I SA/Op 45/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 3 września 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

W związku ze złożonym przez B. G. (dalej jako: skarżąca, strona) pismem datowanym na 20.06.2018 r., gdzie strona wniosła o przyznanie prawa pomocy, mając na uwadze treść art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) – zwanej w dalszej części, w skrócie: "P.p.s.a. Sąd na podstawie zarządzenia z dnia 2 lipca 2018 r., przesłał skarżącej urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF) w celu jego wypełnienia i przesłania do Sądu - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis wezwania prawidłowo doręczono w dniu 9 lipca 2018 r., do rąk pełnoletniego domownika skarżącej (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 84 akt sądowych) wobec czego termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF) upłynął z dniem 16 lipca 2018 r. W wyznaczonym terminie skarżąca braku tego nie uzupełniła. Zarządzeniem z dnia 3 września 2018 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania. W uzasadnieniu orzeczenia referendarz wskazał, że w myśl art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy ma charakter sformalizowany i należy go złożyć na urzędowym formularzu. W rozpatrywanej sprawie, wyznaczony skarżącej termin do uzupełnienia tego braku formalnego wniosku o prawo pomocy upłynął bezskutecznie z dniem 16 lipca 2018 r. W konsekwencji, stosownie do treści art. 257 P.p.s.a., wniosek skarżącej nie mógł zostać merytorycznie rozpatrzony. Skarżąca, pismem z dnia 17 września 2018 r. zaskarżyła powyższe zarządzenie sprzeciwem, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy. Na podstawie art. 259 § 1 P.p.s.a. od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w tym w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. W myśl art. 260 § 1 P.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Przy tym zgodnie z art. 260 § 2 w sprawach, o których mowa w § 1, sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a w myśl § 3 tego artykułu sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. Nie ulega wątpliwości, że warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie wniosku na urzędowym formularzu. Wymóg taki wynika jednoznacznie z treści art. 252 § 2 P.p.s.a Niezachowanie warunków formalnych wniosku, które uniemożliwia nadanie mu dalszego biegu, (w tym złożenie wniosku w formie innej niż na urzędowym formularzu), powoduje wezwanie do uzupełnienia braków w terminie 7 dni. Zgodnie natomiast z art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z akt rozpoznawanej sprawy bezsprzecznie wynika, że w dniu 9 lipca 2018 r. doręczono skarżącej urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W związku z powyższym, termin do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku upływał z dniem 16 lipca 2018 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku, albowiem nie przesłała wypełnionego w sposób prawidłowy formularza PPF. Również na etapie złożonego sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego skarżąca nie przedłożyła formularza PPF. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa, sprzeciw nie ma usprawiedliwionych podstaw prawnych i wobec powyższego w świetle art. 260 § 1 i § 2 w zw. z art. 257 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.