I SA/Rz 437/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. - postanawia – I. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym i zwolnić go od uiszczenia kosztów sądowych powyżej kwoty 500 (słownie: pięćset) złotych, II. pozostałym zakresie wniosek oddalić.

A.B. (dalej zwany skarżącym) wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych. W uzasadnieniu powołał się na trudną sytuację finansową spowodowaną kryzysem gospodarki, zatorami płatniczymi swoich kontrahentów, odwołując się również do kwestii merytorycznych związanych z zaskarżoną decyzją. Dodał, że posiada zadłużenie bankowe i prowadzone są zajęcia komornicze. Jako majątek skarżący oświadczył nieruchomość rolną o pow. 42 ha i samochód osobowy marki Subaru Tribeca (2007 r.), żonę zaś wskazał jako użytkownika wieczystego nieruchomości, na której położony jest dom o pow. 215,90 m² i właścicielkę nieruchomości o pow. ok. 20 ha. Małżonkowie mają na utrzymaniu troje dzieci w wieku szkolnym. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (taki zakres wynika z wniosku skarżącego) następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji tego przepisu wynika, że na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że znajduje się w sytuacji o jakiej mowa w powołanym przepisie. Przywołane argumenty o trudnej sytuacji finansowej skarżącego znajdują uzasadnienie w aktach sprawy. Organ podatkowy badając obecny stan finansów podatnika zebrał informacje będące w jego posiadaniu. Wynika z nich, że skarżący posiada zaległość wynikającą z zaskarżonej decyzji w kwocie 514.730 zł, zaś łącznie organy podatkowe egzekwują od skarżącego zaległość w kwocie 1.160.888,00 zł, prowadzone jest w stosunku do podatnika postępowanie egzekucyjne z wniosku wielu wierzycieli – organów jednostek samorządu terytorialnego. Skarżącemu organ podatkowy rozłożył na raty zaległość za 2011 r. w kwocie 1.479.322, 00 zł wraz z odsetkami. Za 2013 r. skarżący nie wykazał przychodów. Zatem z racji, że skarżący ma na utrzymaniu rodzinę uznano, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę 500 zł, co oznacza, że będzie on zobowiązany do poniesienia tych kosztów wyłącznie do wysokości owych 500 zł, tj. kwoty odpowiadającej wysokości wpisu w sprawach skarg z zakresu zobowiązań podatkowych. Natomiast, że posiada majątek potencjalnie mogący generować dochody, to w takiej sytuacji nie sposób nie wymagać choćby częściowej partycypacji skarżącego w kosztach sądowych zainicjowanego postępowania sądowego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.