I SA/Rz 707/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku L. G. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) czerwca 2014 r., nr (...), w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) września 2012 r., nr (...), - postanawia – 1. zwolnić skarżącą od wpisu od skargi w ¾ części, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. .

Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, złożonym na urzędowym formularzu, podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się z emerytury w wysokości 1600 zł. Odnośnie posiadanego majątku skarżąca stwierdziła, że obejmuje on jedynie nieruchomości rolne o pow. 2,8 ha, a także 1 ha lasu. Składając, na wezwanie referendarza sądowego, dodatkowe oświadczenia o stanie majątkowym skarżąca wyjaśniła, że koszty korzystania z mediów w jej przypadku wynoszą ok 400 zł miesięcznie, na zakup żywności odzieży, leków i środków czystości wydaje ok. 550 zł miesięcznie. Duże obciążenie jej budżetu domowego stanowi spłata kredytu, z którego to tytułu uiszcza co miesiąc raty w wysokości 703,64 zł. Z oświadczeń skarżącej wynika także, że zamieszkuje ona bezpłatnie w domu córki (służebność osobista), która obecnie przebywa za granicą. Córce przekazała też cały majątek, sprawując jednak w dalszym ciągu pieczę nad nim. Piecza ta polega na koszeniu traw oraz dokonywaniu zasiewów, na które to czynności córka przesyła pieniądze, wpływające na rachunek bankowy skarżącej. Wraz z kolejnym, dodatkowym oświadczeniem o stanie majątkowym, skarżąca przedłożyła wyciąg z rachunku bankowego, z którego wynika, że przedmiotowy rachunek regularnie jest zasilany wpłatami, niezależnymi od świadczeń emerytalnych, których wysokość, w okresie od 1 lipca 2014 r. do 5 października 2014 r., wyniosła: 1 562,19 zł, 1 033,64 zł,1 025,13 zł, 1 025,62 zł, 1 024,08 zł i 1 112,62 zł. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 200 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oznacza to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy należy uwzględnić, gdy sfinansowanie przez wnioskodawcę przedmiotowych kosztów musiałoby się wiązać bezpośrednio z pozbawieniem go środków niezbędnych dla zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. W niniejszym przypadku nie mamy jednak do czynienia z taką sytuacją, gdyż relacja wszystkich potencjalnych kosztów, związanych z niniejszą sprawą, do dochodów skarżącej nie wskazuje, że ich uiszczenie prowadziłoby do takich właśnie skutków. Wynika to głównie z tego, że skarżąca oprócz emerytury otrzymuje pieniądze od córki, dzięki którym jej miesięczny budżet ulega niemalże podwojeniu. Wprawdzie skarżąca twierdzi, że środki te są w całości przeznaczone na pielęgnację należących do córki gruntów rolnych, jednakże trudno dać wiarę, że prace te pochłaniają tak znaczne środki. Oprócz tego zwrócić należy uwagę, że obsiewanie przynajmniej części areału, o czym mowa w ostatnim oświadczeniu, wskazuje, że przynajmniej część zainwestowanych w ten sposób środków jest odzyskiwana w formie zebranych plonów. Tak więc środki te "wracają" do skarżącej. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżąca znajduje się w położeniu, które uniemożliwia jej poniesienie kosztów sądowych związanych z przedmiotową sprawą, chociażby w części, a tym samym konieczne jest przyznanie jej ulgi w tym zakresie. Niemniej jednak nie można pominąć również tego, że wraz ze skargą, która spowodowała wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie, skarżąca złożyła także trzy inne skargi, od których również została wezwana do uiszczenia wpisów, wynoszących po 200 zł każdy. Z tego też względu zasadnym jest stwierdzenie, że poniesienie jednocześnie kosztów związanych z opłaceniem tych wszystkich skarg byłoby dla niej znacznym obciążeniem, dlatego też zwolniono ją od wpisu w przedmiotowej sprawie, w ¾ części, uznając, iż zakres przyznanego zwolnienie odpowiadała będzie zakresowi jej zdolności płatniczych. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.