I SA/Po 780/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Mirella Ławniczak (sprawozdawca) Sędzia WSA Michał Ilski Protokolant sekretarz sądowy Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2026 r. sprawy ze skargi K. S.A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 18 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na urządzanie loterii promocyjnej oddala skargę.

Decyzją z dnia 31 października 2025 r, o nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej odmówił K. S.A z siedzibą w W. udzielenia zezwolenia na urządzanie loterii promocyjnej pod nazwą "[...]". Decyzję wydano w oparciu o art. 207 i art. 201 Ordynacji podatkowej oraz art. 2 ust.1 pkt 10 , art.7 ust.1, art.8,art.13,art.32 ust.4, art.60 ust.1 ust.3,ust.4 ustawy o grach hazardowych. W toku postępowania ustalono nast. stan faktyczny. W dniu 9 września 2025 do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wpłynął wniosek K. S.A o udzielenie zezwolenia na urządzenie na terenie całego kraju ,w okresie od 3 listopada 2025 r. do 12 lutego 2026 r. loterii promocyjnej po nazwą " [...] ".Do wniosku załączono projekt regulaminu planowanej loterii , dokumenty potwierdzające legalność źródeł pochodzenia środków finansowych ,aktualne zaświadczenie o niezaleganiu z zapłatą należności celnych z 5 września 2025 r. wystawione przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. oraz pełnomocnictwo .Stronę wezwano do uzupełnienia wniosku; wezwanie organu zrealizowano, a następnie po wyznaczeniu 7 dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału wydano w/w rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ przywołując treść art.2 ust.1,art. 3,7 ust.1,art.8, 13, 32 ust.4, 60 ust.1,ust.3,ust. 4 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych stwierdził, że warunki urządzania gier hazardowych zostały szczegółowo uregulowane w ustawie o grach hazardowych ,a działalność tego rodzaju jest dozwolona wyłącznie na zasadach w niej przewidzianych i podlega kontroli Państwa. Istotnym elementem związanym z ustawową definicją loterii promocyjnej jest promocyjny charakter organizowanego przedsięwzięcia. Dla organizatora zamierzonym efektem jest promocja, która w rezultacie pozwoli na zwiększenie sprzedaży promowanych towarów lub usług. Organizator w ten sposób stara się zainteresować konsumenta ofertą , a tym samym zwiększyć jego aktywność w tym zakresie (czyli zwiększyć zainteresowanie). Ma głównie na celu promowanie marki oferowanych produktów lub usług poprzez dotarcie do największej grupy odbiorców. Z uwagi na ochronę konsumenta ,zdrowia publicznego i etyki rynkowej nie każda branża może promować swoje produkty i usługi. Ograniczenia dotyczą określonych branż. Wprawdzie definicja loterii promocyjnej z art. 2 ust.1 pkt 10 ustawy o grach hazardowych nie przewiduje katalogu towarów , które nie mogą być przedmiotem loterii promocyjnej , ale organ zezwalający na urządzanie loterii zobowiązany jest zbadać , czy proponowana loteria nie narusza nie tylko ustawy o grach hazardowych, ale także innych aktów prawa obowiązujących na ternie kraju. W tym zakresie badaniu podlega wniosek i regulamin loterii .Z przedłożonego regulaminu loterii "[...]" wynika, że towarem promocyjnym jest piwo , które podlega ograniczeniom reklamowym i promocyjnym na podst. art. 13 1 ust.1 ustawy z dnia 26 października 1984 – o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Ustawa ta ma na celu zminimalizowanie negatywnych społecznie skutków spożywania alkoholu oraz ograniczenie jego spożycia. Zgodnie zaś z w/w artykułem – zabrania się na obszarze kraju reklamy i promocji napojów alkoholowych ,z wyjątkiem piwa ( którego reklama i promocja jest dozwolona w zakresie określonym w ustawie).Przytaczając definicje promocji napojów alkoholowych oraz reklamy napojów alkoholowych zawartych w w/w ustawie organ uznał, że zapisy regulaminu naruszają przepisy ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi , w szczególności art. 13 1 ust.1 pkt 5 i ust.3 uwt. Zgodnie z pkt 9.1 regulaminu towarem objętym promocją są piwa o nazwie [...] i [...] ( produkty promocyjne ) we wszystkich wariantach pojemnościowych ,w tym butelki i puszki , produkowane przez K. P. dostępne w sprzedaży w sklepach sieci B. .W pkt 9.3 regulaminu określono warunki udziału w loterii. Aby wziąć w niej udział należy zakupić 6 sztuk dowolnych produktów promocyjnych jednorazowo (jeden opłacony paragon zakupu) w dowolnym sklepie Sieci B. ,a następnie dokonać zgłoszenia do loterii poprzez wejście na stronę loterii i wypełnienie formularza zgłoszeniowego (pkt 9.3 Regulaminu).Jeden paragon stanowi podstawę do jednego zgłoszenia. W ciągu dnia uczestnik ma prawo do zrealizowania maksymalnie 5 zgłoszeń. Zdaniem organu takie sformułowania zapisów regulaminu budzą strzeżenia z uwagi na treść wspomnianego wyżej art. 13 1 ust.1 pkt 5 uwt. Wynika to m.in. z faktu ,że objęte promocją piwo o nazwie [...] dostępne jest w kilku wariantach pojemnościowych w butelkach 330 ml,500 ml,650 ml oraz puszkach 500 ml, a zawartość alkoholu w tym wyrobie wynosi 5,2 %. Przesądza o powyższym też zapis o konieczność jednorazowego zakupu 6 sztuk produktów promocyjnych oraz o możliwość dokonania 5 zgłoszeń każdego dnia. Organ uznał, że przekaz społeczny odnośnie dziennego spożycia 6 piw zawierających 5,2 % alkoholu jest zdecydowanie negatywny .Nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu ,a jego konsumpcja jest związana z nieodłącznym ryzykiem zdrowotnym. W niniejszej sprawie, zdaniem organu istnieje zachęta do nadmiernego spożycia alkoholu. Wprawdzie produktem promocyjnym jest również piwo o nazwie [...] (wariant bezalkoholowy) , ale którego promocja budzi z kolei zastrzeżenia w świetle art. 13 1 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Zgodnie z nim: zabrania się reklamy , promocji produktów i usług , których nazwa znak towarowy, kształt graficzny lub opakowanie wykorzystuje podobieństwo lub jest tożsame z oznaczeniem napoju alkoholowego lub innym symbolem obiektywnie odnoszącym się do napoju alkoholowego .Zdaniem organu zarówno w przypadku piwa [...], jak i [...] rozmieszczenie elementów graficznych na obu rodzajach piwa jest takie samo. Kształt butelek i puszek jest identyczny. Różnica występuje tylko w kolorystyce. Organ odnosząc się do przedstawionej wraz z wnioskiem opinii prawnej z 21 lipca 2025 roku sporządzonej przez radcę prawnego E. J.-K. oraz korespondencji prowadzonej z Krajowym Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom stwierdził, że dokumenty te nie dotyczą planowanej loterii i nie mają w pływu na ustalenia stanu faktycznego w sprawie. Strona, reprezentowana przez pełnomocnika złożyła odwołanie. W środku zaskarżenia zarzuciła naruszenie art. 210 §1 pkt 4 Ordynacji podatkowej poprzez brak wskazania podstawy prawnej rozstrzygnięcia ,naruszenie art. 121 §1 w zw. z art. 191 §1 O.p poprzez pominięcie przedłożonych dowodów, naruszenie art. 210 §1 pkt 6 oraz § 4 O.p poprzez niewystarczające uzasadnienie decyzji, art.8 i 2 Kpa poprzez nieuzasadnione odstąpienie od utrwalonej praktyki orzeczniczej w analogicznych stanach faktycznych i prawnych. Naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 131 ust.3 oraz 131 ust.1 pkt 5 poprzez błędną wykładnię i przyjęcie , że loteria promocyjna napojów bezalkoholowych stanowi zakazaną promocję napojów alkoholowych oraz ,że planowana loteria zachęca do nadmiernego spożywania alkoholu. W uzasadnieniu wskazano ,że stanowiące podstawę wydania decyzji przepisy nie dawały organowi podstawy do odmowy udzielenia zezwolenia na organizację loterii promocyjnej , co skutkuje przyjęciem ,że została wydana bez podstawy prawnej. Podkreślono ,że organ bez uzasadnionej przyczyny odstąpił od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim stanie faktycznym i prawnym. Dalej skarżący podniósł ,że celem przepisu z art. 131 ust.3 jest zakazanie reklamy i promocji produktów , które choć nie stanowią napojów alkoholowych , to de facto rozpowszechniają znak towarowy /promują alkohole objęte zakazem reklamy i promocji. Natomiast piwo alkoholowe nie zostało objęte zakazem reklamy i promocji , tym samym nie może nim być objęte .Organ dokonał rozszerzającej wykładni tego przepisu w oderwaniu od celu ustawy i zakresu jej stosowania. Wskazano w uzasadnieniu na trwające powszechnie kampanie reklamowe/promocyjne piw bezalkoholowych. Piwo bezalkoholowe to samodzielny produkt traktowany jako odrębna kategoria rynkowa ,a jego reklama nie stanowi formy zastępczej dla działania marketingowego względem piwa alkoholowego. Do odwołania załączono cztery decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczące loterii promocyjnej piwa bezalkoholowego oraz 3 uchwały Zespołu Orzekającego Komisji Etyki Reklamy dotyczące reklamy piwa alkoholowego i bezalkoholowego. Organ II instancji decyzją z dnia 18 lutego 2026 roku, o nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano ,że realizacja obowiązku zatwierdzenia regulaminu nakłada na organ orzekający wymóg prowadzenia wnikliwej i kompleksowej analizy jego postanowień. Proces weryfikacji takiego regulaminu uwzględnienia całokształtu przepisów obowiązujących w krajowym porządku prawnym, a więc nie tylko w obszarze ustawy o grach hazardowych, ale także ustawy o wychowaniu trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. W ocenie organu użycie przez ustawodawcę pojęcia "nadmiernego spożycia alkoholu" choć niedookreślone, nakłada na organ obowiązek dokonania każdorazowej, zindywidualizowanej analizy mechanizmu planowanego przedsięwzięcia pod kątem jego wpływu na podstawy konsumentów oraz realizację celów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Zasadnie organ I instancji oparł się na potocznym i zwyczajowym rozumieniu pojęcia "nadmierne spożycie alkoholu" .Analiza regulaminu wykazała, że dążenie do maksymalizacji szans na wygraną i wypełnienie limitów zgłoszeniowych może skłonić uczestnika do jednorazowego zakupu nawet 30 sztuk półlitrowych butelek piwa o zawartości 5,2% alkoholu każda. Podkreślono ścisły związek pomiędzy zakupem towaru ,a jego spożyciem – uzależnienie wygranej od zakupu dużej ilości alkoholu tworzy silny bodziec ekonomiczny i psychologiczny do jego zwiększonej konsumpcji. Pojęcie "nadmierne spożycie alkoholu " zmienia się wraz ze wzrostem świadomości zdrowotnej społeczeństwa oraz pogłębieniem wiedzy na temat korelacji między konsumpcją alkoholu ,a zagrożeniami społecznymi . Obecnie termin ten jest interpretowany szerzej , obejmując również konsumpcję kiedyś w odbiorze społecznym uznawaną za umiarkowaną . W ocenie organu tak sformułowany regulamin stanowi zachętę do nabywania napojów alkoholowych w ilościach sugerujących spożycie nadmierne i szkodliwe .Uzależnienie korzyści w grze od zakupu znacznej liczby opakowań stoi w bezpośredniej sprzeczności z interesem publicznym oraz celami ustawowymi w zakresie ochrony zdrowia publicznego .Stanowisko organu znajduje uzasadnienie w stanowisku Krajowego Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom z dnia 9 września 2025 r, nr [...] Opinia ta miała jednak charakter wyłącznie pomocniczy ,a organ samodzielnie ocenił przesłanki w zakresie zastosowania przepisów z art. 13 1 ust 1 pkt 5 oraz art.131 ust.3 ustawy. W odniesieniu do kwestii tzw. promocji pośredniej organ w ślad za organem I instancji przyjął, że dopuszczalność organizacji loterii promocyjnej piwa bezalkoholowego jest ściśle uwarunkowana całkowitym wyeliminowaniem elementów wizualnych i nazewnictwa wywołujących u odbiorców skojarzenia z wariantem alkoholowym danej marki. Przywołana w art. 131 ust.3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi norma ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Każda forma aktywności promocyjnej , która poprzez łudzące podobieństwo do produktu alkoholowego zmierza do utrwalenia wizerunku danej marki alkoholowej w świadomości konsumentów stanowi naruszenie ustawowego zakazu. Przywołano w tym zakresie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 stycznia 2003 ,sygn. K 2/02 , w którym Trybunał wskazał ,że reklama produktu niealkoholowego oznaczonego znakiem kojarzonym z alkoholem stanowi faktycznie równoległą reklamę napoju alkoholowego korzystając z wizerunku handlowego ukształtowanego przez marketing alkoholu. Analizując zarzuty odwołania związane z naruszeniem utrwalonej praktyki orzeczniczej organ II instancji szeroko odniósł się do poszczególnych loterii promocyjnych wskazanych przez odwołującego i wskazując że zindywidualizowany charakter postępowań w przedmiocie wydawania zezwoleń jest konsekwencją stwierdzenia przesłanek uniemożliwiających zatwierdzenie projektu regulaminu ze względu na jego sprzeczność z przepisami ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Rozstrzygnięcia organów o zbliżonym stanie faktycznym nie mogą mieć więc znaczenia dla poszczególnych rozstrzygnięć. Stąd też niezasadnym był zarzut o naruszeniu zasady równego traktowania podmiotów znajdujących się w tożsamej sytuacji faktycznej i prawnej. Strona skorzystała z prawa skargi do WSA w Poznaniu. W skardze zarzuciła organom: - naruszenie art. 169 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymywanie mocy decyzji organu I instancji , pomimo wezwania skarżącej do przedstawienia opinii Krajowego Centrom Przeciwdziałania Uzależnieniom jako niezbędnej do rozstrzygnięcia sprawy przy jednoczesnym stwierdzeniu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ,że stanowi ona jedynie dodatkowe uzasadnienie rozstrzygnięcia .W konsekwencji zd. skarżącej nie wyjaśniono w decyzji jednoznacznego charakteru prawnego tej opinii dla rozstrzygnięcia sprawy. - naruszenie art. 121 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców oraz art.32 ust.1 i 2 Konstytucji RP poprzez odstąpienie od utrwalonej praktyki rozstrzygania wniosków dotyczących zezwoleń na loterie promocyjne dotyczących piwa bezalkoholowego bez wskazania , jakie konkretne okoliczności przemawiają za brakiem ich uznania – naruszenie art. 121 §1 , art. 122, art. 187 oraz art. 191 Op w zw. z art. 32 ust.4 ustawy o grach hazardowych poprzez naruszenie zasad prowadzenia postępowania dowodowego oraz swobodnej oceny dowodów przejawiające się w oparciu rozstrzygnięcia na opinii KCPU z dnia 9 września 2025 r. - zaakceptowaniu opinii KCPU jako elementu materiału dowodowego, pomimo że nie dotyczy ona oceny faktów , lecz oceny zgodności tych faktów z przepisami prawa, zastosowaniu podwójnego standardu przy ocenie materiału dowodowego polegającego na pominięciu przedłożonych przez spółkę dokumentów w postaci korespondencji spółki kierowanej do KCPU w analogicznej sprawie oraz opinii prawnej z 21 lipca 2025r. dot. dopuszczalności reklamy i promocji piwa bezalkoholowego przy jednoczesnym przyjęciu opinii KCPU za dodatkowe uzasadnienie rozstrzygnięcia . W zakresie naruszenia przepisów prawa materialnego zarzucono naruszenie art. 131 ust.3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu ,że przepis ten zakazuje reklamy i promocji piwa bezalkoholowego oznaczonego w sposób podobny do piwa alkoholowego tej samej marki również wówczas , gdy piwo alkoholowe może być legalnie reklamowane i promowane na gruncie art. 13 1 ust .1 ,a zatem gdy nie zachodzi żadne obejście zakazu reklamy napojów alkoholowych , podczas gdy prawidłowa wykładnia celowościowa i systemowa art.131 ust.3 prowadzi do wniosku ,że przepis ten służy wyłącznie zapobieganiu obchodzenia zakazów reklamy napojów alkoholowych poprzez stosowanie ich oznaczeń do produktów bezalkoholowych i traci swoje ratio legis w sytuacji, gdy napój alkoholowy , do którego oznaczeń nawiązuje promowany produkt bezalkoholowy sam podlega dozwolonej reklamie i promocji .Zaproponowana przez organ wykładnia prowadzi do paradoksu normatywnego w świetle którego producent piwa alkoholowego może legalnie organizować loterie promocyjną obejmująca piwo alkoholowe , natomiast nie może organizować tożsamej loterii obejmującej piwo bezalkoholowe tej samej marki , mimo ,że piwo takie nie generuje jakiejkolwiek szkodliwości społecznej ,a wręcz przeciwnie przyczynia się do ograniczenia spożycia alkoholu w społeczeństwie -naruszenie art. 131 ust.1 pkt 5 ustawy poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu ,że mechanizm regulaminu loterii przewidujący minimalny jednorazowy zakup 6 sztuk produktów jako warunek jednego zgłoszenia przy limicie 5 zgłoszeń dziennie stanowi zachętę do nadmiernego spożycia alkoholu, podczas gdy produkty objęte promocją obejmują napoje bezalkoholowe w stosunku do których kwestia nadmiernego spożycia alkoholu nie może mieć zastosowania .Ponadto organ błędnie utożsamił limit zakupowy z limitem spożycia ,a wnioski organu w tym zakresie są abstrakcyjne i hipotetyczne. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko. Strona w replice odpowiedzi na skargę podniosła niezasadność wezwania strony o opinię KPCU z dnia 26 września 2025 r, nieuprawnione odniesienie do wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 lipca 2013 r, sygn.VI SA/Wa 638/13, nieuzasadnione odstąpienie od dotychczasowej praktyki, naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów .Wreszcie na przykładzie innych kampanii reklamowych zarzucono błędną wykładnię art. 13 1 ust.3 Ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Wojewódzki Są Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 25 listopada 2025 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na urządzanie loterii promocyjnej . Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 o grach hazardowych (Dz.U. 2025,595 t.j, dalej u.g.h.) do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (dalej: o.p.), chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa, stosuje się odpowiednio również do kar pieniężnych, w myśl art. 91 u.g.h. Stosownie do treści art. 60 ust. 1 u.g.h. podmiot ubiegający się o koncesję lub zezwolenie przedstawia organowi właściwemu do ich udzielenia, do zatwierdzenia, projekt regulaminu urządzanej gry hazardowej. Regulamin gry hazardowej określa zasady tej gry oraz sposób spełniania warunków ustawowych związanych z jej urządzaniem (ust. 1a). Regulamin gry hazardowej, a także jego każdorazową zmianę, zatwierdza minister właściwy do spraw finansów publicznych, z wyjątkiem ust. 3 (ust. 2). W myśl art. 61 ust. 1 u.g.h. regulamin gry hazardowej, z wyjątkiem ust. 2 i 3, określa: 1) nazwę podmiotu urządzającego grę lub turniej; 2) szczegółowe warunki i zasady gry lub turnieju, w tym określenie wygranych, terminu oraz miejsca gry lub turnieju; 3) prawa i obowiązki uczestników gry lub turnieju; 4) tryb i terminy rozpatrywania reklamacji oraz tryb i termin zgłaszania roszczeń zgłaszanych przez uczestników gry lub turnieju; 5) wysokość kapitału gry lub turnieju, przeznaczonego do natychmiastowej wypłaty wygranych. Zgodnie z kolei z art. 60 ust.3 tej ustawy -zatwierdzania regulaminu loterii fantowej, loterii audioteksowej, gry bingo fantowe i loterii promocyjnej oraz zmian tych regulaminów dokonuje Dyrektor Izby Administracji Skarbowej. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie, czy w warunkach ustalonego przez organy stanu faktycznego, niekwestionowanego przez stronę, istniała podstawa do oceny, że podjęte przedsięwzięcie, polegające na urządzeniu loterii promocyjnej pod nazwą "[...] " narusza przepisy ustawy z dnia 26 października 1982 – wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. 2023,2151 t.j., dalej uwt) tj. art. 131 ust.1 pkt 5 i ust.3 tej ustawy. W regulaminie loterii promocyjnej , w jej pkt 9.1 wskazano, że przedmiotem loterii jest promocja piwa o nazwie [...] i [...] we wszystkich wariantach pojemnościowych, w tym butelki i puszki ,produkowanych przez K. P. dostępnych w sprzedaży w sklepach Sieci B. .W pkt 9.3 zastrzeżono, że warunkiem udziału w loterii jest spełnienie nast. warunków i działań: -zakup 6 dowolnych produktów promocyjnych jednorazowo ,w dowolnym sklepie , na podstawie opłaconego paragonu zakupu -dokonanie zgłoszenia do loterii i zarejestrowanie go na podstawie m.in. numeru paragonu i daty zakupu W pkt.9. 5 wskazano dalej ,że w ciągu jednego dnia uczestnik ma prawo do zarejestrowania maksymalnie 5 zgłoszeń. Zapisy będącej przedmiotem postępowania loterii wprawdzie pośrednio określają dzienny próg maksymalnej ilości nabytego promowanego produktu , ale z kolei dotyczą każdej pojemności , każdego dostępnego w zakresie każdego promowanego produktu opakowania we wszystkich sklepach Sieci B.. Czyli, aby skorzystać z loterii/promocji należy w ocenie sądu przekroczyć rozsądną dzienną porcję takiego produktu. Uprzedzając argument o braku definicji "rozsądnej porcji" czy choćby odniesienia do niego w ustawie, podnieść należy ,że także w odniesieniu do pojęcia "nadmiernego spożycia" w rozumieniu art.13 1ust 1 pkt 5 uwt ustawodawca użył pojęcia niedookreślonego .Celowo posłużył się pojęciem ocennym, odsyłającym raczej do treści przekazu, a nie faktycznej ilości spożywanego alkoholu. Rację ma organ twierdząc ,że przekaz społeczny odnośnie spożycia dziennego 6 piw zawierających 5,2% alkoholu jest zdecydowanie negatywny ,ostrzegający przed poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi i społecznymi . W zakresie przesłanek dozwolonej promocji piwa ta wskazana w pkt 5 , wiąże się bezpośrednio z kolejną , również określoną nie ilościowo, ale jakościowo. Pierwsza (pkt 5) zakazuje zachęcania do przekraczania umiaru, druga wskazana w pkt 6 zakazuje jego deprecjonowania. W obu przypadkach mamy do czynienia z nieprzekraczaniem "nadmierności", ale kierunek oddziaływania jest inny. Zawsze jednak zakazy łączą się z uniemożliwieniem przypisywania alkoholowi pozytywnych cech/właściwości i to w sposób zniekształcający ocenę ryzyka przez odbiorcę. Ocena takich właściwości została dokonana przez organ prawidłowo. W przypadku ocenianej loterii istnieje też bodziec ekonomiczny dla nabywcy poprzez możliwą ilość nabytego piwa, co oczywiście nie oznacza i tu rację ma skarżąca, że wymaga on natychmiastowego spożycia. W ocenie sądu jednak prawo do zarejestrowania, czyli w praktyce prawo do zrealizowania 5 zakupów po minimum 6 sztuk piwa nie jest racjonalnym zakupem i wiąże promocję z konsumpcją . Element każdej pojemności też ma tu decydujące znaczenie. Właściwie jedynym ograniczeniem wolumenu jest 5 krotność nabycia w ciągu doby. Dobowy wyznacznik nabycia takiej ilości piwa ma w ocenie sądu związek bardziej z jego zużyciem niż zaopatrzeniem, bo opłaca się nabyć w ciągu doby jak najwięcej alkoholu i nie stanowi w żadnym razie o "umiarkowanej konsumpcji". Limit dobowy nabycia obala też tezę o zaopatrzeniowym charakterze tego produktu. Komunikuje ona kilkukrotny powrót do sklepu w ciągu doby, co bardziej skłania do uznania konsumpcji bieżącej, a nie na zapas. Skoro więc regulamin loterii celowo strukturyzuje nagrodę wokół nie jednorazowego wolumenu, ale powtarzalnych odrębnych zakupów w ciągu dnia, to rację ma organ w zaskarżonej decyzji twierdząc ,że istnieje ścisły związek pomiędzy zakupem towaru , a jego spożyciem . Nie znajdują więc uzasadnienia zarzuty skargi odnośnie błędnej wykładni art. 13 1 ust.1 pkt 5 uwt. W tym zakresie bezzasadne są także zarzuty skargi i pisma procesowego z dnia 17 lipca 2026 roku odnośnie podstaw wezwania wnioskodawcy o dostarczenie opinii Krajowego Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom oraz jej oceny. W pierwszej kolejności podnieść należy ,że Centrum jest wyspecjalizowaną agendą Ministra Zdrowia, utworzoną w roku 2022 w wyniku połączenia Krajowego Biura do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii oraz Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Opinia tego organu nie ma jednak mocy wiążącej , jest zwykłym dowodem w rozumieniu art.181 Ordynacji podatkowej. Ordynacja podatkowa w zasadzie nie wprowadza hierarchii mocy dowodowej poszczególnych środków dowodowych, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 193 i 194 o.p. Opinia charakteru takiego nie ma .Powyższy charakter stanowiska KCPU wynika wprost z decyzji organu I instancji , który wbrew zarzutowi skargi samodzielnie dokonał tak ustaleń faktycznych , jak i ocen prawnych ,a organ II instancji stanowisko to w całości podzielił. Sąd zwraca uwagę ,że trudno zarzucić organom oparcie się na powyższej opinii ,skoro w istocie zawiera ona jedynie stwierdzenie ,że sporne punkty loterii naruszają określone zakazy, ale brak w niej szczegółowego uzasadnienia. Tymczasem stanowisko organów jest pełne i wyczerpujące w zakresie przesłanek i promocji spornych produktów. Stąd też niezasadny jest zarzut braku samodzielnej i autonomicznej oceny przesłanek, skoro opina KCPU w ogóle ich nie zawiera. Kwestia zasadności wezwania o opinię pozostaje bez wpływu na wynik postępowania i nie było potrzeby wyjaśnienia charakteru tej opinii w świetle wyczerpującego stanowiska organu w zaskarżonych decyzjach. Nawet dowody zebrane z uchybieniem procedury nie tracą automatycznie waloru dowodu w rozumieniu art. 1801 O.p., lecz waga tych uchybień oraz ich wpływ na prawidłowość postępowania powinny być rozważone przez sąd przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdza ,że organ odniósł się do opinii w sposób prawidłowy tj. wskazując na jej jedynie doradczy, nie wiążący charakter. Stwierdzono bowiem jedynie, że stanowisko organu i KCPU jest zbieżne, a sąd to stanowisko podziela. Wbrew też zarzutowi nr [...] skargi, organ odniósł się w uzasadnieniu do innych loterii promocyjnych organizowanych przez skarżącą wskazując na zindywidualizowany charakter każdego zezwolenia .Podobne stanowisko zajął w kwestii korespondencji skarżącej z Krajowym Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom oraz opinii prawnej z 21 lipca 2025 roku. Organ zrealizował więc zasadę określoną w art. 191 Op. bo pierwsze dysponował materiałem kompletnym, a po drugie odniósł się tak w decyzji organu I, jak i II instancji do dowodów przedłożonych przez stronę (k.[...] organu I instancji, k.[...],II instancji k.[...]).Natomiast fakt ,że nie w sposób zgodny z oczekiwaniami skarżącej nie podważa prawidłowości tych decyzji. W kwestii niewłaściwej wykładni art. 13 1 ust. 3 uwt oraz związanych z tym przepisem zarzutów sąd stwierdza ,że skoro w jednej loterii występują [...] i [...], to należy przyjąć, że promowany jest produkt alkoholowy ,a nie tylko jego odpowiednik, więc ocena całej loterii zostaje poddana reżimowi z art. 13 1 ust.1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, niezależnie od ustaleń dotyczących ust.3 tego przepisu. Niemniej uwzględniając zarzuty skargi i zakres rozpoznania sąd stwierdza, że również w tej części stanowisko organu jest prawidłowe. Zgodnie z art. 131 ust. 3 u.w.t.p.a. zabrania się reklamy, promocji produktów i usług, których nazwa, znak towarowy, kształt graficzny lub opakowanie wykorzystuje podobieństwo lub jest tożsame z oznaczeniem napoju alkoholowego lub innym symbolem obiektywnie odnoszącym się do napoju alkoholowego. Producenci napojów bezalkoholowych przedstawiają je w przekazach reklamowych jako realną alternatywę wobec piwa zawierającego alkohol. Należy jednak zauważyć, że sam fakt niezawierania alkoholu przez ten nowy rodzaj napoju nie sprawia automatycznie, że spożywanie, nabywanie, a w szczególności dopuszczalność reklamy takiego napoju z pominięciem regulacji zawartej w komentowanym przepisie jest zabiegiem pożytecznym, koniecznym i zgodnym z regulacją przeciwdziałania alkoholizmowi. Nie sposób nie zauważyć, że promowanie piwa bezalkoholowego i popularyzowanie ich spożycia cementuje pewne zachowania społeczne, w których tradycyjnie przy pewnych okazjach pojawia się szeroko rozumiane piwo. Należy też podkreślić, że w większości przypadków piwa bezalkoholowego mają nazwy i znaki towarowe, które są podobne do nazw i znaków towarowych produktów zawierających alkohol. Sąd nie podziela zarzutów tak skargi, jak i odwołania co do błędu w wykładni tego przepisu odnośnie promocji piwa bezalkoholowego. Otóż w treści art. 13 1 ust.3 nie chodzi o to by nabywca faktycznie pomylił produkty, ale aby kojarzyły się jednoznacznie ze znakiem towarowym, kształtem graficznym lub opakowaniem napoju alkoholowego .Nie jest wymagana kumulacja tych oznaczników. Wystarczy jeden. Ocena musi nastąpić z perspektywy przeciętnego odbiorcy, nie wytrawnego znawcy piwa czy ich marek. Niewątpliwe piwo [...] w przeciętnej percepcji odbiorcy nawiązuje do [...]. Znak towarowy piwa [...] odróżnia ten napój na rynku poprzez charakterystyczne logo, [...] oraz inne elementy wizualne należące do K. P.. Słowo "[...]" lub "[...]" zarejestrowane jest jako marka piwa, a znak słowno-graficzny zawierający m.in. [...] i [...] symbolizują historyczną tradycję browarniczą . Sąd nie podziela stanowiska zawartego w replice odpowiedzi na skargę ,że stanowisko organu jest wewnętrznie sprzeczne. Otóż organ konsekwentnie utrzymywał w decyzjach organów obu instancji ,że nazwa, znak towarowy , kształt graficzny lub opakowanie mają wykorzystywać to podobieństwo. W decyzji organu I instancji wyjaśniono to precyzyjnie że obie wersje piwa występują w podobnych opakowaniach ( butelki i puszki) , na których widnieje czerwony pasek z nazwą marki [...] oraz wizerunek [...] .Rozmieszczenie elementów graficznych na obu rodzajach piwa jest takie samo .Kształt butelek i puszek jest identyczny .Różnica występuje tylko w kolorystyce. Tym samym użycie w odpowiedzi na skargę pojęcia stopnia tożsamości szaty graficznej, jakkolwiek nieprecyzyjne nie rodzi żadnej sprzeczności ze stwierdzeniami organu I i II instancji. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut nie przeprowadzenia celowościowej i systemowej wykładni art.13 1 ust. 3 .Skarżąca przyjmuje ,że skoro reklama piwa jest dozwolona , to tym bardziej dozwolona jest reklama piwa bezalkoholowego. Otóż proponowana interpretacja systemowa pomija fakt, że reklama piwa alkoholowego jest dozwolona , ale pod określonymi warunkami wynikającymi z art. 131ust.1.in. Po drugie, strona domaga się wykładni systemowej, ale wyłącznie w odniesieniu do ust.3 tego przepisu, podczas przepis ten należy odnosić do całości art.131, który jest pewną systematyką zakazów . I tak w ust.1 zawiera normę podstawową dotyczącą napojów alkoholowych z wyjątkiem piwa. W ust.3 występuje rozszerzenie przedmiotowe zakazu na produkty i usługi o znaczeniu tożsamym lub podobnym do oznaczenia napoju alkoholowego, w tym także piwa. Nie dotyczy on wyłącznie piwa bezalkoholowego, ale każdego produktu np. wody czy soku, które przez swoje podobieństwo do napoju alkoholowego objęte jest zakazem. To nie konkretny produkt w postaci piwa jest tu objęty zakazem, ale wszelkie produkty lub usługi wykorzystujące podobieństwo do napojów alkoholowych. Do piwa bezalkoholowego czy innego produktu/usługi nie będą miały przecież zastosowania wyłączenia z ust.1 dot. małoletnich, uzależnienia, zdrowia czy sprawności fizycznej, bo te związane są wyłącznie z produktami alkoholowymi, co nie oznacza, że ust.3 traci swoje ratio legis tylko dlatego ,że piwo alkoholowe podlega dozwolonej reklamie. Jak wyżej wskazano –nie podlega, a tym samym niezasadny jest zarzut o błędnej wykładni. Wprawdzie organ nie doniósł się szczegółowo do tej kwestii tj. do naruszeń prawa materialnego, niemniej wykazał sferę podobieństwa do produktu, jakim jest promowane piwo alkoholowe i zasadnie wskazał, że promowane piwo bezalkoholowe jest objęte zakazem z ust.3 art.131. Z żadnego zapisu art. 13 1 nie wynika też sanowanie szczególnej pozycji piwa. Taki mechanizm zarzutów to uproszczona i właśnie literalna wykładnia tych przepisów, bo skarżący zdaje się dowodzić, że skoro dozwolona jest reklama piwa alkoholowego , to tym bardziej bezalkoholowego. Ubocznie zwrócić uwagę należy na fakt ,że w proponowanych zmianach legislacyjnych m.in. nad projektem z dnia 23 września 2025 roku o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przewiduje się zmianę art. 13 1 ust.1 w sposób następujący : art.131 ust.1 "zabrania się na obszarze kraju reklamy i promocji napojów alkoholowych i bezalkoholowych" . W uzasadnieniu do tego projektu kładzie się nacisk na wprowadzenie bezwzględnego zakazu publicznej reklamy napojów alkoholowych i bezalkoholowych. Wskazano w nim, że piwo bezalkoholowe nie podlega takim samym regulacjom reklamowym jak alkohol ,co pozwala na swobodniejszą jego promocje .W praktyce reklama wersji bezalkoholowej buduje wizerunek piwa jako całości ,zwiększając przywiązanie do tej kategorii i akceptację piwa jako napoju bezpiecznego . Aż 51% badanych deklarowało, że ich zdaniem reklama piwa bezalkoholowego pomaga omijać ograniczenia reklamy alkoholu. Sąd w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela zatem przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. W działaniu organu Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno odnośnie ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak jego oceny. Dyrektor IAS prawidłowo zastosowały właściwe normy prawa materialnego i wyjaśnił motywy podjętego rozstrzygnięcia. W świetle powyższego zarzuty skargi uznać należy za nieuzasadnione. Jednocześnie Sąd nie stwierdził po stronie organu odwoławczego uchybień naruszających prawo, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę, stosownie do art. 151 p.p.s.a