I SA/Lu 851/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej I. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 851/17 w sprawie ze skargi I. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: I. odrzucić skargę kasacyjną; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od odrzuconej skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych.

Wyrokiem z 20 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę I. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...], znak: [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. Odpis wyroku z uzasadnieniem, sporządzonym na wniosek pełnomocnika skarżącego, został doręczone w dniu 29 stycznia 2018 r. W terminie otwartym pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wyroku. Dołączony do odpis skargi kasacyjnej nie zawierał podpisu, nie został również poświadczony za zgodność z oryginałem. W związku z powyższym, zarządzeniem z 1 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braku formalnego, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Pomimo upływu wyznaczonego terminu brak formalny skargi kasacyjnej nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu ze względu na to, że nie usunięto w terminie jej braku formalnego, pomimo wezwania sądu. Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna zawierać: (1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; (2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; (3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Ogólne wymagania pisma procesowego, do których odsyła art. 176 § 2 p.p.s.a., określają art. 46 i 47 p.p.s.a. Zgodnie z art. 47 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W myśl § 2 powoływanego przepisu odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Jak wynika z uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., (sygn. akt I OPS 13/13) niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, na podstawie art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Pogląd ten, z uwagi na tożsamą podstawę prawną obowiązku dołączenia odpisu, należy odnosić również do skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego dołączył pismo, które stanowiło wydruk komputerowy odpowiadający treści skargi kasacyjnej, jednakże nie zawierało podpisu, nie było również uwierzytelnione za zgodność z oryginałem. Jak wskazuje się w literaturze przedmiotu oraz w orzecznictwie, istotą odpisu, jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Niezależnie od techniki wykonania odpisu (np. fotokopia, wydruk komputerowy), zawsze niezbędne jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Pogląd ten znajduje oparcie w treści art. 47 § 2 p.p.s.a. – skoro przepis ten wymaga uwierzytelnienia odpisów pism lub załączników sporządzonych w formie fotokopii bądź wydruku poczty elektronicznej, to również odpisy wykonane inną techniką powinny zostać uwierzytelnione w taki sam sposób (por. B. Dauter, Komentarz do art. 47, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018, wer. el. SIP LEX, pkt 5; H. Knysiak-Sudyka, Komentarz do art. 47, w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, wer. el. SIP LEX, pkt 1, a także powoływane tam orzecznictwo). Dołączony przez pełnomocnika do skargi kasacyjnej wydruk komputerowy pisma, w braku podpisu lub uwierzytelnienia nie mógł stanowić odpisu skargi kasacyjnej. W związku z tym – w trybie art. 177a p.p.s.a. wezwano pełnomocnika do usunięcia braku pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 marca 2018 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu (28 marca 2018 r.) brak formalny skargi kasacyjnej nie został uzupełniony. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.