I SA/Ol 398/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia kwoty cła, podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług oraz opłaty paliwowej postanawia odrzucić skargę.

K. B. (dalej strona, skarżący) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (dalej organ odwoławczy, organ II instancji) z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia kwoty cła, podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług oraz opłaty paliwowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1). Jak wynika z akt sprawy zaskarżoną decyzję odebrał pełnoletni domownik skarżącego w dniu 5 kwietnia 2017r. (adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki karta 102 akt administracyjnych). Termin trzydziestu dni na wniesienie skargi upływał zatem w dniu 5 maja 2017r.. Skarga w niniejszej sprawie została natomiast wniesiona w dniu 25 maja 2017r. (k. 6 akt sądowych), kiedy to tut. Sąd przekazał organowi II instancji skargę, skierowaną pierwotnie bezpośrednio do Sądu niezgodnie z powołanym wyżej art. 54 § 1 p.p.s.a.. Należy przy tym odnotować, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie strony o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie za pośrednictwem organu odwoławczego. Z zestawienia dat wynika zatem, że skargę w niniejszej sprawie wniesiono z dwudziestodniowym uchybieniem terminu. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) i § 3 p.p.s.a., należało skargę odrzucić.