I SA/Op 374/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Gerard Czech po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 25 lipca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej organowi egzekucyjnemu wierzytelności w związku z wnioskiem skarżącego W. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu.

W dniu 9 marca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęło zażalenie W. S. (dalej też: skarżący, strona) na postanowienie WSA w Opolu z dnia 6 lutego 2017., sygn. akt I SA/Op 374/16 odmawiające wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej organowi egzekucyjnemu wierzytelności. Wraz z zażaleniem skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, w którym wyjaśnił, że w celu wysłania zażalenia, ostatniego dnia terminu do jego wniesienia, tj. w dniu 6 marca 2017 r., po uprzednim sprawdzeniu na stronie internetowej www.google.pl, które z urzędów pocztowych pełnią dyżur całodobowy, udał się do najbliższej placówki pocztowej w Opolu, tj. Urzędu Pocztowego Opole 1, przy ul. Krakowskiej 46. Po dotarciu do Opola, około godz. 23 okazało się, że Urząd Pocztowy Opole 1, przy ul. Krakowskiej 46 jest zamknięty, a na drzwiach wejściowych znajduje się informacja, że najbliższymi placówkami czynnymi całodobowo jest Urząd Pocztowy we Wrocławiu, Rynek 28 oraz Urząd Pocztowy w Katowicach, ul. Pocztowa 9. W zaistniałej sytuacji skarżący próbując nadać przesyłkę z zachowaniem terminu udał się do Urzędu Pocztowego we Wrocławiu. Skarżący, jako dowód przedłożył wydruki z internetu dotyczące placówek pocztowych mieszczących się w Opolu i godzin ich urzędowania, kserokopię dowodu zakupu paliwa w dniu 7 marca 2017 r. oraz potwierdzenie przejazdu autostradą A4 na odcinku Prądy – Brzezimierz w kierunku Wrocławia. Z uwagi na powyższe okoliczności, zdaniem skarżącego uchybienie terminu do złożenia środka zaskarżenia nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych, a przyczyna uchybienia terminu została uprawdopodobniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej jako: [P.p.s.a.] jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Aby jednak Sąd mógł rozpoznać merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu, musi on zostać złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2, § 4 P.p.s.a). Z kolei jak stanowi art. 88 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Przystępując do oceny zasadności wniosku należy w pierwszej kolejności ocenić czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 P.p.s.a. terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, gdyż od spełnienia tego warunku zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały zachowane, albowiem zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 lutego 2017 r. odmawiające wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej organowi egzekucyjnemu wierzytelności wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia złożono w terminie określonym w art. 87 § 1 P.p.s.a., liczonym od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, którą było według skarżącego wcześniejsze zamknięcie w dniu 6 marca 2017 r. placówki pocztowej, czynnej w przekonaniu strony całodobowo. W związku z powyższym, Sąd mógł dokonać oceny złożonego wniosku w zakresie zasadności przywrócenia wnioskowanego terminu tj. rozważenia, czy argumenty podnoszone przez skarżącego uprawdopodabniają okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Nie ulega wątpliwości, że w dniu złożenia przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, termin ten upłynął. Jak stanowi przepis art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia których przedmiotem jest wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 (pkt 2). Zgodnie z § 2 ww. przepisu zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zaskarżone postanowienie WSA w Opolu z dnia 6 lutego 2017 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 lutego 2017 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do złożenia zażalenia rozpoczął swój bieg w dniu 28 lutego 2017 r., a zakończył w dniu 6 marca 2017 r. (w poniedziałek). Jednocześnie podkreślić należy, że zaskarżone postanowienie zawierało pełne pouczenie o możliwości jego zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem tut. Sądu w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Przechodząc do analizy okoliczności podnoszonych przez stronę skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że z istotnego dla sprawy art. 87 § 1 P.p.s.a. wynika, że strona, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Ponieważ zasadą jest dokonywanie czynności w terminie, przepis o przywróceniu terminu do dokonywania czynności procesowych nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. W piśmiennictwie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że o braku winy strony można mówić, gdy dokonanie czynności w ogóle (w sensie obiektywnym) było wykluczone, jak również w takich przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała wymagany termin procesowy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 1999r., sygn. akt I PKN 103/99, opubl. OSNP 2000/19/719). Ma to miejsce wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mieszczą się więc tu wszystkie przypadki działań leżących poza jakimkolwiek wpływem na nie samej strony, jak i nietypowe zdarzenia dotykające samej strony. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zatem wykazanie tej okoliczności z dużą wiarygodnością. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd zobowiązany jest przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Treść argumentacji zawartej we wniosku strony nie pozwala bowiem na przyjęcie, że niezachowanie terminu wynikało z przyczyn niezależnych, których skarżący nie mógł uniknąć. W przekonaniu Sądu, za przesłankę wykluczającą winę w nieterminowym wniesieniu zażalenia, nie można uznać wykazywanej przez skarżącego dezinformacji dotyczącej godzin otwarcia placówki pocztowej uzyskanej ze strony internetowej www.google.pl. Wbrew twierdzeniom skarżącego, aktualne informacje dotyczące czasu pracy placówek pocztowych podległych pod Region Sieci Opole są dostępne na stronie internetowej Poczty Polskiej S.A. pod adresem www.poczta-polska.pl. Z informacji widniejących pod wskazanym wyżej adresem jednoznacznie wynika, że placówka pocztowa mieszcząca się w Opolu, przy ul. Krakowskiej 46 – Urząd Pocztowy 1 jest czynna od poniedziałku do niedzieli w godzinach 6:00 – 22:00. Zatem przy dołożeniu należytej staranności, sprawdzając godziny urzędowania placówek pocztowych na oficjalnej stronie Poczty Polskiej skarżący mógł uzyskać wiarygodną informację w tym zakresie. Przedstawionych przez skarżącego okoliczności nie sposób zatem uznać za niezależne od niego i niemożliwe do przezwyciężenia. Okoliczności te nie mogą usprawiedliwiać uchybienia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ponieważ wynikają wyłącznie z braku należytej staranności w prowadzeniu przez skarżącego własnych spraw. Wskazać należy, że skarżący mając dostęp do internetu miał realną możliwość dowiedzenia się, że w dniu 6 marca 2017 r., będącego dla niego ostatnim dniem terminu do wniesienia zażalenia, Urząd Pocztowy Opole 1 jest czynny do godziny 22:00. Informacja ta była dostępna w Internecie, na oficjalnej stronie Poczty Polskiej. Skarżący najwyraźniej nie korzystał z tej strony, skoro do wniosku o przywrócenie terminu dołączył wydruk innej strony internetowej, o adresie www.google.pl, gdzie nie znajdowały się aktualne dane dotyczące godzin urzędowania ww. placówki pocztowej. W takim przypadku nie można przyjąć, że skarżący wykazał odpowiednią staranność w podjęciu działań mogących zapobiec uchybieniu terminu. Zdaniem Sądu, w okolicznościach sprawy szczególnej dbałości i staranności wymagało prawidłowe sprawdzenie czasu pracy placówki pocztowej, przy wykorzystaniu wiarygodnego źródła. Skarżący mógł przykładowo telefonicznie zasięgnąć takiej informacji, a jeśli zdecydował się na skorzystanie z internetu, to interesujących go danych powinien poszukiwać na oficjalnej stronie Poczty Polskiej. Jak już wyżej wskazano, warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest przede wszystkim uprawdopodobnienie przez nią, iż nie mogła dokonać czynności w terminie, na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia należytej staranności. Natomiast należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, aby zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. Raz jeszcze należy podkreślić, że ocena winy lub braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej nie ogranicza się tylko do ustalenia, czy twierdzenie wnioskodawcy jest wiarygodne ale polega również na analizie podanych przyczyn niedochowania terminu w kontekście możliwości ich usunięcia. Mając na względzie przedstawione powyżej rozważania Sąd nie dopatrzył się braku winy w działaniu skarżącego. Powyższe wyklucza możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej w postaci wniesienia zażalenia na podstawie art. 87 § 2 P.p.s.a. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.