I SA/Po 1281/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków adwokata [...] o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi S.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 i 2010 r., podatku dochodowym od osób fizycznych z odpłatnego zbycia akcji za 2008 r., zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2011 r., podatku od towarów i usług za III kwartał 2010 r., I, II, III, IV kwartał 2011 r. i I kwartał 2012 r. oraz umorzenia postępowania w zakresie umorzenia części zaległości w w/w podatku postanawia: 1. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – adwokatowi [...] tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...],- zł ([...] zł 00/100) + [...] ([...] zł 20/100) tytułem podatku VAT za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, 2. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – adwokatowi [...] tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...],- zł (sto dwadzieścia zł 00/100) + [...] zł ([...] zł 60/100) tytułem podatku VAT za udział w postępowaniu zażaleniowym.

Skarżący S.G. pismem nadanym listem poleconym w dniu [...] lipca 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...]. W skardze wniósł m.in. o przyznanie prawa pomocy oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Następnie skarżący złożył sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu ustanowił dla skarżącego adwokata (pkt 2 sentencji) i jednocześnie zwolnił go od kosztów sądowych (pkt 1 sentencji). Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pismem z dnia [...] września 2016 r. poinformowała, że wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata [...]. Pismem z dnia [...] października 2016 r., doręczonym w dniu [...] października 2016r. [karta nr 54 akt sądowych] Sąd powiadomił adwokata [...], że został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu dla S.G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia [...] października 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1281/16 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Adwokat [...] pismem z dnia [...] października 2016 r. wniósł zażalenie na w/w postanowienie Sądu. W piśmie tym wniósł m.in. o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego i oświadczył, że nie zostały uiszczone przez skarżącego w całości, ani w części. [karta nr 64 akt sąd.]. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r., sygn. akt II FZ 793/16 oddalił zażalenie na w.w postanowienie WSA w Poznaniu. W piśmie z dnia [...] października 2016 r. adwokat [...] uzupełnił skargę, wniósł zarzuty na zaskarżoną decyzję i równocześnie wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa adwokackiego z urzędu oraz oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone przez skarżącego w całości, ani w części. Na rozprawie w dniu [...] maja 2017 r. stawił się aplikant adwokacki [...] z upoważnienia pełnomocnika z urzędu – adw. [...]. Pełnomocnik oświadczył, że wnosi i wywodzi jak w skardze i w piśmie procesowym wskazując, że organ nie przeprowadził wszystkich dowodów niezbędnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] maja 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1281/16 oddalił skargę S.G. na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...]. Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. adwokat [...] wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz wskazał, że stosowny wniosek w tej kwestii i oświadczenie zawarł w piśmie z dnia [...] października 2016 r. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlegają wnioski pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tytułu reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji i w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które obowiązuje od 2 listopada 2016 r. W § 22 w.w rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Przy rozpoznawaniu wniosków adwokata [...] o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801, dalej jako "rozporządzenie"), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Przedmiotem zaskarżenia jest odmowa umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 i 2010 r., podatku dochodowym od osób fizycznych z odpłatnego zbycia akcji za 2008 r., zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2011 r., podatku od towarów i usług za III kwartał 2010 r., I, II, III, IV kwartał 2011 r. i I kwartał 2012 r. oraz umorzenia postępowania w zakresie umorzenia części zaległości w w/w podatku. . Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w innej sprawie – [...] zł. Z § 4 ust. 1 rozporządzenia wynika, że opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia). Z treści § 4 ust. 2 rozporządzenia wynika natomiast w jakich okolicznościach następuje ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie, było sporządzenie pisma procesowego z dnia [...] października 2016 r. i reprezentowanie skarżącego przed sądem pierwszej instancji na rozprawie w dniu [...] maja 2017 r. Pełnomocnik w piśmie procesowym z dnia [...] października 2016 r. złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczył, że opłaty nie zostały opłacone nawet w części. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić opłatę w wysokości ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c), czyli ½ opłaty maksymalnej wynoszącej [...],- zł, co stanowi kwotę [...],- zł (1/2 x [...],- zł). W tych okolicznościach należało przyznać adwokatowi [...] tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną przed sądem administracyjnym pierwszej instancji powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] zł ([...] zł 20/100), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...],- zł ([...]zł 00/100) + [...]zł (pięćdziesiąt pięć zł 20/100) podatek VAT. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w drugiej instancji: w postępowaniu zażaleniowym – [...],- zł. Z § 4 ust. 1 rozporządzenia wynika, że opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia). Z treści § 4 ust. 2 rozporządzenia wynika natomiast w jakich okolicznościach następuje ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie, było wniesienie pismem z dnia [...] października 2016 r. zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] października 2016 r. Pełnomocnik w zażaleniu złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczył, że opłaty nie zostały opłacone nawet w części. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić opłatę w wysokości ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d), czyli ½ opłaty maksymalnej wynoszącej [...],- zł, co stanowi kwotę [...] zł (1/2 x [...] zł). W tych okolicznościach należało przyznać adwokatowi [...] tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną w postępowaniu zażaleniowym powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] zł ([...] zł 60/100), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...],- zł ([...] zł 00/100) + [...] zł ([...] zł 60/100) podatek VAT. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c), pkt 2 lit. d) i § 4 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.