I SA/Rz 179/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Grzegorz Panek /spr./, Sędzia WSA Piotr Popek, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2026 r. sprawy ze skargi M.Ł. na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia 11 marca 2026 r., nr 197/4500/26 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej projektu pn. "Transformacja działalności gastronomiczno-noclegowej przedsiębiorstwa PS M.Ł. w kierunku gospodarki cyrkularnej" oddala skargę.

Przedmiotem skargi M. Ł. (dalej: "skarżąca", "wnioskodawca", "strona") jest uchwała Zarządu Województwa Podkarpackiego (dalej: "organ") z dnia 11 marca 2026 r. nr 197/4500/26 nie uwzględniająca protestu od negatywnej oceny formalnej projektu pn. "Transformacja działalności gastronomiczno-noclegowej przedsiębiorstwa P.w kierunku gospodarki cyrkularnej", nr [...],, złożonego w naborze nr FEPK.02.07-IZ.00-002/25, ogłoszonym w ramach Priorytetu FEPK.02 Energia i Środowisko, Działania FEPK.02.07 Gospodarka o obiegu zamkniętym, Typ projektu: Wdrożenie rozwiązań GOZ w przedsiębiorstwach z sektora MŚP programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Podkarpacia 2021-2027. Stan faktyczny i prawny sprawy ze skargi na powyższą uchwałę przedstawia się następująco. Skarżąca prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą P. złożyła do Instytucji Zarządzającej Fundusze Europejskie dla Podkarpacia 2021-2027 wniosek o dofinansowanie wskazanego wyżej projektu. Wniosek został zarejestrowany pod nr [...],, a następnie poddany ocenie formalnej. Zgodnie z treścią wniosku przedmiotem projektu miało być wdrożenie w przedsiębiorstwie P. kompleksowych rozwiązań z zakresu gospodarki o obiegu zamkniętym (dalej także jako: GOZ), których celem jest ograniczenie negatywnego wpływu działalności gospodarczej na środowisko oraz racjonalizacja wykorzystania zasobów. Projekt obejmował modernizację infrastruktury gastronomicznej, instalację nowoczesnych technologii ograniczających powstawanie odpadów, wdrożenie systemu odzysku i ponownego wykorzystania wody szarej oraz wprowadzenie rozwiązań organizacyjnych i cyfrowych sprzyjających minimalizacji odpadów i wydłużeniu cyklu życia surowców. Zakres rzeczowy przedsięwzięcia koncentrował się wokół kilku kluczowych działań polegających na modernizacji kuchni poprzez zakup energooszczędnych urządzeń do obróbki termicznej i chłodniczej, wdrożenia rozwiązań do precyzyjnej obróbki surowców ograniczających powstawanie bioodpadów, a także wyposażenia umożliwiającego higieniczne przygotowanie, dezynfekcję i ponowne wykorzystanie opakowań szklanych w ramach zamkniętego obiegu. Dodatkowo projekt obejmował zastosowanie technologii dystrybucji napojów, które ograniczają zużycie jednorazowych opakowań z tworzyw sztucznych. Równolegle realizowane będą działania w zakresie gospodarki wodnej, obejmujące instalację systemu odzysku i ponownego wykorzystania wody szarej, co pozwoli znacząco zmniejszyć zużycie wody pitnej. Planowana data rozpoczęcia realizacji projektu według założonego harmonogramu, zgodnie z ostatnią wersją wniosku o dofinansowanie to 1 kwietnia 2026 r., zaś planowana data zakończenia to 31 grudnia 2026 r. Wartość ogółem projektu według zapisów ostatniej wersji wniosku o dofinansowanie wynosiła [...], [...], zł, w tym wydatki kwalifikowalne to [...], zł, zaś dofinansowanie z UE [...], zł. Podczas oceny formalnej Instytucja Organizująca Nabór pismem z dnia 17 listopada 2025 r., wezwała wnioskodawcę do uzupełnienia i poprawy wniosku i załączników. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca w dniu 24 listopada 2025 r. (z zachowaniem terminu) przesłał w aplikacji WOD2021 skorygowany wniosek wraz z załącznikami. Ostatecznie w wyniku oceny formalnej projekt został oceniony negatywnie, gdyż nie spełnił, w ocenie Instytucji Organizującej Nabór kryteriów formalnych: 1. Kwalifikowalność zakresu rzeczowego projektu, 2. Kwalifikowalność wydatków, 3. Prawidłowość sporządzenia wniosku. O takiej ocenie wniosku wnioskodawca został poinformowany pismem z dnia 2 stycznia 2026 r. W ocenie wskazano, że ramach kryterium kwalifikowalności zakresu rzeczowego projektu, weryfikacji podlega m .in. czy zakres rzeczowy projektu jest zgodny ze szczegółowymi zasadami określonymi w regulaminie wyboru projektów. Z kolei w ramach oceny kwalifikowalności wydatków badaniu podlega czy wydatki wskazane we wniosku wpisują się w katalog wydatków kwalifikowalnych zgodnie z dokumentem programowym obejmującym katalogi wydatków kwalifikowaInych i niekwaIifikowalnych w ramach poszczególnych priorytetów oraz działań, Wytycznymi dotyczącymi kwalifikowalności wydatków na lata 2021-2027 oraz regulaminem wyboru projektów, a także rozporządzeniami dot. pomocy publicznej/pomocy de minimis. Ocena prawidłowości sporządzenia wniosku polega na sprawdzeniu czy wszystkie wymagane pola wniosku są wypełnione prawidłowo zgodnie z "lnstrukcją wypełniania wniosku" oraz regulaminem wyboru projektów. Dokonując oceny w ramach wskazanych kryteriów Komisja Oceny Projektów uznała, że nie zostały one spełnione. Wskazano, że część wydatków zaplanowanych przez wnioskodawcę dotyczy poprawy efektywności energetycznej, a tego rodzaju wydatki wyłączone są z możliwości wsparcia w ramach niniejszego konkursu. Wnioskodawca wskazał także wydatki związane z montażem aluminiowych drzwi wejściowych dwuskrzydłowych oszklonych, montażem wewnętrznych skrzydeł drzwiowych płytowych, montażem i malowaniem ościeżnic drewnianych zewnętrznych argumentując ich niezbędność pod kątem dostosowanie ciągów komunikacyjnych do potrzeb osób z niepełnosprawnościami oraz do obowiązujących wymogów bezpieczeństwa i ewakuacji wynikających z planowanego wdrożenia nowej linii technologicznej. Tego rodzaju wydatki nie mogły być uznane za kwalifikowane ponieważ służą przede wszystkim spełnieniu obowiązujących przepisów prawnych z zakresu dostępności i bezpieczeństwa związanych z prowadzoną działalnością, natomiast bezpośrednio nie wpływają na osiągnięcie celu projektu. Za niekwalifikowane należało uznać także wydatki związane wymianą systemu grzewczego. Nie został bowiem wykazany bezpośredni wpływ wymiany systemu grzewczego na ograniczenie wskazanych zasobów lub odpadów wytworzonych w przedsiębiorstwie wnioskodawcy. Z kolei przypadku zadania nr 2 ,,Modernizacja kuchni - zakup środków trwałych" wnioskodawca w piśmie dotyczącym dokonania uzupełnień/poprawy został wezwany do przeniesienia części wydatków do wydatków niekwalifikowanych z uwagi na fakt, że nie wpływają bezpośrednio na osiągnięcie celu projektu oraz dotyczą ograniczenia zużycia energii. Natomiast w przypadku pozostałych wydatków wnioskodawca miał wskazać do zmniejszenia jakiego zasobu/odpadu posłużą, ilość zasobu/odpadu, który ulegnie zmniejszeniu po ich zastosowaniu poprzez wykazanie wartości bazowej oraz docelowej. W złożonych uzupełnieniach wnioskodawca wskazał, że całe wyposażenie kuchni planowane w ramach projektu należy traktować jako jedną kompletną linię technologiczną. W związku z powyższym wszystkie wymienione w dokumentacji aplikacyjnej środki trwałe dotyczące modernizacji kuchni wnioskodawca uznaje za zasadne w zakresie wprowadzenia gospodarki obiegu zamkniętego (GOZ) w przedsiębiorstwie. Rozpoznając protest od oceny formalnej, wskazaną na wstępie uchwałą z dnia 11 marca 2026 r. Zarząd Województwa Podkarpackiego, nie uwzględnił go. W złożonej skardze na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego w sprawie rozpatrzenia protestu, skarżąca zarzuca organowi naruszenie: - art. 68 ustawy wdrożeniowej przez nierzetelną weryfikację prawidłowości oceny projektu i niewłaściwe rozpoznanie protestu, bez rzeczywistego odniesienia się do pełnej treści wyjaśnień, audytu GOZ, biznesplanu i kosztorysu inwestorskiego, - kryterium formalnego Kwalifikowalność zakresu rzeczowego projektu przez błędne przyjęcie, że projekt dotyczy inwestycji z zakresu poprawy efektywności energetycznej, podczas gdy zasadniczy i dominujący cel projektu dotyczy wdrożenia rozwiązań GOZ, w tym odzysku i ponownego wykorzystania wody szarej, ograniczenia zużycia zasobów oraz ograniczenia ilości odpadów, - kryterium formalnego Kwalifikowalność wydatków przez arbitralne uznanie szeregu wydatków za niekwalifikowalne mimo ich technicznego i funkcjonalnego związku z wdrożeniem systemu GOZ oraz mimo przedstawienia szczegółowych wyjaśnień co do niezbędności tych wydatków, - kryterium formalnego Prawidłowość sporządzenia wniosku przez nieproporcjonalne przyjęcie, że opis wydatków był niewystarczający, mimo że Skarżąca złożyła uzupełnienia i wyjaśnienia w odpowiedzi na wezwanie, a dokumentacja po korekcie pozwalała na merytoryczną ocenę projektu, - zasady przejrzystości i należytego uzasadnienia rozstrzygnięcia, polegające na utożsamieniu elementów wspomagających wdrożenie GOZ z samodzielnym projektem efektywności energetycznej oraz na selektywnym pominięciu treści dokumentacji, która wyjaśniała związek wydatków z celem projektu. Ponadto skarżąca podnosi, że organ bezpodstawnie przyjął, że część wydatków wiąże się z poprawą efektywności energetycznej i z tej przyczyny wywiódł niespełnienie kryterium pn. Kwalifikowalność zakresu rzeczowego projektu. Uważa ona, że taka ocena ma charakter redukcyjny i pomija rzeczywisty cel przedsięwzięcia. Zdaniem skarżącej w wyjaśnieniach opisano szczegółowo pozycje kosztorysowe, wskazując ich związek z przebudową instalacji wodno-kanalizacyjnej, montażem zbiorników, dostosowaniem ciągów technologicznych, wymogami sanitarnymi i funkcjonalnym uruchomieniem obiegu zamkniętego wody. Zdaniem skarżącej nie sposób zaakceptować stanowiska organu, zgodnie z którym roboty budowlane towarzyszące wdrożeniu systemu odzysku i ponownego wykorzystania wody szarej miałyby charakter uboczny, fakultatywny albo pozostający poza zakresem rzeczowym projektu. Taka ocena abstrahuje od technicznej istoty planowanej inwestycji oraz od rzeczywistej funkcji spornych wydatków. Wdrożenie instalacji wody szarej nie sprowadza się bowiem do samego zakupu urządzeń czy elementów instalacyjnych, lecz wymaga ich rzeczywistego, trwałego i funkcjonalnego włączenia w istniejącą infrastrukturę budynku. Skarżąca przypomina, że rozstrzygnięcie protestu pomija ponadto tę część audytu GOZ, w której wprost zaznaczono, że inwestycja nie przewiduje unieszkodliwiania ani odzyskiwania odpadów w celu wytwarzania energii oraz że nie dotyczy wyłącznie zmniejszenia zużycia energii. Zdaniem skarżącej organ naruszył zasady rzetelnej i wszechstronnej oceny dokumentacji projektowej, ponieważ zamiast ocenić projekt jako całość, zgodnie z jego rzeczywistym celem, logiką interwencji i funkcjonalnym powiązaniem wydatków, ograniczył się do selektywnego przywołania tych sformułowań, które pozwalały na stworzenie pozoru dominującego energetycznego charakteru przedsięwzięcia. Taka ocena nie odpowiada ani treści dokumentacji naboru, ani treści przedłożonych przez skarżącą dokumentów, ani rzeczywistym uwarunkowaniom technologicznym i sanitarnym prowadzenia działalności gastronomicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie taką ustawą szczególną są przepisy ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2025 r., poz. 1733 ze zm. - dalej jako - ustawa wdrożeniowa). Stosownie do art. 73 ust. 8 pkt 1-3 ustawy wdrożeniowej, w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Według podstawowej zasady określonej przepisem art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinasowania oraz równe traktowanie wnioskodawców (art. 45 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 43 ustawy wdrożeniowej, wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów. Podkreślenia wymaga, że art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowi, że w celu dokonania oceny projektów właściwa instytucja powołuje komisję oceny projektów oraz określa regulamin jej pracy. W skład takiej komisji wchodzą osoby posiadający odpowiednią wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia w dziedzinie objętej programem, w ramach której jest dokonywany wybór projektów. W skład komisji oceny projektów w świetle art. 53 ust. 3 ustawy wdrożeniowej mogą wchodzić eksperci, o których mowa w art. 80. Z takiego rozwiązania ION skorzystała w niniejszej sprawie, zapewniając, że zarówno na etapie oceny pierwotnej jak i ewentualnego rozpatrywania protestu oceny dokonywać będzie 2 ekspertów, spełniających wymagania stawiane im przez ustawę w rozdziale 17 omawianej ustawy. Znaczenie i rola ekspertów przy wyłanianiu w ramach konkursu najlepszych projektów, spełniających określone kryteria, jest taka, ze Sąd de facto warstwy merytorycznej ich oceny nie jest władny kontrolować. Kontrola Sądu powinna zmierzać jedynie do oceny, czy argumentacja oceniających oraz organu w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki dokonanej oceny. Sąd kontroluje jedynie ocenę dokonywaną przez organ w kontekście przestrzegania reguł równości, przejrzystości, bezstronności czy rzetelności w ramach postępowania konkursowego. W szczególności kontroli sądu podlega uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu, które winno wskazywać na przyczyny nieuwzględnienia stanowiska strony. Dlatego też w orzecznictwie akcentowany jest pogląd, zgodnie z którym zarzut naruszenia art. 45 ustawy wdrożeniowej uznać należy za uzasadniony w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru, jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadnienia. Zaakcentować także należy, że przystąpienie do naboru jest równoznaczne z akceptacją przez wnioskodawców przede wszystkim postanowień Regulaminu wyboru, w oparciu o które wyłania się podmioty spełniające kryteria przyjęte w danym naborze, w trybie konkurencyjnym. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek dokonania wstępnej oceny czy wpisuje się w zasady danego naboru, a następnie skonstruowania wniosku w taki sposób, aby spełniał on wymagania określone przez organizatora przede wszystkim w zakresie kryteriów wyboru. W związku z tym, w interesie wnioskodawcy jest szczegółowe zaznajomienie się z zasadami i warunkami danego konkursu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że podczas dokonywania oceny formalnej wniosku skarżącej, organ nie dopuścił się wskazywanych w skardze naruszeń. Zauważyć tutaj trzeba, że zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie przedmiotem projektu było wdrożenie w przedsiębiorstwie P. kompleksowych rozwiązań z zakresu gospodarki o obiegu zamkniętym, których celem miało być ograniczenie negatywnego wpływu działalności gospodarczej na środowisko oraz racjonalizacja wykorzystania zasobów. Projekt obejmował modernizację infrastruktury gastronomicznej, instalację nowoczesnych technologii ograniczających powstawanie odpadów, wdrożenie systemu odzysku i ponownego wykorzystania wody szarej oraz wprowadzenie rozwiązań organizacyjnych i cyfrowych sprzyjających minimalizacji odpadów i wydłużeniu cyklu życia surowców. W treści zaskarżonej uchwały organ precyzyjnie wskazał elementy zakresu rzeczowego projektu, które ze względu na szczegółowe zasady określone w Regulaminie wyboru nie kwalifikują się do objęcia wsparciem w ramach naboru. Słusznie w tym zakresie organ wskazuje, że weryfikacja w przedmiotowym zakresie jest immanentnym elementem oceny kryterium - Kwalifikowalność zakresu rzeczowego projektu. Instytucja Zarządzająca nie ograniczyła swojej oceny wyłącznie do kwestii zmniejszenia zużycia energii w wyniku realizacji projektu, lecz wskazała na szerszy zakres uchybień po dokonaniu kompleksowej analizy całej dokumentacji projektowej. Co nie mniej ważne, wnioskodawca był wzywany do uzupełnienia i poprawy wniosku, jednak nie dokonał stosownych korekt. Trzeba tutaj podkreślić, że ocenie podlegał cały projekt objęty wnioskiem o dofinansowanie wraz z załącznikami. W załączniku nr 13 - Audyt, w punkcie H sam wnioskodawca wskazał, że planowana inwestycja obejmuje szereg działań modernizacyjnych i technologicznych, których celem jest istotne ograniczenie zużycia energii oraz wody w przedsiębiorstwie, a także zwiększenie ogólnej efektywności zasobowej obiektu. Skarżąca wskazuje w treści skargi, że rozstrzygniecie protestu pomija część Audytu GOZ, w której wprost zaznaczono, że inwestycja nie przewiduje unieszkodliwiania ani odzyskiwania odpadów w celu wytwarzania energii oraz że nie dotyczy wyłącznie zmniejszenia zużycia energii. Niemniej jednak z poszczególnych zapisów audytu wynika w sposób jednoznaczny, że zmniejszenie zużycia energii było jednym z podstawowych celów, które na równi z wdrożeniem systemu odzysku i ponownego wykorzystania wody szarej mały być zrealizowane w ramach projektu. Słusznie zatem Instytucja zarządzająca uznała, że nie zostało spełnione kryterium - Kwalifikowalność zakresu rzeczowego projektu, ponieważ zgodnie z zapisem pkt 4.8 Regulaminu wyboru z wsparcia wyłączone są inwestycje z zakresu poprawy efektywności energetycznej. Jeżeli zaś chodzi o kryterium - Kwalifikowalności wydatków, to wnioskodawca był wzywany do scharakteryzowania podanych robót pod kątem ich niezbędności dla instalacji systemu odzysku wody szarej (kwalifikowanych) oraz związanych z remontem i wymianą jak np. piece, stolarka okienna drzwiowa, oświetlenie itd. (niekwalifikowanych). Instytucja Organizująca Nabór sygnalizowała również wnioskodawcy konieczność wyłączenia z wydatków kwalifikowalnych i dofinansowania kosztów dotyczących zakupów środków trwałych uznanych za niekwalifikowalne, z uwagi na brak ich bezpośredniego wpływu na osiągnięcie celu projektu. Ostatecznie wnioskodawca nie zastosował się do tych uwag i nie poprawił zakresu rzeczowego projektu. Słuszne w tym zakresie jest stanowisko organu, że elementy wyposażenia takie jak między innymi stoły przyścienne, baterie zlewozmywakowe, regały magazynowe, drukarka etykiet, kapslownica, oprawa hermetyczna Led, lampa owadobójcza nie są niezbędne do osiągnięcia celu projektu w zakresie wdrażania we własnej działalności rozwiązań gospodarki obiegu zamkniętego, której celem jest zwiększenie ponownego wykorzystania surowców, recyklingu materiałów i efektywnego gospodarowania zasobami w kierunku priorytetowych procesów określonych w hierarchii sposobów postępowania z odpadami (zapobieganie, minimalizacja, sortowanie, ponowne użycie, recykling), w tym m.in. zmiany procesów produkcyjnych w celu przejścia z modelu liniowego na cyrkularny, gospodarowanie wodą w zakładach przemysłowych (projekty mające na celu zmniejszenie zużycia wody, zamknięcie jej w obieg zamknięty, a także powtórne jej wykorzystanie). Należy wskazać, że zasadniczy cel projektu określony we wniosku o dofinansowanie dotyczył modernizacji infrastruktury gastronomicznej, instalacji nowoczesnych technologii ograniczających powstawanie odpadów, wdrożenia systemu odzysku i ponownego wykorzystania wody szarej oraz wprowadzenia rozwiązań organizacyjnych i cyfrowych sprzyjających minimalizacji odpadów i wydłużeniu cyklu życia surowców. Planowane do zakupu elementy wyposażenia, o których mowa wyżej, miały z punktu widzenia celów interwencji programu charakter wyposażenia pomocniczego oraz uzupełniającego i nie stanowią kluczowych urządzeń technologicznych istotnych w realizacji rozwiązań z zakresu GOZ. Warto zaznaczyć, że celem projektu była modernizacja infrastruktury gastronomicznej w celu wdrożenia w przedsiębiorstwie kompleksowych rozwiązań z zakresu gospodarki o obiegu zamkniętym, których celem jest ograniczenie negatywnego wpływu działalności gospodarczej na środowisko oraz racjonalizacja wykorzystania zasobów, a nie kompleksowa wymiana całej infrastruktury kuchennej. Zasadnie zwraca organ tutaj uwagę na to, że wydatki kwalifikowane projektu powinny zostać określone w sposób na tyle szczegółowy, aby nie budziły wątpliwości co do ich kwalifikowalności oraz umożliwiły weryfikację, czy zostały zaplanowane w sposób racjonalny, celowy, z zachowaniem zasady uzyskania najlepszych efektów z poniesionych nakładów. Należy w tym miejscu zauważyć, organ nie kwestionuje podnoszonej w treści skargi niezbędności elementów wyposażenia pomocniczego dla zachowania standardów sanitarnych i zgodności procesu technologicznego z prawem. Wskazuje jednak, że obowiązki w tym zakresie ciążą na skarżącej niezależnie od realizacji projektu w zakresie GOZ, zaś wsparcie w ramach działania, o które chodzi w sprawie nie może w świetle przywołanych dokumentów systemu realizacji zostać przeznaczone na dostosowanie procesów technologicznych w zakresie obróbki żywności do zgodności z prawem powszechnie obowiązującym. Nie można zgodzić się z zarzutem skarżącej, że Instytucja Zarządzająca w trakcie wyboru projektów do dofinansowania naruszyła nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie protestu wniesionego przez skarżącą zawiera szczegółową, jednoznaczną, rzetelną i przejrzystą analizę kwestionowanych przez nią kryteriów oceny, z rozważeniem zarzutów zamieszczonych w proteście, jak również przytacza powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu. To, że stanowisko zajęte przez Instytucję Zarządzającą jest odmienne od stanowiska skarżącej nie oznacza, że uzasadnienie protestu jest wadliwe w stopniu uzasadniającym uchylenie wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Instytucja Zarządzająca odniosła się do wszystkich zarzutów wskazanych w proteście, przedstawiając na czym polegało niespełnienie kryteriów formalnych. W ocenie Sądu uzasadnienie oceny wniosku skarżącej w zakresie kwestionowanych kryteriów formalnych poddawało się weryfikacji sądowej i zgodzić się należy z organem, że projekt skarżącej nie spełniał wymagań w tym zakresie. Pominięcie wytkniętych braków w zakresie spornego kryterium, albo odmienna jego ocena zgodna z oczekiwaniem strony skarżącej, w istocie prowadziłaby do modyfikacji warunków konkursu, co przecież wpływałoby bezpośrednio na przebieg naboru z naruszeniem przez organ zasady równości stron i bezstronności organu. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek przedłożenia projektu w takiej formie, aby możliwe było jego poddanie ocenie. Znając treść kryteriów oraz ich znaczenie w procedurze konkursowej, wnioskodawca powinien był podjąć wszelkie działania niezbędne do jednoznacznego wykazania ich spełnienia i wypełnienia w tym zakresie wezwań kierowanych przez ION. Instytucja ta nie jest uprawniona do sporządzania ani uzupełniania dokumentacji w imieniu wnioskodawcy, a jej rola ogranicza się do weryfikacji przedstawionych materiałów w oparciu o obowiązujące kryteria, gdyż odmienne podejście oznaczałoby złamanie zasady równego traktowania wnioskodawców i nierówne traktowanie zwłaszcza tych, którzy przygotowali poprawne i kompletne wnioski o dofinansowanie wraz załącznikami. Organ kierując się przytoczonymi i omówionymi w zaskarżonym akcie zapisami Regulaminu wyboru i jego załączników działał zgodnie z ustalonymi zasadami, równymi dla wszystkich wnioskodawców. Kwestionowana przez skarżącą ocena wniosku o dofinasowanie zawarta w zaskarżonym negatywnym rozpatrzeniu protestu, nie jest dowolna i mieści się w granicach logicznego rozumowania, a przy tym jest spójna, wyczerpująca, odpowiada zasadom doświadczenia życiowego oraz pozostaje w związku z dokumentacją naboru i ustalonymi kryteriami. Sposób procedowania organu w zakresie oceny przedmiotowego wniosku o dofinasowanie Projektu nie naruszył też zasad określonych w ustawie wdrożeniowej, szczególnie wskazanych w petitum skargi. W konsekwencji nie sposób stwierdzić, że organ uchybił wynikającym z treści art. 45 § 1 ustawy wdrożeniowej zasadom przejrzystości, rzetelności i bezstronności, a przede wszystkim pod tym kątem odbywa się kontrola sądowa trybu konkursowego. Wobec niezasadności podniesionych w skardze zarzutów, mając na uwadze, że ocena projektu przeprowadzona została w sposób nienaruszający prawa, Sąd na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej oddalił skargę.