I SA/Rz 6/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie z dnia 13 marca 2017r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi L. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 rok - postanawia - 1. uwzględnić zażalenie i uchylić postanowienie tutejszego Sądu z dnia 13 marca 2017r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, 2. przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Postanowieniem z dnia 13 marca 2017r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wyroku z dnia 23 lutego 2017r. W piśmie z dnia 22 marca 2017r. pełnomocnik Skarżącej – dor. pod. M. D. wniósł zażalenie na ww. postanowienie podnosząc, że do wniosku o przywrócenie terminu było załączone zwolnienie chorobowe pełnomocnika, który w dniu 23 lutego 2017r., po rozprawie oddalającej przedmiotową skargę, rozpoczął leczenie onkologiczne. Sąd błędnie uznał, że przedstawione zwolnienie dotyczy Skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że zachodzą podstawy do zastosowania art. 195 § 2 P.p.s.a., gdyż zażalenie wniesione przez pełnomocnika Skarżącej od postanowienia z dnia 13 marca 2017r. jest oczywiście uzasadnione. Na powyższe wskazują okoliczności przedstawione w zażaleniu. W istocie Sąd w postanowieniu z dnia 13 marca 2017r. błędnie przyjął, że dołączone do wniosku o przywrócenie terminu zwolnienie lekarskie dotyczy Skarżącej, gdy tymczasem dotyczyło ono pełnomocnika Strony. Błąd ten był spowodowany złą jakością kserokopii zwolnienia lekarskiego przedstawionego tut. Sądowi. Mając na względzie powyższe należało uchylić zaskarżone postanowienie i rozpoznać sprawę na nowo. Sąd uznał, że zachodzą podstawy do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wyroku z dnia 23 lutego 2017r. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., Sąd, na wniosek strony, postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Podana przez pełnomocnika okoliczność, polegająca na przebywaniu na leczeniu onkologicznym w [...] w okresie od 23 lutego 2017r. do 10 marca 2017r. wskazuje, że pełnomocnik Strony uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez swojej winy. Jak wynika z przedstawionego zaświadczenia lekarskiego, podana przez pełnomocnika Strony okoliczność trwała w okresie biegu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie. W ocenie Sądu przebywanie na leczeniu onkologicznym w okresie biegu terminu do dokonania czynności procesowej objętej wnioskiem o przywrócenie terminu jest okolicznością, której pełnomocnik nie mógł się przeciwstawić pomimo dołożenia należytej staranności. Przeszkoda ta miała charakter zewnętrzny i obiektywny. W związku z powyższym pełnomocnik Strony uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez swojej winy. Strona dopełniła również czynności wskazanej w art. 87 § 4 P.p.s.a., gdyż wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak wynika z zaświadczenia lekarskiego, jak również z daty stempla pocztowego przesyłki, w której nadano wniosek o przywrócenie terminu, zachowany został termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 195 § 2 i art. 86 § 1 P.p.s.a.