I SA/Op 203/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Anna Komorowska - Kaczkowska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. B., Burmistrza Namysłowa na interpretację indywidualną z dnia 31 maja 2023 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.299.2023.1.DJ wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na wniosek Urzędu Miejskiego w Namysłowie w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę A. B.

Wnioskiem z 4 kwietnia 2023 r. Urząd Miejski w Namysłowie (Burmistrz Namysłowa) zwrócił się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie obowiązków płatnika z tytułu wypłaty zaległych diet wraz z wyrównaniem. We wniosku wnioskodawca przedstawił stan faktyczny sprawy oraz zadał następujące pytania, czy wnioskodawca podstąpił słusznie wystawiając w opisanym stanie faktycznym każdemu radnemu 1. PIT- R za 2022 r., gdzie w poszczególnych miesiącach przyporządkowano zaległe i bieżące kwoty diet (nie przekroczyły one miesięcznie kwoty 3.000 zł); 2. korekty PIT- R za 2021 r., gdzie w rubryce "miesiąc, za który dokonano wypłaty ujęte zostały kwoty zaległego wynagrodzenia za okres od 1 sierpnia 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. (skorygowano miesiące od sierpnia do grudnia 2021 r.) Interpretacją indywidualną z 31 maja 2023 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał przedstawione we wniosku stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowy od osób fizycznych za nieprawidłowe. Przedmiotowa interpretacja została doręczona elektronicznie Urzędowi Miejskiemu w Namysłowie (Burmistrzowi Namysłowa) 31 maja 2023 r. 29 czerwca 2023 r. na ww. interpretację wpłynęło drogą elektroniczną na adres ePUAP Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej pismo przewodnie przesłane przez Urząd Miejski w Namysłowie (pismo podpisane przez Burmistrza Namysłowa) zatytułowane jako "odwołanie – [...]" o treści "Urząd Miejski w Namysłowie w załączeniu przesyła pismo dotyczące skargi na interpretację indywidualną." Do pisma dołączono m.in. załączniki w postaci skanu pisma podpisanego przez A. B. skierowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zatytułowanego jako "Skarga na interpretację indywidualną Krajowej Informacji Skarbowej", gdzie jako skarżącego wskazano A. B. (jako datę sporządzenia w prawym górnym rogu wpisano "N., 29 czerwca 2023 r."). Pismo do zostało przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu elektronicznie wraz z aktami sprawy dotyczącej interpretacji indywidualnej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 25 lipca 2023 r., wezwano A. B. jako stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi wniesionej przez A. B. w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania poprzez: podanie numeru PESEL skarżącego (zgodnie z wymogami art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.] - zwanej dalej p.p.s.a.) oraz prawidłowego podpisania skargi z 29 czerwca 2023 r. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym (zgodnie z art. 46 § 2a w związku z § 2b p.p.s.a.) lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi z podpisem tradycyjnym. W zakreślonym terminie skarżący A. B. uzupełnił braki formalne skargi, tj. w piśmie z 14 sierpnia 2023 r. podał numer PESEL, załączając do tego pisma podpisany tradycyjnie egzemplarz skargi z 29 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5a, jest niedopuszczalne. Sąd, któremu skarga zostanie przekazana, winien zatem w pierwszej kolejności ocenić, czy skarga jest dopuszczalna, w szczególności czy została wniesiona przez podmiot uprawniony . Stosownie do treści art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnienie do wniesienia skargi przysługuje każdemu, kto ma w tym interes prawny, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają takie uprawnienie (art. 50 § 2 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że interes prawny musi mieć oparcie w przepisach prawa. O jego posiadaniu można mówić wówczas, gdy istnieje przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby, albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2011 r., o sygn. akt I OSK 1278/10). Interes prawny musi być interesem indywidualnym strony i dotyczyć bezpośrednio jej praw i obowiązków (por. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2010 r., o sygn. akt I OSK 1465/10, por. też J. Jagoda, Sądowa ochrona samodzielności jednostek samorządu terytorialnego, LEX 2011, pkt 4.2.1, A. Kabat w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2016, str. 272-275 ). W niniejszej sprawie skarżący A. B. nie złożył wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, ani samodzielnie, ani wspólnie z innymi osobami. Tymczasem w orzecznictwie sądowym nie budzi wątpliwości, że w postępowaniu w przedmiocie interpretacji indywidualnej skargę do sądu może wnieść wyłącznie zainteresowany będący stroną postępowania interpretacyjnego – na rzecz, którego wydano interpretację indywidualną. Tylko bowiem on korzysta z ochrony w razie zastosowania się do interpretacji, więc istnieje związek między chronionym przez przepisy prawa jego interesem prawnym a wydaną interpretacją. W tym miejscu należy szczególnie uwypuklić, że interpretacje indywidualne wyjaśniają podatnikom sposób stosowania i rozumienia prawa w przedstawionym przez ten podmiot stanie faktycznym (art.14c ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa – Dz. U z 2022, poz. 2651 ze zm. – dalej zwana O.p). Znaczenie prawne indywidualnych interpretacji prawa podatkowego sprowadza się bowiem przede wszystkim do możliwości zrealizowania i wykorzystania związanej z nimi ochrony prawnej. Indywidualna interpretacja prawa podatkowego posiada znaczenie prawne dla jej wnioskodawcy – adresata. Zważyć należy, że zawiera ona ocenę możliwości zastosowania konkretnych przepisów w relacji do indywidualnych ze swej istoty okoliczności zaszłego bądź przewidywanego przez jednostkowy podmiot stanu faktycznego, dotyczącego jego spraw podatkowych. Wydanie interpretacji jest załatwieniem zapytania prawnego określonego wnioskodawcy, który może się do niej zastosować i oczekiwać z tego tytułu ochrony prawnej ( art. 14 k § 1 O.p.) Wykładnia operatywna prawa dokonana w danej sprawie nie posiada formalnej mocy prawnej w innych postępowaniach. Nawet więc porównywalny pozytywnie podatkowy stan faktyczny nie uzasadnia odniesienia go oraz przekazanych na jego podstawie informacji o ocenie możliwości zastosowania i wykładni prawa w relacji do innych podmiotów. Interpretacja indywidualna nie jest prawem ani też źródłem prawa, a z racji zawarcia jej w piśmie administracyjnym, stanowiącym wynik postępowania administracyjnego w indywidualnej sprawie, jest prawnie znacząca tylko dla jej adresata, to jest wnioskodawcy i spełniającej wymogi prawa strony postępowania (zainteresowanego), w którym została wydana. W konsekwencji nie ma zatem możliwości zaskarżenia interpretacji indywidualnej przez innego zainteresowanego lub przez podmiot niewskazany wprost we wniosku jako strona postępowania. Pozostali zainteresowani, niewskazani we wniosku jako strona postępowania, mimo że ich sytuacja podatkowa pozostaje w pewnym związku z wydaną na rzecz innego podmiotu interpretacją indywidualną, mają jedynie interes faktyczny, ten jednak nie uprawnia ich do żądania sądowej kontroli legalności indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Powyższy pogląd jest zgodny ze stanowiskiem zawartym m.in. w postanowieniach NSA z 22 grudnia 2016 r., sygn. akt II FZ 889/16, 27 stycznia 2017 r., sygn. akt II FZ 20/17, 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II FSK 1929/17. Brak statusu strony, w przypadku osoby niewskazanej we wniosku o interpretację jako wnioskodawca, czyli niemożność jej działania w charakterze strony w znaczeniu procesowym w danym postępowaniu, nie oznacza, iż podmiot ten pozbawiony zostaje w ogóle zdolności procesowej. Podmiot, taki, który posiada własny interes prawny w wydaniu interpretacji indywidualnej może złożyć samodzielnie odrębny wniosek, w swojej indywidualnej sprawie, o wydanie tylko dla siebie interpretacji indywidualnej i w takim przypadku będzie miał legitymację materialną, jak i procesową do występowania przed sądem administracyjnym. Wobec powyższego nie dochodzi do ograniczenia uprawnień wnioskodawcy, czy też do orzekania na jego niekorzyść. Na marginesie niniejszych rozważań Sąd wskazuje, że wraz z aktami postępowania administracyjnego do Sądu, wpłynęła również skarga, wniesiona przez podmiot będący wnioskodawcą w postępowaniu (Urząd Miejski w Namysłowie – Burmistrz Namysłowa) i skarga ta będzie procedowana odrębnie od skargi wniesionej przez skarżącego A. B.