I SA/Op 347/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S., W. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 października 2023 r., nr SKO.40.3771.2023.eg w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę W. S.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 20 października 2023 r. nr SKO.40.3771.2023.eg wydane w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Wskazane postanowienie zostało wydane wobec skarżącej E. S. w związku z zakwestionowaniem przez nią w drodze zażalenia postanowienia Burmistrza Namysłowa z dnia 2 sierpnia 2023 r. (nr F3162.5.342.1.2023.KK) oddalającego zarzut W. S. w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 14 lipca 2023 r. Od powyższego postanowienia E. S. i W. S. wnieśli skargę do tutejszego Sądu, wskazując na niezadowolenie skarżących ze sposobu zakończenia postępowania podatkowego związanego z opodatkowaniem łącznym zobowiązaniem pieniężnym nieruchomości stron, co stanowiło przedmiot decyzji ostatecznych zaskarżonych przez strony w odrębnych postępowaniach. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu w odpowiedzi na tak sformułowaną skargę wniosło o odrzucenie skargi W. S., jako wniesionej przez osobę niebędącą stroną w sprawie. Ponieważ skarga zawierała braki formalne, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 grudnia 2023 r. wezwano skarżącego W. S. do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie jego numeru PESEL (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a). W wezwaniu wskazano skutki nieusunięcia braków formalnych skargi w postaci odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634] – dalej jako: "p.p.s.a."). Odpis ww. zarządzenia został doręczony W. S. w dniu 5 stycznia 2024 r. (k. 40 akt sądowych). Z zachowaniem zakreślonego terminu skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 grudnia 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi E. S., podając jednocześnie swój numer PESEL i wykonując wezwanie sądu w zakresie braku formalnego skargi. Postanowieniem z dnia 13 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił zażalenie W. S., jako niedopuszczalne. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez W. S. zażaleniem, w wyniku rozpoznania którego, postanowieniem z dnia 24 maja 2024 r., sygn. akt III FZ 111/24 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga W. S. nie mogła zostać rozpatrzona i podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) do tego podmiot. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej powoływanej w skrócie jako: "p.p.s.a." uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (ust. 1). Skarżący, musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi (H. Knysiak-Sudyka [w:] Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz. Orzecznictwo, wyd. V, Warszawa 2021, art. 50). Zgodnie natomiast z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Niewykazanie owego związku skutkuje tym, że podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia. Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 – 5a, jest niedopuszczalne. W świetle wskazanych regulacji prawnych o możliwości żądania wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym decyduje ustalenie istnienia związku o charakterze materialnym pomiędzy sytuacją faktyczną danego podmiotu, a normą lub normami prawa materialnego kształtującymi sprawę administracyjną. Istotą legitymacji skargowej jest bowiem uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu organu administracji publicznej przez sąd administracyjny. W przypadku W. S. taki związek nie istnieje. Zauważyć należy, że zaskarżone postanowienie wydane zostało wobec skarżącej E. S., w związku z zakwestionowaniem przez nią w drodze zażalenia postanowienia Burmistrza Namysłowa z dnia 2 sierpnia 2023 r. (nr F3162.5.342.1.2023.KK) oddalającego zarzut W. S. w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 14 lipca 2023 r. wystawionego wobec W. S. Przyczyną stwierdzenia przez Kolegium niedopuszczalności zażalenia E. S. o charakterze podmiotowym był brak legitymacji procesowej E. S., która je wniosła nie będąc stroną postępowania. Ponieważ E. S. nie została wskazana jako zobowiązana w tytule wykonawczym, skarżącej E. S. nie przysługiwał środek przeciwegzekucyjny, jakim jest zarzut. Z tych względów koniecznym było wydanie przez organ postanowienia o niedopuszczalności złożonego przez E. S. zażalenia. W rezultacie stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie SKO w Opolu z dnia 20 października 2023 r. nie dotyczy W. S., który nie był stroną tego postępowania, a w konsekwencji nie jest także uprawniony do zaskarżenia tego rozstrzygnięcia. Jedynie uzupełniająco Sąd wskazuje, że w związku z wniesioną skargą, skarżący W. S. nie został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie, a to z uwagi na treść art. 222 p.p.s.a., który stanowi, że nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, skargę W. S. jako niedopuszczalną należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 § 1 p.p.s.a., odrzucić z powodu braku legitymacji do jej wniesienia do sądu administracyjnego. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że przedmiotowe rozstrzygnięcie odnosi się wyłącznie do W. S. i pozostaje bez wpływu na sytuację procesową E. S.