I SA/Op 579/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 4 czerwca 2025 r., nr 1601-IEW.720.6.2025 w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia : odrzucić skargę.

Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu S. L. (dalej jako: skarżący, strona) zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 4 czerwca 2025 r., w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Postanowieniem z 10 października 2025 r., sygn. akt I SPP/Op 88/25 starszy referendarz sądowy w WSA w Opolu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Orzeczenie to zostało zaskarżone przez skarżącego sprzeciwem, po rozpatrzeniu którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z 1 grudnia 2025 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W tym stanie rzeczy zarządzeniem z 1 grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 8 sierpnia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez opłacenie wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącemu 15 grudnia 2025 r., wobec czego termin do uiszczenia wpisu upłynął 22 grudnia 2025 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, złożył natomiast kolejny wniosek o prawo pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ppsa. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z 1 grudnia 2025 r. zobowiązano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 8 sierpnia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zarządzenie to - doręczone skarżącemu 15 grudnia 2025 r.- zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jego nieuiszczenia w terminie. Pomimo tego wezwania skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upływał 22 grudnia 2025 r. wpisu nie uiścił. Jednocześnie Sąd zauważa, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia w przedmiocie odmowy prawa pomocy, nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi (por. postanowienia NSA: z 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, LEX nr 663300; z 13 września 2018 r., sygn. akt I GZ 298/18, LEX nr 2543767). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 w związku art. 220 § 3 ppsa, postanowił odrzucić skargę.