I SA/Rz 452/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. - postanawia – I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla skarżącego adwokata.

Sygn. I SA/Rz 452/14 U Z A S A D N I E N I E J.K. (dalej: skarżący) wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata argumentując, że nie stać go na tego rodzaju wydatki, ponieważ utrzymuje się wyłącznie z zasiłku przyznanego przez opiekę społeczną w (do 30 czerwca 2014 r.) wysokości 361 zł, nadal jest osobą bezrobotną, ubiega się o rentę chorobową. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Podał, że w miesiącu wydatkuje na gaz 70 zł, śmieci 9 zł, podatki 50 zł, ma problem z wykupieniem leków, które kosztują ok. 200 zł, ponadto jest zadłużony na kwotę ok. 3000 zł. Jako majątek wskazał mieszkanie o całkowitej powierzchni 85,63 m² z udziałem o wielkości 75/15 w nieruchomości o pow. 0,672 m² i budynek gospodarczy o pow. 15 m². (stan prawny tego majtku nie jest uregulowany). Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego wartościowego majątku ruchomego i oszczędności, a jego sytuacja życiowa i finansowa jest Sądowi znana. Skarżący wnioskując o ustanowienie zawodowego pełnomocnika dodatkowo zwrócił się z prośbą o wyznaczenie adwokata (z imienia i nazwiska), który już w innej sprawie reprezentował skarżącego w ramach przyznanego mu prawa pomocy. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Skarżący przedstawił swoją sytuację w sposób przekonujący, tj. że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W chwili ubiegania się o prawo pomocy korzysta z pomocy społecznej, która praktycznie w całości dostarcza mu środków do życia. Swoje potrzeby skarżący zredukował do niezbędnego minimum, co uprawdopodobnił i poniesienie kosztów niniejszego postępowania w jakimkolwiek zakresie z pewnością przekracza jego możliwości. Zasadnym zatem w rozpoznawanym przypadku jest przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie, o co wnioskował skarżący uznając, że wykazał on istnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.). Należy dodać, że skarżący ubiegał się wielokrotnie o przyznanie mu prawa pomocy w sprawach, w których wnosił skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. i wnioski te z uwagi na sytuację skarżącego były uwzględniane (np. sygn. II SA/Rz 105/14, II SA/Rz 35/14, II SA/Rz 972/13, I SA/Rz 461/13). Odnośnie zaś wniosku o wyznaczenie adwokata wskazanego przez skarżącego z imienia i nazwiska, należy wyjaśnić skarżącemu, że wyznaczenie konkretnej osoby adwokatem strony należy do właściwej okręgowej rady adwokackiej. Skoro skarżący wskazał konkretnego adwokata, fakt ten zostanie zasygnalizowany. Wówczas rada adwokacka, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, wyznaczy adwokata wskazanego przez stronę (art. 244 § 3 P.p.s.a). Na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.