I SA/Op 58/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) Asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur Protokolant Starszy inspektor sądowy Maria Żymańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2026 r. sprawy ze skargi Miasta Mława na decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 listopada 2025 r., nr 0110-KSI2-1.441.55.2025.2.AR w przedmiocie wiążącej informacji stawkowej oddala skargę.

Przedmiotem skargi wniesionej przez Miasto Mława jest decyzja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 listopada 2025 r. nr 0110-KSI2-1.441.55.2025.2.AR, którą organ ten na podstawie przepisów art. 221 i art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), [dalej: op ] w związku z art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), [dalej: ustawy o VAT, uptu] – utrzymał w mocy własną wiążącą informację stawkową z dnia 2 września 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.237.2025.4.KD, określającej dla usługi (świadczenia kompleksowego) – organizacja imprezy okolicznościowej - 18 urodzin - klasyfikację do PKWiU 2015 - 56 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości: - 8% - do kompleksowej usługi organizacji imprezy - 18 urodzin, z wyłączeniem sprzedaży w zakresie wskazanym w art. 41 ust. 12f ustawy, - 23% - do części kompleksowej usługi organizacji imprezy - 18 urodzin obejmującej sprzedaż towarów niekorzystających ze stawki obniżonej, wymienionych w art. 41 ust. 12f ustawy, na podstawie art. 41 ust. 1 i 2 w zw. z art. 41 ust. 12f pkt 1 ustawy, art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu 16 maja 2025 r. do Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek Miasta Mława (dalej "Strona". "Wnioskodawca", "Skarżąca" ) - uzupełniony pismami z dnia 10 lipca 2025 r. (data wpływu 10 lipca 2025 r.), z dnia 4 sierpnia 2025 r. (data wpływu 4 sierpnia 2025 r.) oraz z dnia 28 sierpnia 2025 r. (data wpływu 28 sierpnia 2025 r.) - o wydanie wiążącej informacji stawkowej na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług usługi (świadczenia kompleksowego) - organizacja imprezy okolicznościowej - 18 urodzin. W treści wniosku przedstawiono szczegółowy opis ww. świadczenia, w którym wskazano m.in., że: Będąc czynnym podatnikiem podatku VAT w swojej strukturze organizacyjnej posiada m.in. Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji (dalej: "MOSiR") będący jednostką budżetową , a czynności podlegające opodatkowaniu wykonywane przez MOSiR rozlicza Strona ( budynek hotelu, który oddano w trwały zarząd MOSiR ). Przedmiotem wniosku jest świadczenie kompleksowe polegające na świadczeniu usług organizacji imprezy okolicznościowej, w tym udostępnienia restauracji hotelowej, przygotowania i serwisu wyżywienia na rzecz gości przez MOSiR wraz z serwisem kawowym/herbatą. Usługi będące składową świadczenia kompleksowego: - rezerwacja usługi; - ustalenie menu z Klientem; - udostępnienie restauracji hotelowej; - usługa przygotowania wyżywienia i jego serwis na rzecz osób biorących udział w imprezie okolicznościowej; - zapewnienie serwisu kawa/herbata. Dokonanie rezerwacji stanowi warunek skorzystania z usługi organizacji imprezy okolicznościowej i jest jednocześnie umową ustną. Następnie, podczas osobistej wizyty w hotelu, Klient spośród przedstawionych przez MOSiR menu wybiera jedno, które zostanie zaserwowane gościom imprezy okolicznościowej. MOSiR przygotowuje posiłki we własnym zakresie (za pośrednictwem kucharzy zatrudnionych przez MOSiR, ze składników zakupionych przez MOSiR), na miejscu (w kuchni hotelowej) i wydaje klientom w restauracji hotelowej. Wybrane przez Klienta dania, o których mowa powyżej wydawane są podczas imprezy okolicznościowej przez osoby zatrudnione przez MOSiR (kelnerów) w ustalonych z Klientem godzinach. Serwowane dla Klientów dania nie zawierają składników, którymi są krewetki, małże, homary, ośmiornice, kawior i przetwory na ich bazie. Ponadto, Klient oraz osoby uczestniczące w imprezie okolicznościowej podczas całej imprezy mogą skorzystać z zestawu do zaparzania kawy i herbaty. Zestawu tego nie obsługują osoby zatrudnione przez MOSiR, lecz dana osoba - sama - indywidualne według swoich bieżących potrzeb. Kelnerzy bądź inne osoby zatrudnione przez MOSiR (obsługa imprezy) są jedynie zobowiązane do zapewnienia stałego dostępu, na rzecz uczestników imprezy, do gorącej wody, kawy i herbaty. W hotelu nie sprzedaje się ani nie podaje alkoholu. Klient ponosi odpłatność za osobę, tj. wynagrodzenie Strony stanowi iloczyn ustalonej opłaty, tzw. "opłata za talerzyk" oraz liczby osób uczestniczących w danej imprezie okolicznościowej. Do wniosku Strona dołączyła kopie cenników z menu. Doprecyzowując na żądania organu opisu świadczenia, będącego przedmiotem wniosku o wydanie WIS : 1. w dniu 10 lipca 2025 r. Strona uzupełnienia wniosek, wskazując m.in., że: - przedmiotem wniosku jest planowana impreza okolicznościowa jaką jest organizacja 18 urodzin ; nabywcą są osoby fizyczne - rodzice solenizanta ; serwowane dla klientów dania nie zawierają składników posiłków, którymi są krewetki, małże, homary, ośmiornice, kawior i przetwory na ich bazie - podczas przedmiotowej imprezy okolicznościowej nie będą serwowane towary wskazane jako wyłączone z grupowań wymienionych w poz. 2 i 11 załącznika nr 10 do ustawy, tj. homary i ośmiornice oraz inne towary objęte CN 0306-0308 (np. krewetki, małże czy ślimaki), kawior lub namiastki kawioru objęte CN 1604, przetwory z homarów i ośmiornic oraz innych towarów objętych CN 1603 00 i CN 1605) ; klientom zależy na tym, aby w ramach jednego świadczenia mieli oni zapewnioną restaurację hotelową, w której odbędzie się impreza, ciepłe dania, przystawki oraz serwis kawa/herbata. Klienci nie są zainteresowani zajmowaniem się odrębnie organizacją imprezy oraz odrębnie organizacją posiłków i serwisu kawowo-herbacianego. Celem nabywcy jest nabycie jednej, kompleksowej usługi, która pozwoli jak najbardziej odciążyć go w kwestiach organizacyjnych imprezy i świadczeń pobocznych; wykonywane w celu realizacji świadczenia czynności będą prowadzić do realizacji określonego celu jakim jest kompleksowa organizacja imprezy zleconej przez Klienta - posiłków, miejsca do ich spożycia, miejsca do zabawy. Pomiędzy elementami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku występuje zależność powodująca, że elementy te nie będą mogły być wykonywane odrębnie. 2. w dniu 4 sierpnia 2025 r. wskazano kody Nomenklatury Scalonej (CN) dla napojów serwowanych podczas imprezy okolicznościowej: kawa - 0901, herbata - 0902, woda mineralna - ex 2201, soki owocowe - ex 2202. 3. w dniu 28 sierpnia 2025 r.. Strona poinformowała, że ponieważ w przypadku podawania soków, nie jest możliwe poczynienie ustaleń dotyczących soków, w planowanym świadczeniu kompleksowym na imprezie będącej przedmiotem niniejszego wniosku rezygnuje z podania soków owocowych wszelkiego rodzaju. W konsekwencji, w ramach kompleksowej usługi będącej przedmiotem wniosku o wydanie WIS podawane będą wyłącznie: kawa (CN 0901), herbata (CN 0902) oraz woda mineralna (ex 2201). W dniu 2 września 2025 r. organ pierwszej instancji wydał wiążącą informację stawkową nr 0112- KDSL2-2.440.237.2025.4.KD, w której wskazał, że przedmiotowa usługa (świadczenie kompleksowe) spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 56 "USŁUGI ZWIĄZANE Z WYŻYWIENIEM" zaś tak sklasyfikowana kompleksowa usługa organizacji imprezy okolicznościowej - 18 urodzin, podlegać będzie opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 12f ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy, z wyłączeniem tej części ww. usługi kompleksowej, która obejmuje sprzedaż kawy, herbaty i wody mineralnej, w tym ich przygotowania i podania. Do sprzedaży ww. towarów w ramach usługi gastronomicznej należy zastosować stawkę podatku w wysokości 23% zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, a okoliczności tej nie zmienia fakt, że ww. napoje dostarczane będą w ramach jednej kompleksowej usługi organizacji imprezy okolicznościowej - 18 urodzin. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, w złożonym odwołaniu pełnomocnik Strony podniósł zarzuty naruszenie przepisów prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 42a pkt 2 lit. a) w zw. z art. 42b ust. 5 pkt 1 i 2 i art. 41 ust. 12f pkt 1 ustawy poprzez błędne wskazanie, iż dla usługi kompleksowej w części, która obejmie sprzedaż kawy, herbaty i wody mineralnej, w tym ich przygotowanie i podanie - prawidłową stawką podatku VAT jest 23%, tj. wydzielenie dwóch odrębnych stawek do jednej usługi kompleksowej, mimo, iż serwis napoi nie ma charakteru policzalności, 2) art. 120 w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 42a pkt 2 lit. a) i art. 42b ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy poprzez nieprowadzenie postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. 3) art. 200 § 1 w zw. z art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak wyznaczenia Stronie siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego przez Organ materiału dowodowego. 4) art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 42b ust. 2 pkt 3 lit. a) i art. 42b ust. 7a ustawy poprzez niezasadne skierowanie do Strony wezwania z dnia 26 czerwca 2025 r., z dnia 30 lipca 2025 r. oraz z dnia 19 sierpnia 2025 r. do uzupełnienia braków w części dotyczącej pytań związanych ze wskazaniem właściwych kodów CN podawanych napoi. W tym szczegółowych pytań związanych z sokami o kodzie CN 2202 i 2009 - mimo, iż w uzupełnieniu wniosku z dnia 10 lipca 2025 r. Strona wskazała szczegółowy opis napojów serwowanych podczas imprezy okolicznościowej, w tym soków, zaś elementami obligatoryjnymi wniosku nie są kody CN, nawet jeżeli ich dostawa stanowi element świadczenia kompleksowego. Organ uznawszy, że ustalenie kodów CN jest istotne dla prawidłowego sklasyfikowania świadczenia kompleksowego powinien dokonać ustaleń we własnym zakresie rozpatrując wniosek. 5) art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 42b ust. 5 pkt 2 i art. 42b ust. 7a ustawy poprzez niezasadne skierowanie do Strony wezwania z dnia 26 czerwca 2025 r. do uzupełnienia braków w części dotyczącej pytania związanego ze wskazaniem jednej, konkretnej imprezy okolicznościowej będącej przedmiotem niniejszego wniosku, mimo iż konkretyzacja ta nie ma znaczenia w sprawie, gdyż ważne jest aby wniosek o wydanie WIS dotyczył jednego świadczenia kompleksowego, brak jest w przepisach mowy o konkretyzacji, tj. wskazania jej nazewnictwa, jako faktu mającego znaczenie w sprawie. Brak wskazania we wniosku rodzaju imprezy, której dotyczył wniosek (18 urodziny, 50 urodziny, imieniny, chrzciny, itp.) nie stanowił braku formalnego wniosku, gdyż nie było to niezbędne do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, a organ nie wykazał, ażeby udzielenie odpowiedzi na to pytanie było elementem niezbędnym dla określenia stawki VAT dla opisanego świadczenia. 6. art. 124 w zw. z art. 210 § 1 pkt 6 oraz § 4 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady informowania Strony oraz brak dostatecznego uzasadnienia prawnego, poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji pełnego i kompleksowego wskazania interpretacji art. 41 ust. 12f pkt 1 uptu, tj. brak wskazania co zawiera załącznik nr 3 i 10 do ustawy, a także niewyjaśnienie zasadności pytań skierowanych w wezwaniach. Organ zacytował przepis, wskazał co zawierają poszczególne kody CN podane przez Stronę i wskazał, że napoje objęte są wyłączeniem, o którym mowa w art. 41 ust. 12f pkt 1 ustawy, nie informując jakie napoje są wyłączone, a jakie nie są wyłączone w myśl tego przepisu. 7) art. 120 w zw. z art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez nieudzielenie niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem postępowania, a dokładnie z częścią wniosku dotyczącą przygotowywania i podawania na imprezie okolicznościowej soków przez Stronę. Informacji tych nie zawierały poszczególne skierowane do Strony wezwania, ponadto w wydanej przez Organ decyzji nie ma ani jednej wzmianki, iż taka czynność w ogóle pierwotnie była wskazana we wniosku o wydanie WIS jako część składowa usługi kompleksowej. Organ nie wyjaśnił, dlaczego dla ustalenia stawki VAT, zdaniem organu niezbędne było ustalenie składu surowcowego, czy szczegółowego sposobu produkcji soków, podczas gdy jak zostało wskazane we wniosku - Strona planowała kupować soki w sklepie. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie w sprawie co do istoty, na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) Ordynacji podatkowej, poprzez wydanie WIS i określenie dla całej kompleksowej usługi będącej przedmiotem wniosku stawki) VAT 8% - także w stosunku do przygotowania i wydania kawy, herbaty i wody mineralnej. Wskazaną na wstępie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania strony, utrzymał w mocy własną decyzją podzielając stanowisko wyrażone w decyzji pierwszoinstancyjnej. Dokonując kontroli merytorycznej wydanej decyzji w toku prowadzonego postępowania odwoławczego, organ odwoławczy w pierwszej kolejności przytoczył zasady opodatkowania odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju. Wskazano także, że stosownie do brzmienia art. 5a uptu, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CM) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Zgodnie z art. 42a ustawy, WiS jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4. Natomiast zgodnie z art. 42b ust. 1 ustawy, WIS jest wydawana na wniosek: 1) podatnika posiadającego numer identyfikacji podatkowej; 2) podmiotu innego niż wymieniony w pkt 1, dokonującego lub zamierzającego dokonywać czynności, o których mowa w art. 42a; 3) zamawiającego w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 oraz z 2025 r. poz. 620) - w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia ceny w związku z udzielanym zamówieniem publicznym; 4) podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1637) - w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia w związku z zawieraną umową o partnerstwie publiczno- prywatnym; 5) zamawiającego w rozumieniu ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. z 2023 r. poz. 140 oraz z 2025 r. poz. 620) - w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia koncesjonariusza wraz z ewentualną płatnością od zamawiającego w związku z zawieraną umową koncesji na roboty budowlane lub usługi. W myśl art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym: a) szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych, b) (uchylona), c) wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w ust. 4. Jak stanowi art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: 1) towar albo usługa, albo 2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Z ww. przepisów wynika, że WIS zawiera opis towaru albo usługi, albo kilku towarów lub usług, które w ocenie wnioskodawcy składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, ich sklasyfikowanie według odpowiedniej klasyfikacji (według CN, PKOB, PKWiU) i właściwą stawkę podatku od towarów i usług (z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4 ustawy). Zgodnie z art. 42b ust. 7 ustawy, do wniosku o wydanie WIS można dołączyć dokumenty odnoszące się do towaru albo usługi, w szczególności fotografie, plany, schematy, katalogi, atesty, instrukcje, informacje od producenta lub inne dostępne dokumenty umożliwiające organowi wydającemu WIS dokonanie właściwej klasyfikacji towaru albo usługi. Na podstawie art. 42b ust. 7a ustawy, na wezwanie organu wydającego WIS wnioskodawca jest obowiązany do dostarczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, dokumentów odnoszących się do towaru albo usługi, w przypadku gdy jest to niezbędne do dokonania właściwej klasyfikacji towaru albo usługi albo towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Przytoczone wyżej przepisy ustawy oznaczają zatem, że nie w każdym przypadku i nie każdy podmiot może wystąpić z wnioskiem o wydanie WIS. Powołane regulacje wprowadzają istotne ograniczenie zarówno w odniesieniu do podmiotu uprawnionego do wystąpienia z wnioskiem o wydanie WIS, jak również co do przedmiotu, w zakresie którego możliwe jest jej uzyskanie. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, otrzymując wniosek o wydanie WIS, obowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy wniosek został złożony przez osobę legitymowaną do wystąpienia z wnioskiem o wydanie WIS, jak również czy zakres żądania, z którym wystąpił wnioskodawca, spełnia warunki do jej uzyskania. Towary, w świetle ww. przepisów są klasyfikowane w WIS według Nomenklatury scalonej (CN), Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) lub według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), natomiast usługi klasyfikuje się wyłącznie według PKWiU. Zasady klasyfikacji usług według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, stosowanej od dnia 1 lipca 2020 r. w odniesieniu do ustawy, reguluje bowiem rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) - (Dz. U. poz. 1676, z późn. zm.). Symbole statystyczne i Nomenklatura scalona wykorzystywane w ustawie służą wyłącznie , stosowaniu odpowiednich przepisów, w tym przede wszystkim określaniu właściwej stawki podatku od towarów i usług. Nie przesądzają natomiast, czy w świetle przepisów ustawy mamy do czynienia z towarem lub też usługą. Na mocy art. 42g ust. 2 ustawy, w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy organ odwoławczy wskazał, że mając na uwadze zarzuty odwołania istotą sporu jest wskazanie w wydanej WIS dwóch stawek podatku VAT dla jednej usługi kompleksowej. Strona zgadza się natomiast, że przedmiotowa usługa ( świadczenie kompleksowe) powinna zostać zaklasyfikowana do działu 56 PKWiU jako "Usługi związane z wyżywieniem", jednakże stoi na stanowisku, iż dla tego świadczenia kompleksowego właściwa jest stawka 8% VAT i nie zgadza się z określeniem przez organ pierwszej instancji dla części tego świadczenia, tj. dostawy napojów (kawy, herbaty i wody mineralnej), stawki podatku VAT w wysokości 23%, uważając że, ustawodawca określił wprost, iż WIS powinna zawierać w swoim rozstrzygnięciu "stawkę podatku VAT", a nie "kilka stawek". Organ odwoławczy, po przeanalizowaniu w toku przeprowadzonego postępowania odwoławczego nie podzielił zarzutów Strony przedstawionych w odwołaniu. W sprawie- co nie było negowane - organ pierwszej instancji, posiłkując się wybranymi orzeczeniami Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), prawidłowo uznał, iż w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do uznania opisanych we wniosku czynności za jedno świadczenie kompleksowe. Wprawdzie sam termin "świadczenie kompleksowe" nie został zdefiniowany w przepisach prawa podatkowego, stanowiąc wyłącznie element koncepcji dotyczącej oceny i traktowania dla celów podatkowych tzw. świadczeń złożonych, która została wypracowana właśnie na podstawie orzecznictwa TSUE, a także krajowych sądów administracyjnych. Pojedyncza czynność traktowana jest jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej. Zdaniem Organu odwoławczego, mając na względzie tezy wynikające z wyroków TSUE oraz uwzględniając przedstawiony przez Wnioskodawcę opis świadczenia opisane we wniosku usługa gastronomiczna (obejmująca wydawanie posiłków i napojów oraz obsługę kelnerską) wraz z usługą udostępnienia - po wcześniejszej rezerwacji - restauracji hotelowej (w której będzie się odbywała impreza -18 urodzin), składające się na świadczenie polegające na organizacji imprezy - 18 urodzin, będą ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie stworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, która będzie sprzedawana łącznie, stanowiąc tym samym jedno świadczenie kompleksowe. Klientowi będzie zależało przede wszystkim na tym, aby w ramach organizowanej imprezy serwowane były ciepłe dania, przystawki oraz serwis z kawą/herbatą/wodą. Natomiast udostępnienie restauracji należy postrzegać jako świadczenie pomocnicze względem powyższych usług, gdyż świadczenie to zapewnia możliwość konsumpcji serwowanych podczas imprezy posiłków oraz konsumpcję udostępnionych napojów. Rezerwacja restauracji daję również możliwość organizacji i uczestniczenia we wspólnej zabawie. Zatem, udostępnienie restauracji stanowi świadczenie o charakterze służebnym w stosunku do przygotowania, serwisu i udostępniania środków spożywczych, które to świadczenie nadaje przedmiotowemu świadczeniu kompleksowemu zasadniczy charakter. Po ustaleniu charakteru świadczenia będącego przedmiotem wniosku Strony o wydanie WIS, kolejnym etapem stała się konieczna jego klasyfikacja. Pomimo, iż określona przez organ pierwszej instancji klasyfikacja spornego świadczenia do działu 56 PKWiU również nie jest przedmiotem zarzutów Strony, celem prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy Organ odwoławczy dokonał ponownej klasyfikacji usługi (świadczenia kompleksowego) - organizacji imprezy okolicznościowej - 18 urodzin, w którym to świadczeniu złożonym usługa gastronomiczna stanowi świadczenie wiodące, potwierdzając prawidłowość klasyfikacji dokonanej w zaskarżonej decyzji Z uwagi na charakter przedmiotowego świadczenia traktowanego jako usługa gastronomiczna, wskazano zatem, iż w myśl art. 98 dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 z 11.12.2006 r., str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej dyrektywą 2006/112, państwa członkowskie mogą stosować nie więcej niż dwie stawki obniżone. Stawki obniżone ustalane są jako procent podstawy opodatkowania, który nie może być niższy niż 5%, i są stosowane wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług wymienionych w załączniku III. ( Państwa członkowskie mogą stosować stawki obniżone do dostaw towarów lub świadczenia usług ujętych w maksymalnie 24 punktach w załączniku III.) Zgodnie z załącznikiem III do dyrektywy 2006/112 stawkami obniżonymi mogą być objęte m.in.: • środki spożywcze (łącznie z napojami, ale z wyłączeniem napojów alkoholowych) przeznaczone do spożycia przez ludzi i zwierzęta, żywe zwierzęta, nasiona, rośliny oraz składniki zwykle przeznaczone do produkcji środków spożywczych; produkty zwykle przeznaczone do użytku jako dodatek lub substytut środków spożywczych (pkt 1); • usługi restauracyjne i cateringowe, z możliwością wykluczenia dostawy napojów (alkoholowych lub bezalkoholowych) (pkt 12a). Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011 r., str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem wykonawczym 282/2011, usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy. Z kolei art. 6 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi, że za usługi cateringowe i restauracyjne w rozumieniu ust. 1 nie uznaje się dostawy gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo dostawy gotowej lub niegotowej żywności i napojów, wraz z ich transportem lub bez niego, ale bez żadnych innych usług wspomagających. Działalność restauracyjną i cateringową charakteryzuje wiele elementów i czynności, wśród których dostawa gotowej żywności i napojów przeznaczonych do spożycia przez ludzi jest tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), w orzeczeniu z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg-Gelting Linien A/S przeciwko Finanzamt Flensburg (ECU:EU:C: 1996:184) wypowiedział się w kwestii działalności restauracyjnej prowadzonej na promie. TSUE wskazał, że działalność restauracyjna jest wynikiem świadczenia licznych usług - od przygotowania posiłku, do jego podania i wiąże się z zapewnieniem klientom infrastruktury obejmującej salę jadalną z pomieszczeniami przyległymi (np. szatnia, itd.) oraz meble i nakrycia, W niektórych przypadkach osoby fizyczne, które zawodowo realizują świadczenia wchodzące w skład działalności restauracyjnej, nakrywają do stołu, służą poradą klientom i udzielają im wyjaśnień w przedmiocie oferowanych artykułów żywnościowych i napojów, podają te produkty do stołu i wreszcie sprzątają stoły po konsumpcji (pkt 13 wyroku). Jak wskazuje materiał zgromadzony w niniejszej sprawie Strona posiada hotel, w którym znajduje się restauracja w której w ramach świadczonych usług oferuje kompleksową organizację imprez okolicznościowych. W analizowanej sprawię przedmiotem świadczenia jest organizacja imprezy - 18 urodzin, na którą składa się m.in. usługa obejmująca przygotowanie i podawanie posiłków oraz udostępnienie napojów (kawy/herbaty i wody mineralnej, a usługa ta stanowi, w zidentyfikowanym świadczeniu kompleksowym świadczenie główne, nadając mu zasadniczy charakter. W przedmiotowej sprawie klasyfikacji podlega zatem usługa obejmującą przygotowanie i podawanie posiłków oraz udostępnienie napojów (kawy/herbaty i wody mineralnej) jako świadczenia głównego w zidentyfikowanym świadczeniu kompleksowym. Klasyfikowane świadczenie (usługa główna) wpisuje się w zakres usług gastronomicznych, w związku z powyższym jego odpowiedniej klasyfikacji należy poszukiwać w sekcji I Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług "USŁUGI ZWIĄZANE Z ZAKWATEROWANIEM I USŁUGI GASTRONOMICZNE". Zawarty w powyższej sekcji dział 56 "USŁUGI ZWIĄZANE Z WYŻYWIENIEM" obejmuje: - usługi związane z zapewnianiem pełnego wyżywienia przeznaczonego do bezpośredniej konsumpcji w restauracjach, włączając restauracje samoobsługowe i oferujące posiłki "na wynos", z lub bez miejsc do siedzenia. W ww. dziale została wymieniona pozycja 56.10.11.0 "Usługi przygotowywania i podawania posiłków w restauracjach", która obejmuje: - usługi przygotowywania i podawania posiłków i napojów gościom siedzącym przy stołach (włączając obsługę przy bufecie lub stoisku) w restauracjach, kawiarniach i podobnych placówkach gastronomicznych, połączone lub niepołączone z działalnością rozrywkową, - usługi przygotowania i podawania posiłków i napojów w hotelach i innych miejscach zakwaterowania. Ponieważ Strona w ramach przedmiotowego świadczenia kompleksowego przygotuje wyżywienie i napoje oraz zapewni serwis posiłków w restauracji hotelowej, to opisane we wniosku czynności wpisują się łącznie w zakres świadczeń objętych klasyfikacją 56 PKWiU - "Usługi związane z wyżywieniem" Końcowo określając ramach postępowania dotyczącego WIS stawki podatku od towarów i usług dla zidentyfikowanego świadczenia kompleksowego sklasyfikowanego do działu PKWiU 56 "Usługi związane z wyżywieniem", odwołano się do regulacji art. 41 ust. 1 i ust 2 uptu , wskazując iż obecnie stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23% natomiast , stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. Jednocześnie stosownie do art. 41 ust. 12f uptu, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług klasyfikowanych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), z wyłączeniem sprzedaży w zakresie: 1) napojów innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie, w tym ich przygotowania i podania; 2) towarów nieprzetworzonych przez podatnika, innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie; 3) posiłków, których składnikiem są towary wskazane jako wyłączone z grupowań wymienionych w poz. 2 i 11 załącznika nr 10 do ustawy. Z regulacji tej wynika zatem, że jeżeli dana czynność będzie sklasyfikowana w dziale 56 PKWiU z 2015 r. będzie do niej miała zastosowanie stawka tego podatku w wysokości 8% pod warunkiem braku wyłączenia wynikającego z art. 41 ust. 12f pkt 1-3 ustawy, czyli braku sprzedaży w ramach tej usługi towarów wymienionych w tym przepisie. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy rozstrzygając kwestię stawki podatku od towarów i usług odniósł się w swoich dalszych rozważaniach do kwestii wyłączenia wskazanego w art. 41 ust. 12f pkt 1-3 ustawy, wskazując, iż z analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie, w tym w szczególności z opisu sprawy zawartego we wniosku oraz załączonej kopii cenników z menu oraz ustaleń dokonanych w ramach postępowania przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji wynikało, że podczas przedmiotowej imprezy nie będą serwowane towary wskazane jako wyłączone z grupowań wymienionych w poz. 2 i 11 załącznika nr 10 do ustawy, tj. serwowane dla klientów dania nie będą zawierały składników posiłków, którymi są krewetki, małże, homary, ośmiornice, kawior i przetwory na ich bazie. Opis sprawy wskazuje także, że produkty serwowane podczas imprezy okolicznościowej nie będą towarami nieprzetworzonymi. Dlatego też w przedmiotowej sprawie nie znajdą zatem zastosowania wyłączenia, o których mowa w art. 41 ust. 12f pkt 2 i 3 ustawy, na co wskazał także organ pierwszej instancji w swoim stanowisku. Jednakże jak ustalono podczas imprezy okolicznościowej podawane będą napoje, tj. kawa, herbata i woda mineralna, dla których Strona wskazała odpowiednio kody CN: kawa - 0901, herbata - 0902, woda mineralna – 2201, co nie było kwestionowane. W pozycji CN 0902 wskazano herbatę, nawet aromatyzowaną. Natomiast pozycja CN 0901 obejmuje kawę, nawet paloną lub bezkofeinową; łupinki i łuski kawy; substytuty kawy zawierające kawę w każdej proporcji. Zgodnie z tytułem Działu 22 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje: "Napoje bezalkoholowe, alkoholowe i ocet", pozycja CN 2201 obejmuje m.in. wody, włącznie z naturalnymi lub sztucznymi wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, niezawierające dodatku cukru lub innego środka słodzącego ani aromatyzującego. Z uwagi na brzmienie art. 41 ust. 12f pkt 1 uptu należało w dalszej kolejności ustalić, czy w analizowanym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem, w ramach którego następuje sprzedaż napojów innymi niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie, w tym ich przygotowanie i podanie. W tym względzie zauważono, że wykazy towarów zawarte w załącznikach nr 3 i 10 do ustawy nie zawierają towarów objętych kodami CN 0901 oraz 0902. Natomiast pozycją 16 załącznika nr 3 do ustawy objęto: ex 2201 - Wody, włącznie z naturalnymi lub sztucznymi wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, niezawierające dodatku cukru lub innego środka słodzącego ani aromatyzującego; lód i śnieg - wyłącznie woda dostarczana za pośrednictwem sieci wodociągowych, cysternami lub innymi środkami transportu, przy czym jak dalej podkreślono Strona błędnie przy wskazywaniu dla podawanej w trakcje imprezy okolicznościowej wody mineralnej użyła we wskazywanym kodzie 2201 określenie "ex" , przez które to zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy, rozumie się zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Dlatego też pozycja 16 załącznika nr 3 do ustawy poprzez użycie "ex" dot. towaru sklasyfikowanego wprawdzie do CN 2201, ale obejmuje wyłącznie dostawę dokonywaną w określonych okolicznościach, które nie odpowiadają tym, z jakimi mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Tym samym stwierdzić należało, że ponieważ serwowane przez Stronę napoje należą do towarów podlegających wyłączeniu z zastosowania stawki 8% VAT, o którym mowa w art. 41 ust. 12f pkt 1 ustawy, organ pierwszejinstancji prawidłowo wskazał, że opisana we wniosku kompleksowa usługa organizacji imprezy okolicznościowej -18 urodzin, jako usługa klasyfikowana do działu PKWiU 56 "Usługi związane z wyżywieniem", podlegać będzie opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 12f ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy, z wyłączeniem tej jej części, która obejmie sprzedaż kawy, herbaty i wody mineralnej, w tym ich przygotowania i podania, gdyż do sprzedaży tych towarów w ramach usługi gastronomicznej będzie miała zastosowanie stawka podatku w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. Na powyższy sposób opodatkowania przedmiotowego świadczenia pozostaje jednocześnie bez wpływu fakt, że ww. napoje dostarczane będą w ramach jednej kompleksowej usługi organizacji imprezy okolicznościowej - 18 urodzin, albowiem w zakresie objętych stawkami obniżonymi świadczeń, bezwzględnie należy każdorazowo stosować wskazane przez ustawodawcę wyłączenia. Dotyczy to także świadczeń kompleksowych. Dlatego też w spornej sprawie, w odniesieniu do przedmiotowego świadczenia kompleksowego podlegającego klasyfikacji do działu 56 PKWiU, w zakresie jego opodatkowania prawidłowo zastosowano wyłączenia wskazane w stosownych przepisach ustawy (tj. art. 41 ust. 12f pkt 1 uptu), a zastosowany sposób opodatkowania przedmiotowego świadczenia kompleksowego nie stanowi wydzielenia objętych stawką podstawową czynności ze świadczenia kompleksowego, lecz wynika wyłącznie z konieczności prawidłowego zastosowania przepisów prawa dotyczących opodatkowania. Jednocześnie nie zgodzono się z twierdzeniem Strony, iż w ramach przedmiotowego świadczenia kompleksowego nie dochodzi w ogóle do sprzedaży napojów: kawy, herbaty i wody mineralnej, gdyż sprzedaż ta ma miejsce, stanowiąc jeden z elementów usługi gastronomicznej, nie zaś jako odrębna od usługi (świadczenia kompleksowego) transakcja. Wydane rozstrzygnięcie w zakresie dotyczącym określenia wysokości opodatkowania spornego świadczenia podyktowane jest stwierdzeniem wystąpienia w usłudze (świadczeniu kompleksowym), sklasyfikowanej do działu 56 PKWiU, sprzedaży napojów, dla których ustawodawca przewidział wyłączenie z możliwości zastosowania stawki prewencyjnej (tj. 8%). Jak bowiem stwierdzono, dokładnie do takiego stanu faktycznego jaki ma miejsce w niniejszej sprawie odnosi się właśnie norma zawarta w art. 41 ust. 12f pkt 1 uptu. Według organu, Strona nie dostrzega w swoim stanowisku, iż przez sprzedaż rozumieć należy zarówno odpłatne świadczenie usług, jak i odpłatną dostawę towarów, o czym wprost informuje, przywoływany również przez samą Stronę art. 2 pkt 22 ustawy. Strona wychodzi bowiem z błędnego z założenia, że nie dochodzi do sprzedaży kawy/herbaty/wody mineralnej gdyż są one elementem świadczenia kompleksowego, zaś ich wydzielenie z całości , w takim przypadku charakter sztuczny, gdyż Wnioskodawca nie jest w stanie wskazać rzeczywistych i obiektywnych danych w tym zakresie. Powyższe twierdzenia Strony nie zasługują na uwzględnienie, gdyż w istocie (w ramach przedmiotowego świadczenia kompleksowego) dokonuje w ramach świadczonej usługi gastronomicznej dostawy przedmiotowych napojów. Tym samym w przedmiotowym świadczeniu kompleksowym dochodzi do dostawy (sprzedaży) napojów, gdyż ich udostępnienie dla klienta objęte jest opisaną usługą gastronomiczną. Oceny tej nie zmienia fakt , że w załączonym do wniosku o wydanie WIS menu Strony cena za tzw. "talerzyk"/os. obejmuje kawę, herbatę i wodę mineralną. Skoro zatem, jak wynika wprost z materiału dowodowego, w ramach odpłatnej usługi (świadczenia kompleksowego) jest możliwe określenie wartości (ceny) usługi gastronomicznej, to również dla udostępnionych w ramach tej usługi napojów, możliwe jest określenie ich wartości. Nieracjonalnym byłoby założenie, że Strona ponosi koszty konsumpcji napojów podczas imprezy okolicznościowej, a więc, że nie uwzględnia w cenach określonych w menu wartości zakładanego udostępnienia napojów pomimo, iż zostają one tam uwzględnione tak samo jak posiłki (dla których - na marginesie - Strona także nie wskazuje odrębnej wartości). Należy zatem przyjąć, iż wraz ze sprzedażą usługi gastronomicznej, w której cenie uwzględniono udostępnienie kawy, herbaty i wody mineralnej, Strona dokonuje sprzedaży tych napojów. Napoje są bowiem uwzględnione w cenie za "talerzyk", a wiec stanowią element, za który klient dokonuje zapłaty. Strona, dokonując kalkulacji wynagrodzenia za usługę gastronomiczną (za osobę), którą odzwierciedla cena zawarta w menu uwzględnia zatem wartość napojów wskazanych każdorazowo w opisie konkretnej pozycji możliwych do wyboru zestawów posiłków. Zauważyć przy tym należy, że z akt sprawy nie wynika, aby Strona udostępniała przedmiotowe napoje nieodpłatnie. Tym samym powołana przez nią argumentacja jest chybiona. Istotnym jest przy tym podkreślenie możliwości zastosowania w ramach świadczenia kompleksowego dwóch stawek podatku od towarów i usług. W wyroku TSUE z dnia z dnia 6 lipca 2006 r., w sprawie C-251/05 (Talacre Beach Caravan Sales Ltd przeciwko Commissioners of Customs & Excise), wyrażono pogląd, iż: "(...) okoliczność, iż określone towary stanowię przedmiot jednej dostawy, która z jednej strony obejmuje towar główny objęty przez ustawodawstwo danego państwa członkowskiego zwolnieniem dającym prawo do zwrotu zapłaconego podatku w rozumieniu art. 28 ust. 2 lit. a) szóstej dyrektywy oraz z drugiej strony towary wyłączone przez to ustawodawstwo z zakresu zastosowania tego zwolnienia, nie stoi na przeszkodzie temu, aby dane państwo członkowskie pobierało podatek VAT od dostawy towarów wyłączonych według stawki zwykłej." Również wyroki krajowych sądów administracyjnych dowodzą, iż opodatkowanie świadczenia kompleksowego dwoma stawkami VAT jest praktyką prawidłową. Przykładowo, prawomocnym wyrokiem z dnia 30 października 2024 r., sygn. akt I SA/Op 698/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu przyznał słuszność stanowisku Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej zawartym w WIS, w której dla usługi (świadczenia kompleksowego) wykonania dolnego źródła dla gruntowej pompy (montaż rozdzielacza w studni) wskazano klasyfikację do działu 43 PKWiU 2015 oraz stawkę podatku od towarów i usług: w wysokości 8% - w zakresie budowy obiektu budowlanego zaliczanego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym dla robót wewnątrz budynku oraz stawkę 23% - w zakresie budowy obiektu budowlanego zaliczanego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, dla robót poza bryłą budynku. Podobnie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 23 października 2024 r., sygn. akt I SA/Op 574/24 (nieprawomocny), podzielono stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, zawarte w wydanej WIS dotyczącej towaru (świadczenia kompleksowego), w której to dla ww. świadczenia wskazano klasyfikację do działu 56 PKWiU 2015 i określono stawkę podatku od towarów i usług w wysokości: - 8% - dla świadczenia polegającego na sprzedaży posiłków wraz z ich dostawą z wyłączeniem, na podstawie art. 41 ust. 12f pkt 1 ustawy, niektórych napojów, tj. (...), - 23% - dla świadczenia polegającego na sprzedaży napojów, wyłączonych z obniżonej stawki na podstawie art. 41 ust. 12f pkt 1 ustawy. Natomiast odnosząc się do przywołanego przez Stronę orzecznictwa, tj. wyrok TSUE z dnia 16 kwietnia 201S r., sygn. akt C-42/14 ; wyrok TSUE z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt C-392/11 ; wyrok WSA w Łodzi z dnia 4 czerwca 2025 r. (nieprawomocny), sygn. akt I SA/Łd 219/25; wyrok NSA z dnia 9 września 2016 r., sygn. akt I FSK 2115/15 oraz wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. akt I FSK 165/15 zauważono, iż dotyczą one zupełnie innej tematyki, tj. m.in. najmu, zagospodarowania terenów zieleni czy łowienia ryb. Co więcej, w wyrokach tych brak jest oceny wykładni art. 41 ust. 12f uptu, na podstawie którego oparto zaskarżone rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze niepodzielno zarzutów odwołania odnośnie mającego mieć miejsce naruszenia art. 42a pkt 2 lit. a) ustawy w związku z art. 42b ust. 5 pkt 1 i 2 i art. 41 ust. 12f pkt 1 ustawy o VAT. Również niezasadne okazały się dalsze zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym między innymi art. 120, art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 42a pkt 2 lit. a i art. 42b ust. 5 pkt 1 i 2 uptu , a dotyczące braku przeprowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. W skardze wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej oraz poprzedzającej ją wiążącej informacji stawkowej , a także zasądzenie kosztów postępowania, podniesiono zarzuty : I. przepisów prawa materialnego, a to : 1) art. 42a pkt 2 lit. a) w zw. z art. 42b ust. 5 pkt 1 i 2 i art. 41 ust. 12f pkt 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 uptu - poprzez błędne wskazanie dla usługi kompleksowej w części, która obejmie sprzedaż kawy, herbaty i wody mineralnej, w tym ich przygotowanie i podanie 23% stawki podatku VAT tj. wydzielenie dwóch odrębnych stawek do jednej usługi kompleksowej, mimo, iż serwis napoi nie ma charakteru policzalności; 2) art. 41 ust. 1 i 2, art. 41 ust. 12f pkt 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 uptu - poprzez błędne uznanie, że dla usługi kompleksowej w części, która obejmie sprzedaż kawy, herbaty i wody mineralnej, w tym ich przygotowanie i podanie prawidłową stawką podatku VAT jest 23% podczas gdy należało uznać, że całe świadczenie kompleksowe będące przedmiotem wniosku opodatkowane jest stawką VAT8%; II. przepisów postępowania, a to : 1) art. 120 w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 42a pkt 2 lit. a) i art. 42b ust. 5 pkt 1 i 2 uptu - poprzez nieprowadzenie postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, 2) art. 169 § 1 op w zw. z art. 42 b ust. 2 pkt 3 lit. a) i art. 42b ust. 7a uptu - poprzez niewłaściwą ocenę co do zasadności wezwań skierowanych przez organ I instancji z dnia 26 czerwca 2025 r., z dnia 30 lipca 2025 r. oraz z dnia 19 sierpnia 2025 r. do uzupełnienia braków w części dotyczącej pytań związanych ze wskazaniem właściwych kodów CN podawanych napoi, w tym szczegółowych pytań związanych z sokami o kodzie CN 2202 i 2009 - mimo, iż w uzupełnieniu wniosku z dnia 10 lipca 2025 r. Strona wskazała szczegółowy opis napojów serwowanych podczas imprezy okolicznościowej, w tym soków, zaś elementami obligatoryjnymi wniosku nie są kody CN, nawet jeżeli ich dostawa stanowi element świadczenia kompleksowego. DKIS błędnie uznał, że Strona oczekiwała odrębnego rozstrzygnięcia w zakresie towarów (prowadzenia odrębnego postępowania), w sytuacji gdy Strona nie oczekiwała takiego rozstrzygnięcia, niemniej jednak DKIS powinien w ramach toczącego się postępowania dokonać wszystkich niezbędnych ustaleń, w tym ustalenia kodów CN dla towarów wchodzących w skład świadczenia kompleksowego, skoro uznał to za niezbędne, a nie zaś wzywać Wnioskodawcę do ich podania i poprzestawać na weryfikacji podanych kodów przez Wnioskodawcę. 3) art. 169 § 1 op w zw. z art. 42b ust 5 pkt 2 i art. 42b ust. 7a uptu - poprzez niewłaściwą ocenę co do zasadności wezwania skierowanego przez Organ I instancji z dnia 26 czerwca 2025 r. do braków w części dotyczącej pytania związanego ze wskazaniem jednej, konkretnej imprezy okolicznościowej będącej przedmiotem niniejszego wniosku, mimo iż konkretyzacja ta nie ma znaczenia w sprawie, gdyż ważne jest aby wniosek o wydanie WIS dotyczył jednego świadczenia kompleksowego. Brak wskazania we wniosku rodzaju imprezy, której dotyczył wniosek (18 urodziny, 50 urodziny, imieniny, chrzciny, itp.) nie stanowił braku formalnego wniosku, gdyż nie było to niezbędne do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, zaś DKIS nie wykazał, ażeby udzielenie odpowiedzi na to pytanie było elementem niezbędnym dla określenia stawki VAT dla opisanego świadczenia; 4) art. 120 w zw. z art. 124 op - poprzez nieudzielenie niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem postępowania, a dokładnie z częścią wniosku dotyczącą przygotowywania i podawania na imprezie okolicznościowej soków przez Wnioskodawcę. Organ nie wyjaśnił, dlaczego dla ustalenia stawki VAT, zdaniem Organu niezbędne było ustalenie składu surowcowego czy szczegółowego sposobu produkcji soków, podczas gdy jak zostało wskazane we wniosku - Miasto planowało kupować soki w sklepie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł oddalenie podtrzymując całość argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - dalej jako: "p.p.s.a"), lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (niemającym zastosowania w sprawie). Z kolei na podstawie art. 135 p.p.s.a. sąd podejmuje także środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Z przepisów tych wynika, że uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu wydanej w pierwszej instancji byłoby zasadne w sytuacji stwierdzenia naruszenia przepisów prawa procesowego lub materialnego , które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy lub miały taki wpływ, a takich naruszeń Sąd stwierdził w niniejszej sprawie. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, z uwagi na podniesione w skardze naruszenie art. 169 § 1 op w powiązaniu z art. 42b ust 5 pkt 2 i art. 42b ust. 7a uptu , iż w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. przepis ten obliguje sąd pierwszej instancji do uchylenia zaskarżonej decyzji tylko wówczas, gdy naruszenie takie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nawet zatem, w sytuacji gdy kierowane do Skarżącej ze strony organu I instancji, wykraczały poza zakres niezbędny dla rozstrzygnięcia sprawy, to w konsekwencji doszło do wydania wiążącej informacji stawkowej, nie wywołując dla wnioskodawcy negatywnych następstw procesowych. W tej sytuacji, nawet ewentualne potwierdzenie zasadności podniesionych w tym względzie zarzutów procesowych, nie mogłoby stanowić w realiach niniejszej sprawy podstawy do uwzględnienia skargi i uchylenia decyzji organów obu instancji. Natomiast podniesiona w zarzutach kwestia dotycząca podjętych przez organ działań w celu ustalenia składu surowcowego czy też szczegółowego sposobu ich produkcji, wymyka się całkowicie spod kontroli Sądu, skoro sama Skarżąca ostatecznie Poinformowała organ, iż w planowanym świadczeniu kompleksowym na imprezie będącej przedmiotem niniejszego wniosku zrezygnuje z podania soków owocowych wszelkiego rodzaju. W konsekwencji, w ramach kompleksowej usługi będącej przedmiotem wniosku o wydanie WIS zawęziła opis wniosku wyłącznie do podawania kawy , herbaty oraz wody mineralna i te napoje zostały przez organy obu instancji rozważone w ramach wydanych rozstrzygnięć. Przechodząc zatem do istoty sporu, należy podkreślić, iż nie jest kwestionowane stanowisko Skarżącej iż w sprawie wystąpiło świadczenie kompleksowe. Świadczenie takie składa się dwóch lub więcej, różnych czynności, które łącznie prowadzą do realizacji określonego, jednego celu. Prawidłowe ustalenie celu zasadniczego tego rodzaju świadczenia pozwala na wyodrębnienie świadczenia głównego (zasadniczego). Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Trzeba w tym miejscu wyjaśnić, że ustawa o VAT - w ślad za dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - przewiduje zasadę odrębnego opodatkowania każdej czynności. Opodatkowanie zespołu czynności (dostaw towarów lub usług) łącznie, jako kompleksowych, winno następować wyjątkowo i tylko wówczas, gdy stanowią świadczenie złożone (kompleksowe). Zagadnienie opodatkowania świadczeń kompleksowych nie jest uregulowane w przepisach uptu i opiera się na orzecznictwie TSUE i sądów krajowych. Nie ma w tym zakresie wypracowanych reguł prawa stanowionego i każdy przypadek wymaga odrębnej oceny, w celu ustalenia, czy dane świadczenie, składające się z dających się wyodrębnić elementów składowych, powinno być opodatkowane jednolicie według reguł dla świadczenia wiodącego, czy też mimo powiązania, każdy element składowy można opodatkować odrębnie, bez popadania w sztuczność. Z uwagi na konieczność uwzględnienia okoliczności danego przypadku, od konkretnej transakcji zależy, czy świadczenie jest kompleksowe, czy też nie. Przy czym orzecznictwo TSUE ukształtowało istotne wskazówki interpretacyjne, pozwalające na zidentyfikowanie świadczeń złożonych. W wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 (Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financiën) TSUE wyraził pogląd, że w celu określenia, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową należy przede wszystkim poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi, rozumianemu jako przeciętny konsument, kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. W orzeczeniu tym TSUE wskazał na konieczność dokonania analizy charakteru transakcji także z punktu widzenia nabywcy. W konsekwencji, w świetle omawianego wyroku TSUE należy przyjąć, iż nie będzie mieć charakteru kompleksowego taki zestaw świadczeń, których połączenie miałoby charakter działania sztucznego. W tym kontekście, za świadczenia odrębne należy więc uznać świadczenia wykonywane przez jednego świadczącego na rzecz jednego nabywcy, które nawet jeżeli są w pewien sposób powiązane, mogą być traktowane rozłącznie, a traktowanie to nie wpłynie na charakter żadnego z nich, ani też nie sprawi, że wartość świadczeń z punktu widzenia nabywcy będzie inna, niż gdyby świadczenia te były uznane za świadczenie złożone. Z orzecznictwa TSUE można zatem wysnuć wniosek, że cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. W przypadku jednego świadczenia złożonego poszczególne jego elementy stapiają się ze sobą, tworząc nowe, niezależne świadczenie, w związku z czym w powszechnym odbiorze występuje tylko jedno pojedyncze świadczenie (zob. np. wyrok TSUE: z 2 lipca 2020 r., C-231/19, pkt 23). Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (zob. wyrok TSUE z 19 lipca 2012 r., C-44/11). Jednocześnie z analizy orzecznictwa TSUE można wywieść zasadę, zgodnie z którą, gdy przedmiotem zamówienia są czynności o charakterze kompleksowym, na które składa się czynność podstawowa, będąca celem umowy, a także czynność pomocnicza niezbędna do wykonania czynności podstawowej, ustalając właściwą stawkę podatku od towarów i usług, należy przyjmować jedną stawkę dla całego kompleksu czynności, biorąc pod uwagę charakter czynności podstawowej. Trybunał wskazuje przy tym, że nie ma wówczas znaczenia, że w innych okolicznościach elementy składające się na daną transakcję mogą być świadczone oddzielnie i są uznawane, zgodnie z art. 1 ust. 2 akapit drugi Dyrektywy za odrębne i niezależne (zob. np. wyroki w sprawach C-153/17, C-208/15, C-330/21). Z powyższymi poglądami koresponduje opinia Rzecznika Generalnego TSUE Juliane Kokott z 22 października 2022 r. w sprawie C-581/19, w której wskazała, że zasada niezależności każdego świadczenia nie ma charakteru bezwzględnego. Transakcji nie należy bowiem sztucznie rozdzielać, aby nie pogarszać funkcjonalności systemu VAT. Opodatkowanie VAT zespołów świadczeń i czynności wymaga więc wyważenia z jednej strony zasady niezależności świadczeń, a z drugiej zakazu sztucznego rozdzielania jednolitych transakcji. W związku z tym Trybunał ustalił dwa odstępstwa od zasady niezależności świadczenia - są to z jednej strony świadczenia złożone, a z drugiej niesamodzielne świadczenia o charakterze pomocniczym. W odniesieniu do pierwszego z tych odstępstw Rzecznik, w oparciu o analizę orzeczeń TSUE, wywiodła, że jedno świadczenie złożone występuje w sytuacji, w której dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno, niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Trybunał ustala, czy ma to miejsce, określając elementy charakterystyczne, a tym samym istotę danej transakcji, "z punktu widzenia przeciętnego konsumenta"(...). Decydującym czynnikiem jest zatem to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium jest w tym przypadku powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Do cech charakteryzujących świadczenie złożone należą: 1) nierozerwalność poszczególnych elementów świadczenia: w przypadku jednego świadczenia złożonego poszczególne jego elementy stapiają się ze sobą, tworząc nowe, niezależne świadczenie, w związku z czym w powszechnym odbiorze występuje tylko jedno pojedyncze świadczenie (...); 2) niezależna dostępność świadczeń: okoliczność, że świadczenia są dostępne niezależnie od siebie, wskazuje w świetle orzecznictwa Trybunału na istnienie kilku niezależnych świadczeń w rozumieniu przepisów o VAT. Jeżeli natomiast świadczeniobiorca nie może otrzymać jednego elementu świadczenia bez innego, przemawia to za jednym świadczeniem złożonym; 3) niezbędność poszczególnych elementów świadczenia dla osiągnięcia jego celu: jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (...); 4) odrębne rozliczenie jako wskazówka świadcząca o odrębności świadczeń (...). Ponadto z w/w opinii Rzecznik wynika, że kolejne odstępstwo od zasady niezależności każdego świadczenia jest konieczne, kiedy dane świadczenie stanowi jedynie niesamodzielne świadczenie o charakterze pomocniczym wobec świadczenia głównego. Świadczenie należy uważać za pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego usługodawcy. Świadczenie pomocnicze ma w porównaniu ze świadczeniem głównym jedynie drugorzędne znaczenie, w związku z czym jest "traktowane dla celów podatkowych tak samo, jak świadczenie główne". Oznacza to, że świadczenie pomocnicze musi być traktowane do celów VAT w taki sam sposób, jak świadczenie główne. Inaczej niż w przypadku jednego świadczenia złożonego rozdzielenie zespołu świadczeń i czynności na świadczenia główne i pomocnicze nie prowadzi do sztucznego podziału. Świadczenie główne i świadczenie pomocnicze można wyraźnie od siebie oddzielić. Niesamodzielne świadczenia pomocnicze mają jednak jedynie charakter dodatkowy wobec odnośnych świadczeń głównych. Świadczeniu pomocniczemu nie przypada niezależna funkcja, a jedynie funkcja "służebna". Typowymi świadczeniami pomocniczymi w przypadku dostawy towarów są na przykład ich pakowanie i wysyłka (...). W przypadku takich drobnych świadczeń pomocniczych odstąpienie od niezależnej kwalifikacji dla celów VAT nie może zagrozić zróżnicowanemu systemowi przewidzianemu w dyrektywie VAT. Ze względu na praktyczność należy zatem założyć istnienie jednej transakcji. Również zasada neutralności podatkowej, która sprzeciwia się temu, by usługi podobne, wzajemnie wobec siebie konkurencyjne, były różnie traktowane z punktu widzenia VAT, nie wymaga w tej kategorii przypadków rozdzielenia transakcji. Nie ma bowiem konkurencji, jeżeli świadczeniodawca może wykonać dodatkowe świadczenie pomocnicze jedynie w zależności od świadczenia głównego. Również w odniesieniu do tej kategorii przypadków w orzecznictwie Trybunału można znaleźć pewne wskazówki - takie jak: stosunek wartości poszczególnych świadczeń wobec siebie, czy brak niezależnego interesu gospodarczego świadczeniobiorcy. Jeśli chodzi o nieistotną wartość w stosunku do innego świadczenia (głównego), takie samo traktowanie świadczenia pomocniczego i świadczenia głównego nie budzi wątpliwości o tyle, o ile zakres świadczenia pomocniczego jest rzeczywiście pomijalny. Z tego powodu Trybunał wyznacza granicę niezależnego świadczenia tam, gdzie wykonanie świadczenia nie pozostaje bez widocznego wpływu na cenę łączną, a koszty nie są ograniczone jedynie do marginalnej części. W kwestii zaś braku niezależnego interesu gospodarczego świadczeniobiorcy, typowe dla niesamodzielnych świadczeń pomocniczych jest to, że świadczeniobiorca nie ma w odniesieniu do nich niezależnego interesu gospodarczego. Mając powyższe na względzie, organy podatkowe obu instancji słusznie uwzględniając przedstawiony przez Stronę opis świadczenia uznały , że usługa gastronomiczna (obejmująca wydawanie posiłków i napojów oraz obsługę kelnerską) wraz z usługą udostępnienia - po wcześniejszej rezerwacji - restauracji hotelowej , będą ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie stworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, która będzie sprzedawana łącznie. W ramach przedmiotowego świadczenia klientowi oprócz przygotowania i serwisu posiłków, udostępnieniem serwisu kawa/herbata i woda mineralna, zależeć będzie na również na tym, aby mieć do dyspozycji restaurację hotelową, w której odbędzie się impreza. Dlatego też z punktu widzenia klienta, który zainteresowany jest zorganizowaniem imprezy okolicznościowej - 18 urodzin, w tym: przygotowaniem i serwisem posiłków, udostępnieniem serwisu kawa/herbata i woda mineralna, udostępnieniem miejsca do ich spożycia i jednocześnie miejsca do wspólnego ucztowania, jego intencją jest nabycie jednej, kompleksowej usługi. Nabywca będzie zatem zainteresowany nabyciem jednego (złożonego) świadczenia, a nie jego poszczególnych elementów. Słusznie przy tym organy uznały, iż w realiach rozpoznawanej sprawy to przygotowanie oraz serwis posiłków i udostępnienie napojów (kawy, herbaty i wody mineralnej) stanowi istotę przedmiotowego świadczenia kompleksowego. Klientowi będzie bowiem zależało przede wszystkim na tym, aby w ramach organizowanej imprezy serwowane były ciepłe dania, przystawki oraz serwis z kawą/herbatą/wodą. Natomiast udostępnienie restauracji należy postrzegać jako świadczenie pomocnicze względem powyższych usług, gdyż świadczenie to zapewnia możliwość konsumpcji serwowanych podczas imprezy posiłków oraz konsumpcję udostępnionych napojów. Rezerwacja restauracji daję również możliwość organizacji i uczestniczenia we wspólnej zabawie. Zatem, udostępnienie restauracji stanowi świadczenie o charakterze służebnym w stosunku do przygotowania, serwisu i udostępniania środków spożywczych, które to świadczenie nadaje przedmiotowemu świadczeniu kompleksowemu zasadniczy charakter, a tym samym korzysta ono ze stawki p[odsetku VAT przynależnej świadczeniu głównemu. Z tego też względu udostępnienie restauracji, zastało uwzględnione w stawce podatkowej przynależnej dla świadczenia głównego, prawidłowo sklasyfikowanego jako świadczenia przynależnego do działu 56 PKWiU 2015 "USŁUGI ZWIĄZANE Z WYŻYWIENIEM" który obejmuje usługi związane z zapewnianiem pełnego wyżywienia przeznaczonego do bezpośredniej konsumpcji w restauracjach, włączając restauracje samoobsługowe i oferujące posiłki "na wynos", z lub bez miejsc do siedzenia. W dziale tym została też ujęta pozycja 56.10.11.0 "Usługi przygotowywania i podawania posiłków w restauracjach", która obejmuje: - usługi przygotowywania i podawania posiłków i napojów gościom siedzącym przy stołach (włączając obsługę przy bufecie lub stoisku) w restauracjach, kawiarniach i podobnych placówkach gastronomicznych, połączone lub niepołączone z działalnością rozrywkową, - usługi przygotowania i podawania posiłków i napojów w hotelach i innych miejscach zakwaterowania. Należy jednakże w tym miejscu zauważyć – co pomija Skarżąca w swojej argumentacji – iż na świadczenie główne , jakie stanowi usługa gastronomiczna, składa się zarówno sprzedaż przygotowanych posiłków i napojów, jak i ich serwowanie (obsługa kelnerska) podczas imprezy i podlega ono opodatkowaniu przewidzianymi dla niego stawkom podatkowym. Z dniem 1 lipca 2020 r. weszła w życie tzw. "nowa matryca stawek VAT", której głównym celem było uproszczenie systemu stawek VAT, dzięki czemu spodziewano się uzyskać prostotę, przejrzystość i przyjazność w stosowaniu przepisów dotyczących stawek VAT. Od tego momentu zasadnicze znaczenie w zakresie opodatkowania usług gastronomicznych podatkiem od towarów i usług, w tym w szczególności w przedmiocie stosowanie właściwej dla tego rodzaju usług stawki podatkowej, mają przepisy art. 41 ust. 12f uptu. Zgodnie z tymi przepisami, stawkę podatku w wysokości 8% stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług klasyfikowanych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), z wyłączeniem sprzedaży w zakresie: 1) napojów innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie, w tym ich przygotowania i podania; 2) towarów nieprzetworzonych przez podatnika, innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie; 3) posiłków, których składnikiem są towary wskazane jako wyłączone z grupowań wymienionych w poz. 2 i 11 załącznika nr 10 do ustawy. Takie brzmienie powyższej regulacji ustawowej powoduje, że dokonując sprzedaży usług gastronomicznych i jednocześnie serwując napoje lub produkty wymienione w powołanych regulacjach, podatnik powinien opodatkować wg preferencyjnej stawki VAT jedynie sprzedaż usług nieobejmującą sprzedaży wskazanych w powołanych przepisach produktów, a ich sprzedaż wraz z usługą ich podania, powinna zostać wyodrębniona i opodatkowana VAT wg stawki VAT 23%. Regulując zatem w ramach w art. 41 ust. 12f pkt 1 i pkt 2 kwestię wyłączeń od stosowania w gastronomii preferencyjnej stawki VAT, ustawodawca zatem, że preferencyjna stawka podatkowa nie będzie miała zastosowania do wszystkich tych napojów i nieprzetworzonych przez podatnika towarów, które nie zostały wymienione odpowiednio w załącznikach nr 3 i nr 10 do uptu. Jeżeli zatem dla danego napoju czy innego towaru nie przewidziano w załączniku nr 3 i nr 10 do ustawy preferencyjnej stawki VAT, to także sprzedaż tego towaru w ramach usługi gastronomicznej powinna zostać opodatkowana VAT wg podstawowej stawki podatku. Jedynie w przypadku gdy usługa gastronomiczna będzie zawierała tylko sprzedaż napojów wymienionych we wskazanych załącznikach będzie ona mogła podlegać opodatkowaniu stawka obniżoną. Wówczas też cała usługa gastronomiczna powinna zostać opodatkowana wg stawki VAT 8%, albowiem nie będą w tym wypadku działy wyłączenia przewidziane w art. 41 ust. 12f pkt 1 i pkt 2 uptu. Z tego też względu z uwagi na wyżej wskazane regulacje art. 41 ust. 12f ustawy, organy zobligowane były do dokonania oceny, czy podawane napoje nie zostały ujęte w załącznikach nr 3 i nr 10 do uptu. W tym zakresie poczynione w sprawie ustalenia ( co prawda Skarżąca ma rację iż czynność ta należało do organów ) wykazały iż serwowane napoje objęte kodami CN: kawa - 0901, herbata - 0902, woda mineralna – 2201 podlegają stawce podstawowej 23 % i taka też dla nich stawka podatkowa została wskazana jako prawidłowa w zaskarżonej decyzji. Sam zaś fakt, iż serwowane napoje odmiennie niż pozostała część świadczonej usługi z zakresu działu PKWiU 56 "Usługi związane z wyżywieniem" nie korzysta ze stawki obniżonej, nie oznacza , iż nie należą one do tego samego świadczenia głównego, ale mają charakter pomocniczy, tak jak miało to miejsce w odniesieniu do omówionego wyżej udostępnienia restauracji postrzeganego jako świadczenie pomocnicze względem usługi głównej jaką stanowiła usługa związana z wyżywieniem. W tym stanie rzeczy Sąd nie podzielił podnoszonych w skardze zarzutów naruszenia prawa materialnego. Z kolei wskazywane dodatkowo naruszenia prawa procesowego, w tym nawet w sytuacji częściowego podzielenia argumentacji skargi , iż nie wszystkie z kierowanych do Strony wezwań o uzupełnienie jej wniosku były racjonalnie uzasadnione, to jednakże końcowo nie przełożyły się one, na końcowy wynik sprawy i samą prawidłowość zapadłego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.