I SA/Lu 997/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w zakresie dopuszczalności skargi postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić J. H. wpis od skargi w kwocie [...]zł ([...] złotych).

I SA/Lu 997/16 Uzasadnienie Skarga nie została podpisana. Trzeba zatem przypomnieć, że skarga składana do sądu musi być podpisana przez samą stronę bądź jej reprezentanta stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm. - ustawa p.p.s.a.). Jest to zatem ustawowy wymóg, aby skardze mógł zostać nadany dalszy bieg. W związku z tym, zgodnie z zarządzeniem z dnia 24 listopada 2016 r., skarżący został pisemnie wezwany do podpisania skargi lub nadesłania skargi własnoręcznie podpisanej. W wezwaniu tym został zakreślony ustawowy termin na usunięcie omawianego braku formalnego skargi w zakresie podpisu oraz zawarto pouczenie o rygorze odrzucenia skargi w razie jego niewykonania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 grudnia 2016 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Skarga nie została podpisana przez skarżącego. Natomiast, w odpowiedzi na wezwanie sądowe, skarżący złożył kserokopię skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. P. i wystąpił o przesłanie mu kserokopii drugiej strony skargi i jeśli jest tam jego podpis domagał się zmiany powyższego wezwania. W dotychczasowym postępowaniu sądowym został zrealizowany tryb z art. 49 § 1 ustawy p.p.s.a. przewidziany dla uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący nie zastosował się do wezwania sądowego, zobowiązującego do usunięcia omawianego braku formalnego skargi. Natomiast brak podpisania skargi, pomimo prawidłowego wezwania do wykonania tego obowiązku, uzasadnia zastosowanie obligatoryjnego rygoru odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. Zwrot wpisu sądowego od skargi uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.