I SA/Rz 30/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2021 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi BK na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w [.] z dnia [.]-DD w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wypłaty świadczenia postojowego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga BK na opisane w sentencji postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w [.] . Z odpowiedzi na skargę udzielonej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w [.] oraz treści zaskarżonego postanowienia wynika, że skarżąca ubiegała się o przyznanie świadczenia postojowego, o jakim mowa w art. 15zv ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji (Dz. U. poz. 374 ze zm.; aktualny tekst jedn. z 2020 r. poz. 1842). Postępowanie to zostało zawieszone postanowieniem z 24 listopada 2020 r. z uwagi na postępowanie sądowe zawisłe przed Sądem Okręgowym w [.] prowadzone pod sygn. IV U [.] /20. Ponieważ sprawy dotyczące świadczeń postojowych nie należą do właściwości sądów administracyjnych Zakład wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skardze BK nie można było nadać dalszego biegu, ponieważ sprawa, której dotyczy, jak prawidłowo zauważył Zakład Ubezpieczeń Społecznych, nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Dlatego skarga podlegała odrzuceniu, o czym postanowiono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej zwanej: Ppsa). W art. 15zv ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach (...) postanowiono, że odmowa prawa do świadczenia postojowego, o które ubiegała się skarżąca, następuje w drodze decyzji. Od decyzji takiej przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego dla postępowań w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Przepisy art. 83 ust. 5-7 i art. 83a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że kontrolę aktów podejmowanych w sprawach dotyczących świadczeń postojowych, będących w administracyjnym toku postępowania w gestii Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, powierzono sądom powszechnym, a nie sądom administracyjnym. Z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, na podstawie którego wydano zaskarżone postanowienie, wynika z kolei, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się przepisy tego kodeksu, chyba że przepisy dotyczące ubezpieczeń ustalają odmienne zasady postępowania w tych sprawach (art. 180 § 1 K.p.a.). W art. 83b ust. 1 i 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych postanowiono zaś, że od wydanych w trakcie postępowania postanowień Zakładu - innych niż kończące postępowanie w sprawie - zażalenie nie przysługuje. Z powyższego wynika, że z woli ustawodawcy sprawy dotyczące świadczenia postojowego należą do właściwości sądu powszechnego. Przepisy art. 83 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz art. 15zv ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach (...) nie stanowią inaczej. Właściwości sądu administracyjnego nie można wywieść nie tylko z przepisów powołanych wyżej ustaw, ale także z dyspozycji art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa, ponieważ na podstawie tego przepisu kontroli sądu administracyjnego podlegają tylko postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Tymczasem z mocy art. 83b ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych na postanowienia Zakładu niekończące postępowania w sprawie zażalenie nie przysługuje. Z podanych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa, Sąd skargę odrzucił.