I SA/Lu 600/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2017 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych, skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek, o którym mowa, nie został wsparty uzasadnieniem (poza argumentami mającymi uzasadniać zarzuty skargi). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie może być uwzględniony. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zatem, aby sąd mógł zastosować art. 61 § 3 p.p.s.a., skarga musi dotyczyć decyzji, której wykonanie (zrealizowanie) zmienia sytuację strony skarżącej, a zmiana ta może mieć charakter opisany w tym przepisie. Decyzja odmawiająca umorzenia zaległości podatkowej, tj. taka, jak zaskarżona w niniejszej sprawie, nie podlega wykonaniu ani nie wywiera skutków w zakresie sytuacji prawnej strony skarżącej. Wobec tego wstrzymanie jej wykonania na podstawie przywołanego wyżej przepisu nie jest możliwe. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie