I SA/Ol 800/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 14 stycznia 2020r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. O. i D. O. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie płatności ekologicznej (PROW 2014 – 2020) na rok 2018 postanawia: odrzucić skargę wniesioną przez D. O.

J. O. i D. O. (dalej jako skarżąca) wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" w przedmiocie płatności ekologicznej (PROW 2014 – 2020) na rok 2018. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Tym samym, z powyższych regulacji wynika, że interes prawny we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego mają zasadniczo podmioty, które posiadały przymiot strony w postępowaniu administracyjnym w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2018r. poz. 2096 ze zm., dalej jako k.p.a.), bądź w rozumieniu przepisów szczególnych. Zgodnie z art. 28 k.p.a., stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przez interes prawny rozumie się taki związek pomiędzy obowiązującą normą prawną a sytuacją faktyczną podmiotu, że zastosowanie tej normy poprzez wydanie decyzji administracyjnej (innego aktu) może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu. Istoty interesu prawnego należy więc upatrywać w jego związku z konkretną normą prawa. Może to być norma należąca do każdej gałęzi prawa (nie tylko do prawa administracyjnego), na podstawie której w postępowaniu administracyjnym określony podmiot w określonym stanie faktycznym może domagać się konkretyzacji swoich uprawnień lub obowiązków, bądź żądać przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu ochrony swoich praw i obowiązków przed naruszeniami dokonanymi tym aktem i doprowadzenia tego aktu do stanu zgodnego z prawem (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 265 i 266). Sąd badając legitymację do wniesienia skargi w niniejszej sprawie stwierdził, że D. O. nie posiada interesu prawnego w powyższym znaczeniu, zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak też w postępowaniu sądowym. Nie brała ona bowiem udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji w charakterze strony. Stroną postępowania był wyłącznie J. O., zaś skarżąca pełniła jedynie funkcję jego pełnomocnika. Dlatego była zawiadamiana o czynnościach procesowych i doręczono jej też zaskarżoną decyzję. Z uwagi zatem na stwierdzony oczywisty brak legitymacji skarżącej do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę wniesioną przez D. O. jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 p.p.s.a. Informacyjnie wskazać należy, że skarga wniesiona przez J. O. została wniesiona prawidłowo i będzie podlegała dalszemu procedowaniu.