I SA/Rz 206/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 9 października 2026 r., w Rzeszowie, w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi (...) Spółka z o.o., z siedzibą w W., na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia (...) lutego 2026 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia skarżącej dodatkowych zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za kolejne miesiące, od stycznia 2022 r. do lipca 2023 r. oraz październik 2023 r. w związku z wnioskiem skarżącej o przywrócenie jej terminu do wniesienia skargi kasacyjnej - postanawia – oddalić wniosek.

Wyrokiem z dnia 23 lipca 2026 r. Sąd oddalił skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z (...) lutego 2026 r., w przedmiocie ustalenia jej dodatkowych zobowiązań podatkowych. Spółka w przewidzianym na to terminie wystąpiła do Sądu o sporządzenie i doręczenie jej uzasadnienia tego wyroku. Uzasadnienie to, wraz z odpisem sentencji wyroku, zostało doręczone spółce 12 sierpnia 2026 r. Kierowaną do spółki przesyłkę odebrała asystentka jej zarządu. Wnioskiem z 16 września 2026 r. spółka wystąpiła do Sądu o przywrócenie jej terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 23 lipca 2026 r. W treści tego wniosku wskazała, że biuro obsługujące jej korespondencję przekazało otrzymaną przesyłkę drogą elektroniczną prezes zarządu spółki w dniu 13 sierpnia 2026 r. Data ta została przez prezes zarządu omyłkowo odnotowana jako dzień doręczenia spółce korespondencji, a następnie przekazana pełnomocnikowi spółki, w osobie doradcy podatkowego. W oparciu o tę błędną informację pełnomocnik ustaliła termin wniesienia skargi na dzień 14 września 2026 r. Dopiero w tym dniu (tj. planowanym dniu nadania skargi) prezes zarządu poinformowała pełnomocnika, po ponownej weryfikacji okoliczności doręczenia, że faktyczny odbiór korespondencji przez biuro obsługujące spółkę miał miejsce w dniu 12 sierpnia 2026 r. We wniosku o przywrócenie terminu podkreślono, że opisana powyżej omyłka wynikała z nagłych i nieprzewidywalnych okoliczności, będących następstwem przewlekłego, silnego stresu związanego z toczącym się od kilku lat sporem z organami skarbowymi. Długotrwałe postępowanie oraz perspektywa uiszczenia ogromnych zobowiązań podatkowych wywołały u prezes zarządu spółki poważne problemy psychofizyczne, w tym stany lękowe, uporczywe bóle głowy oraz chwilowe zaburzenia świadomości. Zatem ten stan zdrowia miał decydujący wpływ na osłabienie percepcji i omyłkowe zadekretowanie daty odbioru pisma z WSA w Rzeszowie. Spółka zwróciła uwagę, że zgodnie z praktyką stosowania art. 86 § 1 P.p.s.a. (ustawa z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), jeżeli stan zdrowia w kluczowym momencie biegu terminu wyłącza racjonalne działanie lub drastycznie ogranicza percepcję, uchybienie terminowi ocenia się jako zaistniałe bez winy strony. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdzie ogromna presja i wyczerpanie organizmu doprowadziły do niezamierzonej i niemożliwej do uniknięcia w tamtym stanie omyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl jednak przepisów art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, jeżeli zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Aby możliwe było merytoryczne rozpoznanie wniosku przez sąd konieczne jest jego złożenie w określonym w ustawie terminie. Ten, zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a., wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jeżeli zaś chodzi o termin do wniesienia skargi kasacyjnej to jak stanowi art. 177 § 1 P.p.s.a. tego rodzaju środek odwoławczy wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżąca bez swojej winy uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z 23 lipca 2026 r. Z przedstawionych przez nią informacji, jak również danych wynikających z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że uchybienie przez nią terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej było następstwem niedochowania przez spółkę (osobę działającą w jej imieniu) należytej staranności, w zakresie prowadzenia jej spraw. W kwestii dochowania należytej staranności, w odniesieniu do objętego wnioskiem terminu, w pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, że skoro odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony spółce 12 sierpnia 2026 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru i co spółka potwierdza za pośrednictwem swojego pełnomocnika w treści wniosku, to ustawowy, trzydziestodniowy termin do wniesienia od niego skargi kasacyjnej upływał 11 września 2026 r. Tak więc spółka dopuściła się kilkudniowego uchybienia terminu. Wskazywane przez skarżącą przyczyny niewniesienia skargi kasacyjnej w terminie nie pozwalają na przyjęcie, że jego uchybienie nie było przez nią zawinione. W pierwszej kolejności zauważyć bowiem należy, że wszelkie okoliczności związane z ewentualnym wadliwym działaniem biura obsługującego spółkę, błędem jej przedstawiciela, czy też te dotyczące problemów w zakresie komunikacji pomiędzy osobą kierującą spółką, a reprezentującym ją pełnomocnikiem, obciążają samą spółkę. Tego rodzaju nieprawidłowości organizacyjne nie mogą być więc rozpatrywane jako przejawy niezawinionych uchybień. Co zaś się tyczy argumentów związanych ze złym stanem psychicznym prezes zarządu spółki, to w tym względzie zauważyć należy, że okoliczności tego rodzaju nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione. Nie sposób jest więc na podstawie niczym niepotwierdzonych faktów stawiać w tym zakresie daleko idących wniosków, co do obiektywnie istniejących przyczyn uchybienia terminu, niebędących następstwem niedochowania należytej staranności. Zauważyć również należy, że pomimo akcentowanych problemów zdrowotnych prezes zarządu spółki cały czas zajmuje się samodzielnie prowadzeniem jej spraw i reprezentowaniem jej za zewnątrz. Nie sposób jest więc przyjąć, że realizując te wszystkie złożone, ze swej istoty czynności, jedynie w zakresie otrzymania korespondencji z Sądu i komunikacji z pełnomocnikiem procesowym, mogła być uznana za osobę niebędącą w stanie zadbać o właściwe prowadzenie spraw reprezentowanego przez siebie podmiotu. Tak więc uchybienie przez spółkę terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie może być traktowane jako niezawinione. Mając więc na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.