo przeznaczone" sprawia, że pojazdami tymi zawsze można przewieźć osoby, natomiast towary - w zależności od ich rozmiaru i wagi. Wskazane sformułowanie wskazuje na ich funkcję dominującą, przeważającą, ale nie wyłączną. Porównując wymienione wyżej cechy pojazdów osobowych z przykładowo wymienionymi rodzajami i cechami pojazdów ciężarowych, stwierdzić należy, że VOLKSWAGEN TOUAREG nie mieści się w zakresie pojęciowym żadnej z wymienionych ciężarówek, cystern czy też śmieciarek. W rozpoznawanej sprawie organy dokonały takiego zakwalifikowania, tj. wskazały jakie ogólne cechy pojazdu, jego właściwości oraz elementy wyposażenia wskazują na podstawową funkcję jaką jest przewożenie osób. O takim zasadniczym przeznaczeniu pojazdu świadczy, według organów celnych, ogół jego cech konstrukcyjnych. Z informacji uzyskanej od przedstawiciela producenta spornego pojazdu wynika bowiem, że został on wyprodukowany jako samochód osobowy, pięciomiejscowy z dwoma rzędami siedzeń, z nadwoziem rodzaju KOMBI, całkowicie przeszklonym, bez przegrody stałej, z drzwiami: 2 lewych i 2 prawych oraz klapą tylną, z jednolicie wyposażonym i tapicerowanym wnętrzem. Wyposażenie samochodu w 5 miejsc siedzących wynika również z zapisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu oraz zaświadczeniu o przeprowadzonym w dniu [...] maja 2011r. badaniu technicznym. Jak słusznie podkreśla organ II instancji, w postępowaniu nie jest kwestionowane to, że samochód w dacie jego nabycia i przemieszczenia na terytorium kraju posiadał jedynie dwa miejsca siedzące, a za przednimi siedzeniami znajdowała się przegroda oddzielająca przestrzeń ładunkową od pasażerskiej. Z twierdzeń strony wynikało bowiem, że przed rejestracją samochodu został w nim zamontowany drugi rząd siedzeń, gdyż pojazd ten został przeznaczony do ratownictwa drogowego. Co istotne, sama strona stwierdziła, że drugi rząd siedzeń był przeznaczony do przewozu osób, co potwierdza prawidłowość stanowiska organów celnych, że zasadniczym przeznaczeniem tego pojazdu był przewóz osób. W niniejszej sprawie o kwalifikacji przedmiotowego pojazdu jako przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób, zadecydowały zatem zarówno cechy samochodu osobowego nadane mu przez producenta, jak również sposób użytkowania pojazdu jako osobowy. Należy również wskazać, że zmiany w wyposażeniu pojazdu, polegające na zamontowaniu przegrody oddzielającej część pasażerską od towarowej czy wymontowanie tylnych siedzeń, nie są zmianami konstrukcyjnymi, zmieniającymi pierwotne przeznaczenie tego pojazdu do przewozu osób. Aby zmiana konstrukcyjna pojazdu, wpływała na jego klasyfikację celną – musi mieć cechę trwałości i niezmienności. Przegroda oddzielająca część pasażerską pojazdu od jego części towarowej, musiałaby być zamontowana na stałe - tymczasem w przedmiotowym samochodzie zmiana ta miała charakter tymczasowy, na co wskazuje sama strona. Podobnie należy ocenić kwestię siedzeń w tylnej części pojazdu, elementy te zostały zamontowane fabrycznie, a ich usunięcie wynikało z chwilowej zmiany sposobu wykorzystania pojazdu nie zaś z trwałej zmiany przeznaczenia pojazdu. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skarżącej, zgromadzony w postępowaniu materiał dowodowy potwierdza zasadność zastosowanych przepisów u.p.a. dotyczących nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych. Należy przy tym podkreślić, że organ nie kwestionował zapisów w przedłożonych przez skarżącą dokumentach. Zważywszy jednak, że określenie rodzaju pojazdu na gruncie jego rejestracji odbywa się na innych zasadach i w oparciu o inne przepisy, aniżeli klasyfikacja towarowa, zapisy te nie mogły automatycznie skutkować przyjęciem, jak domagała się tego skarżąca, że nabyty przez nią pojazd jest samochodem ciężarowym. Organ podatkowy nie jest związany zawartym w dowodzie rejestracyjnym ustaleniem typu pojazdu jako samochodu osobowego czy ciężarowego, bowiem z punktu widzenia przepisów u.p.a., istotne jest dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN, co potwierdza orzecznictwo sądowe (m.in. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 28 kwietnia 2011r., sygn. akt I SA/Rz 133/11, wyrok WSA w Kielcach z dnia 24 marca 2011r., sygn. akt I SA/Ke 163/11, dost. CBOIS). W tym stanie rzeczy, na gruncie przepisów u.p.a., dla prawidłowej klasyfikacji przedmiotowego samochodu nie ma decydującego znaczenia treść dowodu rejestracyjnego oraz przeprowadzonych w kraju badań technicznych. Dokumenty te mogą mieć jedynie charakter posiłkowy. Ustawa akcyzowa posługuje się własną definicją "samochodu osobowego" i wyłącznie ta definicja może decydować o kwalifikacji samochodu w podatku akcyzowym. Z powyższych względów, niezasadny jest zarzut dokonania przez organ dowolnych ustaleń i pominięcia dowodów przedłożonych przez skarżącą. Odnosząc się do zarzutu nie przeprowadzenia przez organ celny oględzin spornego samochodu, należy podzielić stanowisko organu, że nie były one niezbędne do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, w sytuacji gdy strona skarżąca nie kwestionowała, że pojazd ten obecnie pełni funkcję osobową. Poza tym w trakcie postępowania podatkowego skarżąca była właścicielem pojazdu, mogła zatem przedstawić go do oględzin w uzgodnieniu z najemcą, skoro w jej ocenie przeprowadzenie tego dowodu było istotne w sprawie. W ocenie Sądu, organy podatkowe dołożyły wszelkich starań w celu należytego wyjaśnienia sprawy, a zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał na prawidłowe zaklasyfikowanie przedmiotowego samochodu do pozycji 8703 kodu CN. Wbrew twierdzeniom skarżącego, ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny jest prawidłowy, a dokonane przez organy podatkowe ustalenia znajdują oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym, w tym wyjaśnieniach Zdzisława Ławniczka. Z przedstawionych względów, Sąd uznał, że określenie skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu było zasadne. Prawidłowo ustalono też moment powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym w dniu [...] maja 2011r., tj. w dacie zakupu przedmiotowego pojazdu, gdyż zgodnie ze stanowiskiem skarżącej, pojazd został przemieszony na terytorium kraju w dniu zakupu. Nie budzi wątpliwości również przyjęcie za podstawę opodatkowania, kwoty jaką skarżący zapłacił za przedmiotowy samochód, wynikającej z umowy jego zakupu – zgodnie z art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. W tej sytuacji, nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.