I SA/Bd 598/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2026 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 18 lipca 2025 r., nr 0401-IEE1.7113.49.2025.2 w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić skargę

Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 6 listopada 2025 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie oraz wezwanie zostały stronie skarżącej doręczone w dniu 2 grudnia 2025 r. Zatem termin do uzupełnienia wymaganych braków skargi upływał z dniem 9 grudnia 2025 r. Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie strona nie uzupełniła wymaganych braków skargi. Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo - Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wynika, że nie uiszczono wpisu od przedmiotowej skargi (k. 28 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, zgodnie z którą warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W przedmiotowej sprawie wpis nie został uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), należny wpis sądowy wynosił 100 zł. Ponadto zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych. W przedmiotowej sprawie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, albowiem pomimo prawidłowego wezwania strona skarżąca nie podała numeru PESEL. Zgodnie bowiem z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Niedochowanie powyższych wymogów należy traktować jako braki formalne skargi, których usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe stanowisko aprobatę znalazło w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, w której stwierdzono, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Wobec niewykonania zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu oraz nieusunięcia braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.