I SA/Po 367/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy Michał Ilski po rozpoznaniu w dniu 03 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 7 marca 2025 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II i III kwartał 2019 r. postanawia odrzucić skargę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 sierpnia 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi (w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi) poprzez podanie numeru PESEL oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Korespondencja zawierająca wezwanie wystosowane na podstawie wskazanego zarządzenia została awizowana skarżącemu 21 i 29 sierpnia 2025 r. Z uwagi na jej nieodebranie została ona następnie zwrócona do nadawcy 05 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do postanowień art. 57 § 1 in principio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi stawiane pismom w postępowaniu sądowym sprecyzowano w art. 46 powołanego ostatnio aktu. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku: gdy jest pierwszym pismem w sprawie: numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z kolei z art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie do postanowień art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z kolei z art. 73 § 2 p.p.s.a., zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Jak stanowi zaś art. 73 § 3 analizowanej ustawy, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Stosownie z kolei do postanowień art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Korespondencja zawierająca wezwanie wystosowane na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 8 sierpnia 2025 r. została awizowana skarżącemu 21 i 29 sierpnia 2025 r. W konsekwencji powyższego, kierując się brzmieniem art. 73 § 4 p.p.s.a. należało uznać, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu 04 września 2025 r. Powyższe oznacza, że termin na uzupełnienie braków upływał 11 września 2025 r. We wskazanym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione. W kontekście powyższego uchybienia należy wskazać, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę: gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.