I SA/Po 1586/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 05 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia skarżącego z dnia 30 maja 2017 r., na zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 24 maja 2017 r., I SA/Po 1586/16 w sprawie ze skargi T. E. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania; postanawia odrzucić zażalenie.

Pismem z dnia 18 października 2016 r., skarżący wniósł skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 listopada 2016 r., wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący pismem z dnia 02 grudnia 2016 r., wniósł o wycofanie z obiegu prawnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Mając powyższe na uwadze omawiane pismo potraktowano jako zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 listopada 2016 r. Z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącego braków formalnych zażalenia z dnia 02 grudnia 2016 r., odrzucono je postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 11 stycznia 2017 r., I SA/Po 1586/16. W terminie otwartym do wniesienia zażalenia na wskazane ostatnio orzeczenie skarżący wniósł pismo z dnia 17 stycznia 2017 r. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 22 lutego 2017 r., I SA/Po 1586/16 pozostawiono pismo skarżącego z dnia 17 stycznia 2017 r., bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie jego braków formalnych. Z uwagi na uprawomocnienie się wskazanego ostatnio zarządzenia sędziego sprawozdawcy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2017 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 22 listopada 2016 r., wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na powyższe skarżący wniósł pismo z dnia 29 marca 2017 r., niezawierające żadnych możliwych do realizacji żądań procesowych. Następnie WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2017 r., I SA/Po 1586/16 odrzucił skargę. W terminie otwartym do złożenia zażalenia na wskazane ostatnio zarządzenie skarżący wniósł pismo z dnia 25 kwietnia 2017 r. Pismo to pozostawiono bez rozpoznania zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 24 maja 2017 r. W odpowiedzi na powyższe skarżący wniósł pismo z dnia 30 maja 2017 r., które uznano za zażalenie na wskazane ostatnio zarządzenie. Z uwagi na braki formalne wskazanego ostatnio zażalenia zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 09 czerwca 2017 r. wezwano skarżącego do ich uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – poprzez: wyjaśnienie na piśmie w dwóch podpisanych egzemplarzach czy skarżący wnosi o zmianę czy o uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz przedłożenie odpisu zażalenia celem jego doręczenia stronie przeciwnej. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wystosowano pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych rozpoznawanego zażalenia skarżący wniósł pismo z dnia 16 czerwca 2017 r. W piśmie tym nie uzupełniono braków formalnych zażalenia z dnia 30 maja 2017 r., jak również nie zawartego wniosków procesowych możliwych do zrealizowania w ramach niniejszego postępowania mającego za przedmiot wskazany w sentencji akt. W piśmie tym wniesiono m.in. o "zaniechanie działań poniżania i znieważania fizycznego szanując prawa i ochrony zagwarantowane w art. 30 w zw. z art. 32 Konstytucji wobec obskurantyzmu". Również w piśmie z dnia 23 czerwca 2017 r. skarżący nie zawarł żadnych możliwych do realizacji żądań procesowych. W piśmie tym podniesiono między innymi żądnie "zagwarantowania przestrzegania porządku prawnego i ładu konstytucyjnego wymagany z art. 184 Konstytucji na załatwienie odmowy zwrotu nadpłaty za rok 2012, 2014 w podstawie faktu dowodowego fizycznego, chroniąc naruszony interes materialny wynikający z art. 75 par 4 Ordynacji podatku, nie działając zgodnie z zasadami Ordynacji podatku". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Stosownie do postanowień art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Drugi ze wskazanych przepisów stosowany odpowiednio w odniesieniu do postępowania wywołanego zażaleniem skarżącego z dnia 30 maja 2017 r., na zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 24 maja 2017 r., I SA/Po 1586/16 – obliguje sąd rozpoznający niniejszą sprawę do odrzucenia rozpoznawanego zażalenia. Zgodnie z postanowieniami art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie z kolei z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Mając na uwadze braki formalne wniesionego przez skarżącego zażalenia z dnia 30 maja 2017 r., zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 09 czerwca 2017 r. wezwano skarżącego do ich uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – poprzez: wyjaśnienie na piśmie w dwóch podpisanych egzemplarzach czy skarżący wnosi o zmianę czy o uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz przedłożenie odpisu zażalenia celem jego doręczenia stronie przeciwnej. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wystosowano pod rygorem odrzucenia zażalenia. W terminie otwartym do uzupełnienia braków skarżący przedłożył jedynie pismo z dnia 16 czerwca 2017 r., w którym nie uzupełniono braków formalnych zażalenia z dnia 30 maja 2017 r., jak również nie zawartego wniosków procesowych możliwych do zrealizowania w ramach niniejszego postępowania. Również w piśmie z dnia 23 czerwca 2017 r. nie zawarto żadnych możliwych do realizacji żądań procesowych. Z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych rozpoznawanego zażalenia jego odrzucenie jawi się jako konieczne z uwagi na regulacje art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. Na marginesie godzi się zauważyć, że sadowi jest z urzędu wiadomym, że skarżący wniósł do tutejszego sądu wiele skarg domagając się w nich podjęcia działań niemożliwych do zrealizowania w wywołanych nimi postępowaniach. W swoich sprawach skarżący w odpowiedzi na kierowane do niego przez sąd pisma składa kolejne, niezrozumiałe a czasami wręcz obraźliwe pisma niezawierające żadnych możliwych do zrealizowania w sprawie wniosków. W ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę tego rodzaju działanie skarżącego stanowi nadużycie prawa procesowego, prowadzące do przewlekania postępowania sądowego i nie powinno korzystać z ochrony prawnej [tak: postanowienie NSA z dnia 01 grudnia 2011 r., I OZ 905/11, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. W tym stanie rzeczy, sąd, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.