I SA/Lu 844/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata B. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Postanowieniem z dnia 15 listopada 2017 r. referendarz sądowy tutejszego sądu przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Stosownie do powyższego Okręgowa Rada Adwokacka w L. wyznaczyła adwokata B. B.. Sprawa została zakończona wyrokiem z dnia 26 stycznia 2018 r., oddalającym skargę strony. Od powyższego orzeczenia pełnomocnik strony skarżącej złożył skargę kasacyjną (k. 63 i nast.). Jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Wniosek ten nie zawierał oświadczenia, że opłata ta nie została zapłacona w całości lub w części. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady od dnia 2 listopada 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). W myśl § 3 przywołanego rozporządzenia, każdy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że należna opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Oświadczenie to jest niezbędnym elementem wniosku o przyznanie kosztów. Stanowi bowiem przesłankę do przyjęcia, że za świadczoną pomoc prawną adwokat nie otrzymał wynagrodzenia, a zatem, że zachodzi podstawa do poniesienia tych kosztów przez Skarb Państwa zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2368 ze zm.). Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych, brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego opisanego w art. 49 P.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II FSK 862/05, Lex nr 242945, postanowienie NSA z dnia 18 października 2005 r., sygn. akt II FZ 625/05, niepublikowane oraz postanowienie NSA z 18 czerwca 2008 r. sygn. akt. I OZ 390/08, niepublikowane). W rozpoznawanej sprawie, wniosek adwokata o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej nie zawierał oświadczenia, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. W tym stanie rzeczy, na podstawie wyżej przytoczonych przepisów, należało orzec jak w sentencji postanowienia.