I SA/Rz 432/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro Sędzia WSA Grzegorz Panek /spr./ Sędzia WSA Kazimierz Włoch Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Opioła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi M.B. i R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 rok -postanawia- 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym M. B. i R. B. solidarnie kwotę 200 zł (słownie: dwieście) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

M. B. i R. B. wystąpili ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta z dnia[...] lutego 2017 r. nr [...] w sprawie podatku od nieruchomości na 2017 r. Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że ww. decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. Burmistrz Miasta ustalił skarżącym zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości w kwocie 201 zł. Od decyzji tej nie wniesiono odwołania. Natomiast w grudniu 2017 r. M. B. i R. B. wystąpili z żądaniem stwierdzenia jej nieważności. Opisaną wyżej decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza. Decyzja ta stała się przedmiotem zaskarżenia do Sądu. Przekazując skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie. Podkreśliło, że wniesiono ją bez wyczerpania dostępnych środków zaskarżenia. Od zaskarżonej decyzji przysługiwało bowiem odwołanie, o czym skarżący byli pouczeni w decyzji. Pomimo tego wnieśli skargę do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga została odrzucona z powodów podniesionych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Okazała się niedopuszczalna, ponieważ wniesiono ją do Sądu z naruszeniem procedury skargowej określonej w przepisach art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) dalej zwanej "p.p.s.a.". Zgodnie z powołanymi przepisami, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Jedynie w przypadku określonym w art. 52 § 3 p.p.s.a., gdy stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Ten ostatni przypadek w niniejszej sprawie jednak nie zachodził. Zaskarżoną decyzję wydano na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej. Od decyzji organu podatkowego, jakim jest samorządowe kolegium odwoławcze w sprawach podatków i opłat lokalnych, wydanej w pierwszej instancji przysługuje odwołanie, co wynika z art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej. Postępowanie podatkowe jest bowiem dwuinstancyjne, co przesądza treść art. 127 Ordynacji podatkowej. O prawie tym skarżący zostali prawidłowo pouczeni przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w treści zaskarżonej decyzji, ale z niego nie skorzystali. Pomimo tego zdecydowali się wnieść skargę do sądu administracyjnego. Powyższe, tj. brak wyczerpania dostępnych środków zaskarżenia (zaniechanie wniesienia odwołania) oznacza, że skarga jest niedopuszczalna i konieczne stało się jej odrzucenie, stosownie do przepisów art. 58 § 1 pkt 6 i art. 52 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 1 i art. 221 § 1 Ordynacji podatkowej. O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.