I SA/Ol 348/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Anna Janowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. w upadłości z siedzibą w R. na decyzję Naczelnika Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Olsztynie z dnia 7 kwietnia 2022 r., nr 378000-COP.4103.54.2021.SZD, w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące luty i marzec 2018 r. postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

R. w upadłości z siedzibą w R., reprezentowana przez adwokata M. C., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Naczelnika Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Olsztynie z 7 kwietnia 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące luty i marzec 2018 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 28 czerwca 2022 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez złożenie: - aktualnego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w tym ewentualnie dokumenty tłumaczone na język polski; - pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Ponadto pełnomocnika strony skarżącej wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100.000 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwania została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 18 lipca 2022 r. Termin do wykonania wezwań upłynął w dniu 25 lipca 2022 r., pomimo to braki formalne skargi nie zostały usunięte, jak również nie został uiszczony wpis sądowy od skargi (k. 23 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Dopuszczenie do działania w charakterze pełnomocnika strony osoby, która nie może być pełnomocnikiem, jest przyczyną nieważności postępowania (uchwała SN z 28 lipca 2004 r., sygn. akt III CZP 32/04, Biuletyn SN 2004 nr 7, poz. 8). W myśl zaś art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wykazanie umocowania do działania przed sądem administracyjnym poprzez złożenie pełnomocnictwa wraz z dokumentem, z którego wynika umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji strony w dacie jego udzielenia, jest zatem konieczne dla przyjęcia prawidłowej reprezentacji strony skarżącej przez pełnomocnika przed sądem i jego uprawnienia do podejmowania czynności w imieniu strony skarżącej. W sytuacji zatem, gdy jak w niniejszej sprawie, pomimo wezwania Sądu, w wyznaczonym terminie nie nastąpiło usunięcie braków formalnych skargi poprzez wykazanie umocowania do działania w imieniu strony skarżącej, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Ponadto stosownie do art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W wyznaczonym terminie powyższy obowiązek nie został jednak spełniony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.